ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ - "ΣΕΛΙΔΑ ΥΠΟ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ"

Ελλαδα: Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να υπάγονται στην αρμοδιότητα των στρατοδικείων και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας

2011-12-13T00:55:00.000-08:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

12 Δεκεμβρίου 2011

Ελλάδα: Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να υπάγονται στην αρμοδιότητα των στρατοδικείων και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας

Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει άλλη μια φορά την έντονη ανησυχία της για τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα. Η οργάνωση καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν επιτέλους τη σχετική νομοθεσία και πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης και τα πρόστιμα εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης.

Επίσης, η Διεθνής Αμνηστία έχει επανειλημμένα εκφράσει την έντονη ανησυχία της σχετικά με τις εισηγήσεις της Ειδικής Επιτροπής που εξετάζει τη συνδρομή των προϋποθέσεων αναγνώρισης των ενδιαφερομένων ως αντιρρησιών συνείδησης. Η οργάνωση ζητεί να επανεξεταστεί η εν γένει λειτουργία της Ειδικής Επιτροπής.

Η Διεθνής Αμνηστία υπενθυμίζει στις ελληνικές αρχές ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης είναι σύμφυτο του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, οι αντιρρησίες συνείδησης ως πολίτες δεν πρέπει να δικάζονται από στρατοδικεία, ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εντελώς εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των αιτήσεων των ενδιαφερομένων για αναγνώρισή τους ως αντιρρησιών συνείδησης), και να μην έχει χαρακτήρα τιμωρίας ή διάκρισης εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (υπόθεση Bayatyan v. Armenia, απόφαση 01/06/2011). Έχει επίσης κρίνει ότι παραβιάζεται το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) όταν δικάζονται αντιρρησίες συνείδησης από στρατοδικεία (υπόθεση Ercep v. Turkey, απόφαση 22/11/2011).

Παρόλα αυτά, η Ελλάδα εξακολουθεί να παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης:

Στις 13/12/2011 ο Γεράσιμος Κορωναίος δικάζεται με την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Ιωαννίνων, επειδή αρνείται για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης να υπηρετήσει τόσο την στρατιωτική όσο και την εναλλακτική υπηρεσία. Ο Γεράσιμος Κορωναίος κλήθηκε να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία το Φεβρουάριο του 2008. Αρνήθηκε δημόσια να υπηρετήσει, με δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης, τον Οκτώβριο του 2009. Σε αυτή τη δήλωσή του κατήγγειλε επίσης ότι, καίτοι πολίτης, η στρατονομία επισκέφθηκε το σπίτι των γονέων του και επιπλέον απείλησε τη μητέρα του με φυλάκιση, για το λόγο ότι γνωρίζει που βρίσκεται ο γιος της και δεν το λέει. Παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας θα παρακολουθήσει τη δίκη.
Στις 22/09/2011 ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος, ολικός αρνητής στράτευσης για ιδεολογικούς λόγους, δικάστηκε με την κατηγορία της ανυποταξίας σε δεύτερο βαθμό από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων μηνών με τριετή αναστολή.
Στις 22/03/2011 ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης, Μπάμπης Ακριβόπουλος, καταδικάστηκε από το Ναυτοδικείο Πειραιά για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με διετή αναστολή. Ο Μπάμπης Ακριβόπουλος αρνήθηκε, για λόγους συνείδησης, να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία.
Στις 23/02/2011 αναβλήθηκε η εκδίκαση από το Στρατοδικείο Αθηνών της υπόθεσης του ιδεολογικού αντιρρησία συνείδησης, Αβραάμ Πουλιάση, για την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Αβραάμ Πουλιάσης, ο οποίος δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, καθότι 48 ετών σήμερα, κλήθηκε για στρατιωτική θητεία πριν το 1998, όταν δεν υπήρχε ακόμα εναλλακτική υπηρεσία, και αρνήθηκε να στρατευθεί.
Στις 06/12/2011 ο Κ.Κ. προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, που απέρριψε στις 05/04/2004, κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης της Ειδικής Επιτροπής, την αίτησή του να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης, επειδή ο αιτών «δεν ανήγαγε πειστικά τις απόψεις του για τις οποίες εναντιώνεται στην στράτευση σε γενική αντίληψη περί ζωής, ούτε παρουσίασε δράση και εν γένει στάση ζωής χαρακτηριστικά αντίστοιχη με ιδεολογικές πεποιθήσεις που τον εμποδίζουν να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις». Ο Κ.Κ. είχε καταθέσει την αίτηση αυτή για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης στις 23/05/2003, κατόπιν της κλήσεώς του να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία. Στις 17/05/2004 κατέθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο Συμβούλιο της Επικρατείας, η οποία εξετάστηκε στις 02/06/2008 και απορρίφθηκε στις 08/03/2010.
Στις 29/08/2011 απορρίφθηκε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης της Ειδικής Επιτροπής, η αίτηση του Γεώργιου Κεραμυδά να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης, επειδή ο αιτών «δεν συνέδεσε το εσωτερικό του φρόνημα με συγκεκριμένες πράξεις που υπαγορεύονται από τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις και εν γένει δεν παρουσίασε στάση ζωής χαρακτηριστικά αντίστοιχη με τις πεποιθήσεις που υποστηρίζει και που τον εμποδίζουν να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ενόπλως». Ο Γεώργιος Κεραμυδάς είχε καταθέσει την αίτηση αυτή για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης στις 12/11/2010. Στις 17/10/2011 κατέθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Στις 29/08/2011 απορρίφθηκε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης της Ειδικής Επιτροπής, η αίτηση του Δημήτριου Καμπάση να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης, επειδή ο αιτών «δεν συνέδεσε το εσωτερικό του φρόνημα με συγκεκριμένες πράξεις που υπαγορεύονται από τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις και εν γένει δεν παρουσίασε στάση ζωής χαρακτηριστικά αντίστοιχη με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις (Μάρτυρας του Ιεχωβά) που υποστηρίζει και που τον εμποδίζουν να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ενόπλως». Τον Οκτώβριο του 2011 ο Δημήτριος Καμπάσης κατέθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
Στις 04/10/2010 και στις 29/11/2010 εκδικάστηκαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας οι υποθέσεις των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά, Νικόλαου Ταταρίδη και Ευγένιου Κελεσίδη, αντίστοιχα, και εκκρεμούν οι αποφάσεις. Και στις δύο περιπτώσεις οι αιτήσεις για πού έγιναν το 2009 για την υπαγωγή στις διατάξεις της εναλλακτικής υπηρεσίας λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων απορρίφθηκαν με την αιτιολογία ότι είχαν προηγουμένως διαμείνει μια νύχτα σε στρατόπεδο, περιμένοντας την ιατρική εξέταση που θα καθορίσει αν είναι κατάλληλοι για στρατιωτική θητεία.
Στις 23/01/2012 εκδικάζεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τρίτη φορά η υπόθεση του Χριστιανού Μάρτυρα του Ιεχωβά, Δημήτριου Πιτσικάλη, του οποίου η αίτηση να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους απορρίφθηκε το 2000 με την αιτιολογία ότι δεν προσήλθε εμπρόθεσμα για τις ιατρικές εξετάσεις.
Στις 25/01/2010 εκδικάστηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας η υπόθεση του Νικόλαου Βλαχάκη και αναμένεται η απόφαση. Η αίτηση του Νικόλαου Βλαχάκη να αναγνωριστεί ως έφεδρος αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους απορρίφθηκε το 2003 με την αιτιολογία ότι είχε υπηρετήσει ένοπλη στρατιωτική θητεία (πριν γίνει Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά).
Στις 12/01/2012 δικάζεται από το Ναυτοδικείο Πειραιά με την κατηγορία της λιποταξίας για δεύτερη φορά ο Νικόλαος Ξιάρχος ο οποίος ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και έγινε αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους αφού βαφτίστηκε Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά. Την πρώτη φορά, τον Σεπτέμβριο του 2008, ο Νικόλαος Ξιάρχος καταδικάστηκε από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με πενταετή αναστολή για λιποταξία. Στις 16/02/2011 εκδικάστηκε από το δικαστικό συμβούλιο του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου Αθηνών η έφεση του Νικολάου Ξιάρχου κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για την δεύτερη λιποταξία, και τον Μάρτιο του 2011 εκδόθηκε απορριπτικό βούλευμα και του επιβλήθηκε εγγυοδοσία ύψους 3.000 ευρώ την οποία και πλήρωσε. Στην δίκη της 12/01/2012 θα παρευρεθεί παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.
Στις 12/03/2012 εκδικάζεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας η αίτηση ακύρωσης που υπέβαλε ο Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά, Ωανάσης Καλαϊτσίδης, στις 20/09/2010 κατά της από 13/08/2010 κλήσης για κατάταξη του Α’ Στρατολογικού Γραφείου Θεσσαλονίκης. Ο Ωανάσης Καλαϊτσίδης είχε αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης και είχε αρχίσει να υπηρετεί εναλλακτική υπηρεσία. Στις 06/03/2003 εγκατέλειψε την υπηρεσία του λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας της μητέρας του και τον Απρίλιο του 2003 ζήτησε από το Α΄ Στρατολογικό Γραφείο Θεσσαλονίκης να του δοθεί αναβολή εκπληρώσεως της εναλλακτικής υπηρεσίας, αλλά τελικώς, αντί της αναβολής του επιδόθηκε σημείωμα κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Πληροφορίες υποβάθρου

Η Ελλάδα, παρά τις βελτιώσεις του Νόμου 3883/2010 και την απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας για μείωση της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας στους 15 μήνες, εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Η Ελλάδα συνεχίζει να διατηρεί το θεσμό υπό στρατιωτική αρχή, να δικάζει τους αντιρρησίες συνείδησης σε στρατοδικεία και μάλιστα επανειλημμένα για την ίδια πράξη, να έχει εναλλακτική υπηρεσία τιμωρητικού χαρακτήρα για τη συντριπτική πλειονότητα των στρατεύσιμων, να μην αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στους επαγγελματίες στρατιωτικoύς, και να μην παρέχει επαρκή και έγκαιρη πληροφόρηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης.

Με τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης, η Ελλάδα παραβιάζει, εκτός των άλλων, και το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας». Όσον αφορά τη φυλάκιση των αντιρρησιών συνείδησης, η Ομάδα Εργασίας του Ο.Η.Ε. για την Αυθαίρετη Κράτηση έχει κρίνει ότι συνιστά μια μορφή αυθαίρετης κράτησης (Γνώμη 16/2008 για Τουρκία, Γνώμη 8/2008 για Κολομβία, Γνώμη 24/2003 για Ισραήλ και Γνώμη 36/1999 για Τουρκία).

Αναλυτικά, οι συστάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας για τον ελληνικό νόμο για την αντίρρηση συνείδησης στη Δημόσια Δήλωση «Ελλάδα: Νέος νόμος για την αντίρρηση συνείδησης – Νέα χαμένη ευκαιρία;», 13/09/2010 και στην Αναφορά για την Οικουμενική Περιοδική Αξιολόγηση της Ελλάδας από τον ΟΗΕ, 08/11/2010.

Αντίστοιχα, η Διεθνής Αμνηστία απευθύνει συστάσεις για την αντίρρηση συνείδησης σε άλλες χώρες, ενδεικτικά: Τουρκία, Αρμενία, Ισραήλ, ΗΠΑ, Καναδάς, Λευκορωσία, Τουρκμενιστάν, Νότια Κορέα. Επίσης, αυτές τις ημέρες η Διεθνής Αμνηστία, στο πλαίσιο του ετήσιου Παγκόσμιου Μαραθωνίου Γραμμάτων, καλεί σε επιστολές συμπαράστασης προς τον Halil Savda, υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αντιρρησία συνείδησης στην Τουρκία, ο οποίος αντιμετωπίζει διαρκή κίνδυνο φυλάκισης, επειδή εκφράζει δημόσια την υποστήριξή του στους αντιρρησίες συνείδησης και την αντίθεσή του στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επιβεβαιώνει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία

2011-07-08T09:04:00.000-07:00

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ - ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

7 Ιουλίου 2011

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επιβεβαιώνει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία

Κοινή Δήλωση της Διεθνούς Αμνηστίας (Amnesty International), της Διεθνούς Φόρου Συνείδησης και Ειρήνης (Conscience & Peace Tax International), της Διεθνούς Επιτροπής Νομομαθών (International Commission of Jurists), του Γραφείου Ηνωμένων Εθνών των Κουάκερων στη Γενεύη (Quaker United Nations Office, Geneva) και της Αντιπολεμικής Διεθνούς (War Resisters International)

Το Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με την έκδοση μιας ριζοσπαστικής απόφασης (την Πέμπτη) για την υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας (Αριθμός Αίτησης 23459/03, 1/6/2011), αποφάνθηκε ότι τα κράτη έχουν καθήκον να σέβονται το δικαίωμα του ατόμου στην άρνηση εκτέλεσης στρατιωτικής θητείας για λόγους συνείδησης, ως μέρος της υποχρέωσής τους να σέβονται το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, όπως ορίζεται στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Υπό το φως της απόφασης αυτής, οι προαναφερθείσες οργανώσεις καλούν την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, τα μόνα δύο μέρη της Σύμβασης που δεν έχουν ακόμα διατάξεις για την αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, να προβούν σε άμεσα βήματα, ώστε να το πράξουν. Πέραν αυτών, η Αρμενία πρέπει να τροποποιήσει την Νομοθετική Πράξη για την Εναλλακτική Υπηρεσία, ούτως ώστε να διασφαλίσει την πρόβλεψη γνήσιας εναλλακτικής υπηρεσίας καθαρά πολιτικής φύσης, η οποία δεν πρέπει να έχει ούτε αποτρεπτικό ούτε τιμωρητικό χαρακτήρα, σε εναρμόνιση με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα.

Είναι η πρώτη φορά που η αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία αναγνωρίζεται ρητά υπό την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Οι προαναφερθείσες οργανώσεις καλωσορίζουν την απόφαση αυτή, στην οποία το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ερμήνευσε αυτό το δικαίωμα σε συμφωνία με την επί μακρόν ερμηνεία των αντίστοιχων διατάξεων του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, του φορέα που συστάθηκε βάσει αυτής της συνθήκης για να παρακολουθεί τη συμμόρφωση των κρατών μερών με τις διατάξεις της.

Η υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας αφορούσε έναν Μάρτυρα του Ιεχωβά, ο οποίος καταδικάστηκε σε 2,5 έτη φυλάκισης, μετά την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους αντίρρησης συνείδησης. Η Διεθνής Αμνηστία (Amnesty International), η Διεθνής Φόρου Συνείδησης και Ειρήνης (Conscience & Peace Tax International), η Διεθνής Επιτροπή Νομομαθών (International Commission of Jurists), το Γραφείο Ηνωμένων Εθνών των Κουάκερων στη Γενεύη (Quaker United Nations Office, Geneva) και η Αντιπολεμική Διεθνής (War Resisters International υπέβαλαν από κοινού παρέμβαση ως τρίτα μέρη στο Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, η οποία τόνισε την επί μακρόν θέση της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών ότι η αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται ως μέρος του δικαιώματος στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Οι οργανώσεις τόνισαν επίσης τις συστάσεις της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης και της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης και παρείχαν πληροφορίες στο Δικαστήριο όσον αφορά την αναγνώριση του δικαιώματος στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία στα 47 κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης (http://quno.org/humanrights/CO/coLinks.htm#QUNOPUB).

Υπόβαθρο

Η υπόθεση αφορούσε τον αρμένιο αντιρρησία συνείδησης Vahan Bahatyan, γεννηθέντα το 1983, που ζει στο Ερεβάν, στην Αρμενία. Πρόκειται για Μάρτυρα του Ιεχωβά που αρνήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης. Το 2001 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 1,5 έτους. Η ποινή του αυξήθηκε κατά ένα χρόνο, μετά από έφεση που ασκήθηκε από τον Εισαγγελέα για σκληρότερη ποινή, ισχυριζόμενος ότι η αντίρρηση συνείδησης την οποία επικαλέστηκε, ήταν «αβάσιμη και επικίνδυνη». Όταν το Ανώτατο Δικαστήριο της Αρμενίας επικύρωσε την απόφαση αυτή, ο Bayatyan προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την υπόθεσή του.

Με την προσχώρησή της στο Συμβούλιο της Ευρώπης, το 2000, η Αρμενία δεσμεύτηκε «να υιοθετήσει, εντός τριών ετών από την προσχώρηση, νόμο περί εναλλακτικής υπηρεσίας σύμφωνο με τα ευρωπαϊκά πρότυπα και, στο μεταξύ, να αποδώσει χάρη σε όλους τους αντιρρησίες συνείδησης που καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης ή υπηρεσίας σε πειθαρχικά τάγματα, επιτρέποντάς τους να επιλέξουν αντί αυτών -όταν ο νόμος περί εναλλακτικής υπηρεσίας τεθεί σε ισχύ- να εκπληρώσουν είτε άοπλη στρατιωτική θητεία, είτε εναλλακτική πολιτική υπηρεσία». Η Πράξη για την Εναλλακτική Υπηρεσία της 17ης Δεκεμβρίου 2003 προέβλεψε διάταξη για τους αντιρρησίες συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας μίας «Εναλλακτικής Πολιτικής Υπηρεσίας». Ουδέποτε δόθηκε στον Bayatyan η επιλογή να εκπληρώσει αυτή την υπηρεσία. Επιπλέον, όσοι Μάρτυρες του Ιεχωβά εκπλήρωσαν αυτή την υπηρεσία, διαπίστωσαν ότι δεν ήταν καθαρά πολιτικής φύσης, και περιελάμβανε απαιτήσεις όπως το να ορκίζονται με στρατιωτικό όρκο και να φορούν στρατιωτική ενδυμασία, τα οποία είναι μη αποδεκτά για αυτούς. Περισσότεροι από 80 Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν φυλακιστεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια λόγω της άρνησής τους να υπηρετήσουν αυτήν την «εναλλακτική πολιτική υπηρεσία», η οποία ξεκάθαρα δεν συμφωνεί με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα, εξαιτίας της φύσης της, της διάρκειάς της (42 μήνες, η μεγαλύτερη που ορίζεται από κράτος στον κόσμο, και 1 και 3/4 μεγαλύτερη από τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας) και της στενής της εποπτείας από τις στρατιωτικές αρχές.

Αυτή η απόφαση του 17μελούς Τμήματος Μείζονος Σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου είναι αποτέλεσμα της επανεξέτασης μιας απόφασης του Οκτωβρίου 2009 για την υπόθεση αυτή, από ένα 7μελές Τμήμα το οποίο αποφάνθηκε ότι το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δεν προστάτευε την αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία.

Το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και το Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα περιέχουν σχεδόν ταυτόσημες διατάξεις για το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Όλα τα κράτη που είναι μέρη της Ευρωπαϊκής Σύμβασης είναι επίσης μέρη του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Από το 1993, η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, το σώμα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων που συστάθηκε από το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα για να παρακολουθεί τη συμμόρφωση των κρατών με τις διατάξεις του, το έχει ερμηνεύσει ότι περιλαμβάνει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία. Αυτή είναι η πρώτη υπόθεση όπου το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έλαβε απόφαση επί του θέματος. Σε προηγούμενες υποθέσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου -όπως η υπόθεση Ulke κατά Τουρκίας, όπου κρίθηκε ότι οι επαναλαμβανόμενες φυλακίσεις και άλλες ποινές που επιβλήθηκαν σε αντιρρησία συνείδησης για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία αποτελούν απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση- δεν είχε εξεταστεί αυτή καθεαυτή η αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία.

ΤΡΙΗΜΕΡΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΜΑΛΑΚΑΣΑ

2011-06-27T03:26:00.000-07:00

Δημοσίευμα της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ 27/06/2011 για τη συνέλευση περιφερείας των Μαρτύρων του Ιεχωβα 2011 με βασικό θέμα "Ας έρθει η Βασιλεία του Θεού"

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΡΑΦΑΤΣΑΣ - ΝΕΚΡΟΣ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΤΡΕΝΟΥ

2011-05-27T07:43:00.000-07:00

Η υπόθεση που ακολουθεί μοιάζει απίστευτη,κι όμως αποτελεί πραγματικότητα.Εξηγούνται πολλά με αυτήν και ακόμα περισσότερα ερμηνεύονται σε βάθος.

Τον Ιούνιο του 1971,ο αντιρρησίας συνείδησης Βασίλης Καραφάτσας,από τις Σέρρες,ενώ ήταν υπόδικος στις στρατιωτικές φυλακές Λάρισας,αναμένοντας να δικαστεί από το Στρατοδικείο γιά την άρνηση του να στρατευτεί,βρέθηκε νεκρός στις γραμμές του τρένου.Χωρίς πολλές διατυπώσεις και σχόλια,οι στρατιωτικές αρχές της περιοχής απέδωσαν τον ξαφνικό θάνατό του αντιρρησία σε "αυτοκτονία".Και ο φάκελος της προανάκρισης ,γιά τα αίτια του θανάτου του,μπήκε στο Αρχείο.

Τέσσερις συγκρατούμενοι του Καραφάτσα,αντιρρησίες συνείδησης και αυτοί,κατέθεσαν ότι,από την πρώτη μέρα της εισόδου τους στις φυλακές Λαρίσης,τέθηκαν σε αυστηρή απομόνωση.Και καθημερινά δέχονταν άγριο ξυλοδαρμό,βρισιές και άλλα βασανιστήρια,με σκοπό να μεταπειστούν και να γίνουν στρατιώτες.Κατά την άποψη τους,ο Βασίλης μάλλον υπέκυψε,λόγω του συνεχούς και άγριου ξυλοδαρμού.Και το νεκρό του σώμα μεταφέρθηκε από τις φυλακές και ρίχτηκε στις γραμμές του τρένου.

Ο θάνατός του φόβισε πολύ τη διοίκηση των φυλακών.Έτσι σταμάτησαν τα βασανιστήρια στους άλλους τέσσερις αντιρρησίες συνείδησης,τους οποίους μάλιστα μετέφεραν αμέσως στις Στρατιωτικές Φυλακές Ιωαννίνων,για να μη ζητηθεί η μαρτυρία τους σχετικά με τον ξαφνικό θάνατο του Καραφάτσα.

Η Χούντα προσπάθησε να εμφανίσει το θάνατο του Καραφάτσα αυτοκτονία.'Ομως,η σκηνοθεσία,γιά να γίνει πειστική αυτή η εκδοχή,ήταν τόσο χοντροκομμένη,που δεν έπεισε κανέναν.Όλα τα στοιχεία - και αυθεντικό φωτογραφικό υλικό που συγκέντρωσα - πείθουν ότι ο θάνατος του αντιρρησία συνείδησης επήλθε από τα βασανιστήρια,τα οποία τον υπέβαλαν μέσα στη φυλακή.Νεκρός πιθανότατα,ο Καραφάτσας μεταφέρθηκε και τοποθετήθηκε στις γραμμές του τρένου.Ή μισοπεθαμένος.

Ας παρακολουθήσουμε,όμως τα γεγονότα με τη σειρά που σημειώθηκαν:

Στις 23.6.71,ημέρα Τετάρτη,στις 6 το απόγευμα,ο Βασίλης βρίσκεται νεκρός ή βαριά τραυματισμένος σε αφασία - οι πληροφορίες αλληλοσυγκρούονται.Η θέση όπου βρέθηκε είναι σε μιά σιδηροδρομική γέφυρα του Πηνειού,5 χιλιόμετρα έξω από τα Τρίκαλα.

Ένας πολίτης,που ψάρευε στο ποτάμι,άκουσε βογγητά.Στη συνέχεια ειδοποίησε τον αγροφύλακα της περιοχής ή του χωριού Δροσερό κι οι δύο μαζί σταμάτησαν την αμαξοστοιχία που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση,από την Καλαμπάκα.Το τρένο παραλαμβάνει τον Καραφάτσα και επιστρέφει στον σταθμό Τρικάλων.Ας σημειωθεί ότι αυτή η αμαξοστοιχία είναι η δεύτερη,κατά σειρά,που ερχόταν από κατεύθυνση αντίθετη από τη σιδηροτροχιά όπου υποτίθεται ότι συνέβη το ατύχημα,καθώς πήγαινε προς Καλαμπάκα.Πρέπει να σημειωθεί αυτό,γιατί μας διευκρινίζει αρκετές λεπτομέρειες.Όπως πότε μπορεί να πήρε το τρένο από τη Λάρισα!

Από το σταθμό και μετά,η πληροφορίες αλληλοσυγκρούονται,ως προς το αν βρέθηκε ζωντανός ή νεκρός,με στρατιωτικά ρούχα ή με πολιτικά.Οι αρχές κάνουν πολλές προσπάθειες για να συσκοτισθεί η αλήθεια,και το πετυχαίνουν.

Την επόμενη μέρα ειδοποιούνται οι γονείς του Καραφάτσα,στις Σέρρες,να κατέβουν να πάρουν το πτώμα του παιδιού τους που πέθανε.Οι γονείς,με φίλους τους από τη Θεσσαλονίκη,φτάνουν στα Τρίκαλα το απόγευμα της Πέμπτης,24.6.71.Λίγο αργότερα φτάνει και ο δικηγόρος Τσιτσιλίκης.Στο μεταξύ,έχουν καταφθάσειαπό το πρωί της Πέμπτης και ομόθρησκοι του Καραφάτσα από τη Λάρισσα.Όλοι βρίσκουν τα πνεύματα πολύ ανήσυχα και ταραγμένα,τόσο στο νοσοκομείο όσο και στους στρατώνες.

Ο δικηγόρος Τσιτσιλίκης - ομόθρησκος του Βασίλη - έρχεται σ'επαφή με μερικούς στρατιωτικούς και άλλους παράγοντες.Οι ομόθρησκοι του Καραφάτσα,Κόζαρης,Προκόπης,Λαγουίας,Παλάσκας και άλλοι Θεσσαλονικείς,έχουν και αυτοί επαφές.Από τα όσα λέγονται-και όσα ακούγονται-προκύπτουν αρκετά χρήσιμα στοιχεία για την διαλεύκανση της υπόθεσης.

Ορεινή Σερρών

ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΕΛΛΙΠΗΣ

Η ιατροδικαστική έκθεση,κατά πληροφορίες του ίδιου του γιατρού που τη συνέταξε,δεν είναι πλήρης.Όταν ο γιατρός πληροφορείται ότι πρόκειται για έναν αντιρρήσια συνειδήσεως,τινάζεται και λέει ότι τα τραύματα του έκαναν εντύπωση."Πρέπει να κάνω,οπωσδήποτε,αυτοψία χώρου".Ο ιατροδικαστής κ.Παντελιδάκης ζητάει επίμονα και κατ'επανάληψη να κάνει αυτοψία χώρου γιά να συμπληρώσει την έκθεσή του.Αλλά οι στρατιωτικές αρχές δε τον διευκολύνουν.Έτσι κλείνει την έκθεση ελλιπή.Η έκθεση δεν βρέθηκε.Αλλά η αυτοψία του χώρου αποκαλύπτει πολλά για την διελεύκανση της υπόθεσης.

Η ΑΥΤΟΨΙΑ "ΜΙΛΑ" ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑ

Ο τόπος,όπου βρέθηκε το σώμα του Βασίλη,είναι μιά γέφυρα,μήκους περίπου 100 μέτρων,στον ποταμό Πηνειό,5 περίπου χιλιόμετρα έξω από τα Τρίκαλα.Είναι αρκετά υψηλή.Σ'όλο το μήκος της είναι σχεδόν ανισόπεδη,με τον ποταμό στο βάθος.Τα διάκενα μεταξύ των σιδηροδοκών της γέφυρας,όπου στηρίζονται οι σιδηροτροχιές,είναι 1,84 μέτρα το ένα από το άλλο.Δηλαδή τα κενά προς τα κάτω μεταξύ του ποταμού και της γέφυρας είναι 1,84 του μέτρου.Το ύψος του κάθε σιδηροδοκού είναι 63 εκατοστά.Η απόσταση από τη σιδηροτροχιά μέχρι τα κιγκλιδώματα της γέφυρας - είναι 1.45 μέτρα.

Από τη σιδηροτροχιά το βαγόνι εξέχει περίπου 60 εκατοστά.Επομένως,μένουν μόνο 85 ή 90 περίπου εκατοστά από το τρένο μέχρι το κιγκλίδωμα της γέφυρας.Τα μέτρα,οι αποστάσεις και οι διαστάσεις είναι απαραίτητο να ληφθούν υπόψη.Γιατί από αυτά αποδεικνύεται,φύσει και πράξει,ότι είναι αδύνατο να συνέβη εκεί το ατύχημα - ή ,κατά το πόρισμα,η αυτοκτονία.Από την πραγματογνωμοσύνη ή αυτοψία του χώρου,αποδυκνείεται ότι το σώμα,νεκρό ή τραυματισμένο,τοποθετήθηκε εκεί εκ των υστέρων.Και ότι το,πιθανότατα,έγκλημα έγινε αλλού.Η προσεκτική εξέταση του χώρου αποκλείει εντελώς την εκδοχή το ατύχημα να σημειώθηκε σ'αυτό το μέρος.

Το μέρος στο οποίο βρέθηκε το σώμα,πάνω στη γέφυρα,είναι ακριβώς στη μέση,όπου υπάρχει η βάση της.Μία βάση από τσιμέντο,όπου στηρίζεται η γέφυρα στο κέντρο.Η τσιμεντένια αυτή βάση της γέφυρας έχει φάρδος περίπου 2,40μ.Στο μέρος αυτό της βάσης το κιγκλίδωμα είναι συμπαγές κι όχι καγκελωτό.Στη τσιμεντένια αυτή βάση της γέφυρας υπάρχει ένας από τους σιδηροδοκούς της,στον οποίο στηρίζεται η σιδηροδρομική γραμμή.Αυτός ο σιδηροδοκός τέμνει στη μέση την τσιμεντένια βάση.Και σχηματίζονται δύο τετράγωνα,που έχει μήκος το καθένα 1,25 και φάρδος 90 εκατοστά με 1 μέτρο.Το ύψος είναι 63 εκατοστά,λόγω του σιδηροδοκού.

Σ'αυτό τον κυβικό χώρο,που σχηματίζεται σαν τετράγωνο κουτί,βρέθηκε νεκρός ή ζωντανός ο Βασίλης.Στις 24 Ιουλίου 1971,το σημάδι του αίματος ήταν εμφανές.Κατά περίεργο τρόπο,αίμα φαινόταν την ίδια μέρα και στην άκρη της ξύλινης τραβέρσας.Κατά τις συζητήσεις ομόθρησκων του Καραφάτσα με αρμοδίους,στο νοσοκομείο,τη μέρα της κηδείας,ειπώθηκε ότι κατά την πτώση αυτός προσέκρουσε πρώτα στον ξύλινο δοκό.Τα γεγονότα,όμως,διαψεύδουν εντελώς την εκδοχή αυτή.Γιατί ο ξύλινος δοκός,κατά τη διέλευση της αμαξοστοιχίας,καλύπτεται εντελώς από την προεξοχή της.Η προεξοχή της αμαξοστοιχίας από τη γραμμή φθάνει περίπου τα 60 εκατοστά και τη καλύπτει τελείως.Επομένως,το αίμα στο μέρος αυτό δημιουργεί υποψία.Ίσως τοποθετήθηκε εκεί για παραπλάνηση ή για άλλοθι.

Η προσεκτική εξέταση του χώρου και των τραυμάτων που παρουσίασε το σώμα του νεκρού αποκλείουν κάθε εκδοχή ότι το δυστύχημα σημειώθηκε σ'αυτή την τοποθεσία.Οι λόγοι είναι οι εξής :

Σε κάθε περίπτωση,με την αμαξοστοιχία σε κίνηση,λόγω της ταχύτητας,το αντικείμενο παρασύρεται τουλάχιστον πάνω από 15 μέτρα.Εάν συνέβη αυτό ,δηλαδή εάν έπεφτε από το παράθυρο ο Καραφάτσας,λόγω των εμποδίων και σιδηροδοκών,δεν ήταν δυνατόν να φτάσει εκεί που βρέθηκε.Φυσικό ήταν να πέσει κάτω στο ποτάμι,από τα κενά της γέφυρας.Εάν πάλι,κατά σύμπτωση,έπεφτε από το παράθυρο,τη στιγμή που περνούσε,στη τοποθεσία αυτή,και πάλι θα έπρεπε να βρίσκεται τουλάχιστον στο άλλο τετράγωνο της τσιμεντένιας βάσης.Αν όχι,σ'άλλα επόμενα κενά,προς το ποτάμι.Δύο μόνο τετράγωνα σχηματίζονται στη βάση.

ΦΟΒΕΡΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ

Τα τραύματα στο σώμα του νεκρού δείχνουν ότι στους γλουτούς είχε πάθει τη μεγάλη ζημιά.Και όχι στο κεφάλι του.Πολύ ύποπτα τραύματα γιά μία τέτοια πτώση,από αμαξοστοιχία σε κίνηση.Και σε τέτοιο ανώμαλο μέρος,αν ληφθεί υπόψη ότι η πτώση δεν έγινε απο τις πόρτες τις αμαξοστοιχίας,που κατά την κίνηση κλείνουν υδραυλικά,αυτόματα.Εάν θεωρηθεί ότι οι πόρτες ήταν ανοιχτές,τότε ευθύνονται οι Σ.Ε.Κ.(σήμερα ΟΣΕ) και πρέπει να αναζητηθεί ευθύνη σε αυτούς.

Το ανακριτικό πόρισμα θέλει τον θάνατο αυτοκτονία.Γιατί;Γιατί φαίνεται,δεν μπορεί να δικαιολογήσει ατύχημα με εκδοχή πτώση από τις πόρτες.Από την πρώτη στιγμή,πάντως,οι ειδικοί αποκλείουν την εκδοχή ότι μπορεί οι πόρτες να ήταν ανοιχτές.Επομένως η πτώση πρέπει να ΄γινε από παράθυρο.Και τα τραύματα πρέπει να ναι διαφορετικά.

Στην εκδοχή,λοιπόν,ότι έπεσε από παράθυρο,τα γεγονότα θα πρεπε να έχουν συμβεί ως εξής:
Γιά να βγει το σώμα του ανθρώπου από το παράθυρο και να πάρει την κλίση γιά την πτώση,με την ταχύτητα της αμαξοστοιχίας,θα έπρεπε να προεξέχει περίπου 70-90 εκατοστά.Στην περίπτωση αυτή,επειδή τα κάγκελα ή τα κιγκλιδώματα της γέφυρας απέχουν μόλις 90 εκατοστά περίπου,εκείνο που θα έβρισκε πρώτα επαφή θα ήταν το κεφάλι του σώματος,οπότε θα είχαμε ή κόψιμο του κεφαλιού ή τέλεια πολτοποίηση του.Αυτή θα ήταν η αναπόφευκτη συνέπεια της εκδοχής αυτής.Εάν πάλι δεχθεί κανείς την εκδοχή ότι κατόρθωσε και έπεσε κάθετα,πάλι,στην περίπτωση αυτή,εκείνο που θα ερχόταν πρώτο σε επαφή με το κάτω ανώμαλο έδαφος θα έπρεπε να είναι το κεφάλι.Το οποίο και θα πολτοποιούνταν.Όλες οι μαρτυρίες,και η ιατροδικαστική,αλλά και όλοι όσοι είδαν τον νεκρό,όπως ο δικήγόρος Τσιτσιλίκης,διαπίστωσαν ότι το κεφάλι δεν είχε πάθει τίποτα.Η ιατροδικαστική έκθεση παρουσιάζει περίεργα τραύματα στους γλουτούς και όχι στο κεφάλι!

Ένας υπάλληλος του σταθμού,ο Χρήστος Νταλούκας,που πρώτος τύλοξε το νεκρό σε μιά κουβέρτα και μαζί με άλλους τον κατέβασαν και τον έβαλαν σε ταξί,βεβαίωσε στον Αθηναίο δικηγόρο Θανάσση Ρέππα και στον Κ.Παλάσκα,ότι το κεφάλι ήταν άθικτο.

Όλα λοιπόν τα περιστατικά,τα γεγονότα και οι καταστάσεις αποκλείουν στο μέρος αυτό πτώση από το παράθυρο αμαξοστοιχίας.Κι ενισχύουν την εκδοχή του εγκλήματος.Που ισχυροποιείται από τις πληροφορίες,ότι προηγήθηκε βάναυση κακοποίηση και εγκατάλειψη του Βασίλη Καραφάτσα χωρίς ιατρική περίθαλψη.

Το ανακριτικό πόρισμα μιλάει γιά αυτοκτονία.Όμως διάφορα άλλα στοιχεία,που παρεμβάλονται στην υπόθεση,διαμορφώνουν βάσιμη αμφιβολία γιά το ίδιο το ανακριτικό πόρισμα.Λέγεται χωρίς να είναι εξακριβωμένο,ότι ο Βασίλης έφυγε από τη Λάρισα στις 16.00 με την υπ'αριθμό 22 αμαξοστοιχία.Στις 16.43,στο σταθμό Παλαιοφαρσάλων,ανέβηκε στην υπ'αριθμόν 252 αμαξοστοιχία Βόλου - Καλαμπάκας,που φτάνει στα Τρίκαλα στις 18.06.Επομένως στη γέφυρα,η αμαξοστοιχία πρέπει να πέρασε στις 18.00 περίπου.Εκείνη τη ώρα,τον Ιούνιο μήνα,είναι ακόμα μέρα.Πως,κανείς επιβάτης,από το μοναδικό βαγόνι,δεν αντιλήφθηκε την πτώση από το παράθυρο;Είναι δυνατό,από τόσους επιβάτες,κανείς να μην αντιλήφθηκε ένα τέτοιο γεγονός;Ακούστηκε η εκδοχή ότι έπεσε από την πίσω θέση του οδηγού.Αλλά αυτό πρέπει να αποκλείεται.Γιατί η πόρτα του οδηγού λόγω των μηχανημάτων,είναι πάντα κλειστή.Αλλά,και στην περίπτωση αυτή,το σώμα θα πρεπε να πέσει όχι στο πλάι,όπως βρέθηκε,αλλά στη μέση των σιδηροτροχιών.

Ας πάρουμε την εκδοχή ότι έπεσε από το παράθυρο του χώρου πίσω από τον οδηγό.Θα δούμε ότι και αυτή δεν ευσταθεί.Γιατί τα παράθυρα αυτά,της 252 αυτοκινητάμαξας,όπως διαπιστώθηκε είναι πολύ στενά.Και δεν μπορεί εύκολα το σώμα ενός νέου να χωρέσει γιά να βγει έξω.

Όλες αυτές οι εκδοχές αποκλείουν την άποψη ότι έγινε δυστύχημα στην αυτοκινητάμαξα.Και συσσωρεύουν υποψίεςγιά συγκάλυψη εγκλήματος.Ένα άλλο σημείο,που προσθέτει αμφιβολία,είναι ότι μετά από λίγα λεπτά,στις 18.07,πέρασε από το ίδιο μέρος η υπ'αριθμόν 253 αμαξοστοιχία,που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση,από τη Καλαμπάκα.Πως τέτοια ώρα ο οδηγός της αμαξοστοιχίας αυτής δεν αντιλήφθηκε το σώμα ενός ανθρώπου;

Η έρευνα μου είχε - και έχει - στόχο να βρει τα στοιχεία που οδηγούν στη αποκάλυψη της αλήθειας,στην πολύ περίεργη αυτή "αυτοκτονία".Στην "αυτοκτονία" ενός αντιρρησία συνείδησης,στον οποίο,αποδεδειγμένα,είχαν γίνει βασανιστήρια.

Εξετάζοντας όλες τις παραπάνω αμφιβολίες-και υποψίες-μπορεί να υποθέσει κανείς ότι:Αυτοί,που είχαν λόγο να συγκαλύψουν το έγκλημα,τοποθέτησαν στο σημείο αυτό τον Βασίλη,σε κατάσταση αφασίας,ή νεκρό,στο διάστημα του χρόνου που θα γίνονταν αντιληπτοί.Δηλαδή μεταξύ της διελεύσεως της αμαξοστοιχίας 253,ώρα 18.07,και της διελεύσεως της 255,ώρα 19.03,η οποία και τον παρέλαβε,μεσολαβεί χρονικόδιάστημα μιάς ώρας,στο οποίο θα μπορούσαν να κάνουν-και έκαναν-άνετα τη δουλειά τους.

Άλλα σημεία,που πρέπει να αναφερθούν γιά το περίεργο αυτό "ταξίδι" του Βασίλη Καραφάτσα από Λάρισα γιά Τρίκαλα :

1.Το φύλλο πορείας για πού τον προόριζε;Γιά Καρδίτσα ή γιά Τρίκαλα;
2.Το υπηρεσιακό εισιτήριο τι ημερομηνία έγραφε,τι ώρα,ποια αυτοκινητάμαξα;
3.Τα προσωπικά του ρούχα που ήταν,ή που βρέθηκαν;
4.Είχε πάνω του 700 περίπου δραχμές.Βρέθηκαν και δόθηκαν στον πατέρα του μόνο 32 δραχμές
5.Πότε έφυγε από τις φυλακές Λάρισας - ημερομηνία και ώρα.
6.Είχε υπογράψει στο βιβλίο αποφυλάκισης;

Όλα αυτά τα στοιχεία,που μπορούν και τώρα να ερευνηθούν,είναι δυνατό να ρίξουν φως στην "αυτοκτονία" αυτή του αντιρρησία συνείδησης.Μιά "αυτοκτονία" η οποία,όπως δείχνουν τα πράγματα,μάλλον είναι έγκλημα.

"ΤΟΝ ΕΔΕΙΡΑ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟ..."

Σε συζήτηση του δικηγόρου Θανάση Ρέππα και των Ν.Σιμούδη και Κ.Παλάσκα με τον υπάλληλο-τότε-των Σ.Ε.Κ. Χρήστο Νταλούκα,στο σταθμό Τρικάλων,ο τελευταίος λέει ότι ο πολίτης που ψάρευε στο ποτάμι και ειδοποίησε τον αγροφύλακα ήταν ο Γραμματέας του Ειρηνοδικείου.

Ο Χρήστος Νταλούκας είναι αυτός που πήρε μια κουβέρτα από τον σταθμό και μαζί με άλλους τύλιξε το σώμα.Σε ερωτήσεις δε των τριών,αν ήταν ζωντανός ή πεθαμένος ο Καραφάτσας,πέφτει σε αντιφάσεις.Σε ερώτηση,άν το κεφάλι είχε χτυπηθεί πολύ,λέει ότι ήταν άθικτο κι ότι το είδε ο Σταθμάρχης,που ήταν Αθηναίος.Κι ακόμη,ότι κάποιος Παπαντωνίου,από τα Μεγάλα Καλύβια,γνωρίζει σε τι κατάσταση βρέθηκε ο Καραφάτσας.

Ο αγροφύλακας είναι ο πρώτος που πήγε στο μέρος εκείνο.Επίσης η γυναίκα του αγροφύλακα,το παιδί του Χρήστου Νταλούκα κι ένας ταξιτζής.Μερικοί από αυτούς λένε ότι είδαν τον Βασίλη όχι με στρατιωτικά ρούχα.Ο Χρήστος Νταλούκας αναφέρει ότι επί μιά βδομάδα πηγαινοέρχονταν αξιωματικοί στο Σταθμό για ανακρίσεις.Ήταν ανήσυχοι.

Η Ελένη Ελευσινιώτη ακούει γιά έναν του Α2,ονόματι Χρήστο Κόκο.Ο τελευταίος φαίνεται να έχει άμεση σχέση με τον φόνο του Βασίλη.Το πρόσωπο αυτό είχε σχέσεις με φιλική οικογένεια της Ελευσινιώτη,την οποία και επισκέπτεται μερικές μέρες πριν τον θάνατο του Καραφάτσα,όπου,μεταξύ των άλλων,αναφέρει :

" Σήμερα έδειρα έναν Ιεχωβά σαν σκύλο.Τον έκαμα να βγάζει αίμα από τ'αυτιά του...".Σε ερώτηση της φίλης της Ελευσινιώτη,γιατί το έκανε αυτό-"άνθρωποι είναι και αυτοί"-απαντά:"Δεν πρέπει να τους λυπάται αυτούς κανείς.Γιατί αυτοί δεν παίρνουν όπλο.Εμείς τι είμαστε κορόιδα;"

Το ίδιο πρόσωπο-ο Χρήστος Κόκος-δύο μέρες μετά τον θάνατο του Βασίλη,πάει-κατά τους μάρτυρες-πάλι στο ίδιο σπίτι.Είναι στεναχωρημένος.Και ανήσυχος.Η φίλη της Ελευσινιώτη τον ρωτάει:"Τι έχεις;".Και λέει:"Άφησε.Σήμερα σκοτώθηκε ο διοικητής μου σε αυτοκινητικό δυστύχημα.Κι έχουμε μπελάδες μ'εκείνο τον Ιεχωβά που πέθανε...".Δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για το πρόσωπο αυτό.Πιθανό να είναι ένας από τους αυτουργούς.

Την ίδια εποχή,στην Κομοτηνή,ένας στρατιώτης από το Κέντρο Τρικάλων-Λαρίσης φέρεται να ομολογεί:"Εκεί σκοτώσαν έναν Ιεχωβά,επειδή δεν ήθελε να πάρει όπλο".Το ίδιο συνέβη και στις Σέρρες.

Σημείωμα Βασίλη που βρέθηκε μέσα στο πορτοφόλι του

Στη δίκη ενός άλλου αντιρρησία συνείδησης,του Πέτρου Δελή,στην έδρα Στρατοδίκης είναι ο Διευθυντής των Στρατιωτικών Φυλακών.Η λεπτομέρεια αυτή αναφέρεται γιατί το συγκεκριμένο πρόσωπο πρέπει να έχει παίξει σπουδαίο ρόλο στην υπόθεση του Βασίλη Καραφάτσα.

Στη δίκη λοιπόν του Πέτρου Δελή,στη διάρκεια της διαδικασίας,παρουσιάζεται το εξής περίεργο φαινόμενο-απόδειξη του τι προηγήθηκε του Στρατοδικείου και αχτίδα φωτός στη σκοτεινή υπόθεση Καραφάτσα:

Ο Δελής εμφανίζεται με στρατιωτικά ρούχα.Και στα χαρτιά της δικογραφίας τον παρουσιάζουν να έχει μετανοήσει.Όταν ο πρόεδρος του Στρατοδικείου τον ρωτάει "Μετανοείς,λοιπόν;θα το πάρεις το όπλο;"αυτός απαντά"Όχι.Δεν έχω μετανοήσει...".
"Μα εδώ έχεις υπογράψει..."
"Αν ήσαστε εσείς στη θέση μου,κ.πρόεδρε,τι θα κάνατε;"
"Ποιά ήταν η θέση σου;"
"Επιτρέπεται να μιλήσω;"
Η άδεια του δίδεται,και λέει:"Με χτυπούσαν μέχρις ότου λιποθύμησα.Συνερχόμουν και αυτοί πάλι άρχιζαν".

Τότε ο πρόεδρος τον διακόπτει:"Καλά...καλά.Πάψε".Και κάνει την τυπική συνοπτική διαδικασία,μ'έναν κατ' επάγγελμα συνήγορο.Η απόφαση:Τέσσερα χρόνια και 11 μήνες φυλακή.Την αποκάλυψη αυτή γιά βασανιστήρια την ακούν πολλοί ομόθρησκοι του Δελή,που παρακολουθούν τη δίκη.

Ο ίδιος ο Δελής είχε πει στους τελευταίους,πριν από τη δίκη,ότι τον Βασίλη τον είχαν βασανίσει περισσότερο.Κι αυτό χωρίς να γνωρίζει το θάνατο του Καραφάτσα.

Το ανακριτικό πόρισμα αποφαίνεται ότι ο Βασίλης αυτοκτόνησε.Και γεννιέται το ερώτημα:Ποιά αληθινά περιστατικά ή μαρτυρικά γεγονότα στοιχειοθετούν το πόρισμα;Ποιά στοιχεία αποδεικνύουν αυτοκτονία;

Έγγραφη μαρτυρία δεν υπάρχει.Αυτόπτες μάρτυρες δεν υπάρχουν.Προφορική μαρτυρία δεν υπάρχει.Πώς κατέληξε λοιπόν το ανακριτικό πόρισμα στην αυτοκτονία;

Αναφέρθηκε τότε ότι ο Βασίλης έφτασε στην αυτοκτονία από έλεγχο της συνείδησης του διότι παρέβη τα της πίστεώς του.Είναι,όμως,αρκετή η εκδοχή αυτή γιά να κλείσει το πόρισμα με δεδομένο την αυτοκτονία;Όταν,μάλιστα,πρόκειται για ευσυνείδητο πρόσωπο και για προσωπικό ζήτημα θρησκευτικής συνείδησης;

Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι γιά τους οποίους αποκλείεται ένα τέτοιο πρόσωπο να προβεί σ'ένα απονενοημένο διάβημα όπως η αυτοκτονία.

1.Γιατί ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά γνωρίζει καλά ότι η αυτοκτονία,ενώπιον του Θεού,είναι αμαρτία μεγαλύτερη από κάθε άλλη,όπως θέλει η πίστη του.Στη συνείδηση του,λοιπόν,θα ήταν πολύ πιό ελαφρύ να υποχωρήσει στην πίστη και να ζητήσει συγχώρεση,παρά να αυτοκτονήσει.
2.Ένας αντιρρησίας συνείδησης,προκειμένου να κάνει ένα τέτοιο διάβημα,δεν θα έγραφε τουλάχιστον στους δικούς του,γιά να ελαφρύνει κάπως τη συνείδηση του,όπως συμβαίνει πολλές φορές σε τέτοιες περιπτώσεις;
3.Ένας αντιρρησίας συνείδησης θα άφηνε,γιά δική του πράξη,υπόνοιες,ώστε να ενοχοποιηθούν άλλοι αθώοι άνθρωποι;

Όλοι αυτοί οι λόγοι αποκλείουν την εκδοχή της αυτοκτονίας που δέχεται το πόρισμα.Κι είναι λόγοι ουσιαστικοί,που συνηγορούν γιά την αναψηλάφηση αυτής της υπόθεσης.Έτσι,ώστε ν'αποκαλυφτεί η αλήθεια.Και να στιγματισθούν οι πράξεις ατόμων,που αμαυρώνουν την έννοια των νόμων,της τάξης και της ανθρώπινης υπόστασης και αξιοπρέπειας.

Το τραγούδι του Βασίλη

Ο θάνατος του Βασίλη Καραφάτσα σημειώθηκε στη διάρκεια της Χούντας στην Ελλάδα - και από τη Χούντα.Η Δημοκρατία έχει χρέος να βρει τους ενόχους της δολοφονίας του.Όποιοι κι αν είναι.Όποια θέση κι αν έχουν...

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ-ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΤΣΑΡΟΥΧΑ "ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ"

Διαμαρτυρία κατά των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Μπουργκάς-Βουλγαρία,17 Απριλίου 2011, Κυριακή‏

2011-04-18T01:34:00.000-07:00

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΝΑΝΔΡΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ
Εορτή της ανάμνησης του δείπνου του Κυρίου στη πόλη Μπουργκάς της Βουλγαρίας.Οι τοπικοί Μάρτυρες του Ιεχωβά συγκεντρώνονται ειρηνικά γιά να γιορτάσουν τη μοναδική εορτή τους,που τηρούν μιά φορά τον χρόνο,στην αίθουσά λατρείας τους.Η συνέχεια στις οθόνες σας.Οι υπαίτιοι, από ένα εθνικιστικό κόμμα το ΒΜΡΟ, τράβηξαν αυτά τα βίντεο και κατέγραψαν οι ίδιοι ό,τι έκαναν. - 1 Ιωάννου 3:10-13

Κράτα αδερφέ μου ...

2011-03-17T15:51:00.000-07:00

Στίχοι - Μουσική : Κώστας Παπασύκας
Επιμέλεια video : Οδυσσέας Τσατσούλης
Επιλογή φωτογραφίας : Αλέξανδρος Χατζηχρήστος/Φρόσω Στέλλα

Ακολουθούν οι στίχοι και οι συγχορδίες

Συγχορδίες : http://kithara.vu/ss.php?id=NDAyNDY5MDU3

Κράτα αδερφέ μου και μη λυγίσεις
κόντρα στον άνεμο και τη φωτιά
κι αν σ'απειλήσουν μη προσκυνήσεις
κράτα αδερφέ μου , κράτα γερά

Κράτα αδερφέ μου κι αν έρθουν λύπες
κι άμα σε ζώσουν ανήμερα θεριά
γιά όλα τα δάκρυα τις κρύες νύχτες
κράτα αδερφέ μου , κράτα γερά

Κοίτα τον ήλιο που ανατέλλει
εκεί ψηλά στο βουνό
μιά καινούρια μέρα , ένας νέος κόσμος
μιά ζωή δίχως τελειωμό

Κοίτα τον άνεμο αλλάζει
διώχνει μακρυά την συννεφιά
μιά καινούρια μέρα , γλυκοχαράζει
και κάποιος σου χαμογελά

Κράτα αδερφέ μου ότι κι αν γίνει
μη φοβηθείς από αμέτρητους εχθρούς
δες πιό καλά μες στο καμίνι
ειν΄περισσότεροι με μας παρά μ'αυτούς

Κράτα αδερφέ μου κι αν τρέξει αίμα
αν σε πληγώσει ότι πιότερο αγαπάς
έχει γραφτεί κι είναι γιά σένα
θα 'ναι στενό το μονοπάτι που τραβάς

Κοίτα τον ήλιο που ανατέλλει
εκεί ψηλά στο βουνό
μιά καινούρια μέρα , ένας νέος κόσμος
μιά ζωή δίχως τελειωμό

Κοίτα τον άνεμο αλλάζει
διώχνει μακρυά την συννεφιά
μιά καινούρια μέρα , γλυκοχαράζει
και κάποιος σου χαμογελά

Lyrics in English

HOLD ON MY BROTHER

Hold on my brother and don't fall down
Against the wind and the fire
And even if they threaten you, don't pay homage
Hold on my brother, hold on strong

Hold on my brother and even if we get depressed
And even savage beasts circle you
For all the tears in the cold nights
Hold on my brother, hold on strong

Look at the Sun that sets
High up there on the mountain
A new day, a new world
A life with no end

Look at the wind, it is changing
Sends the clouds away
A new day rises
And someone smiles at you

Hold on my brother, whatever happens
Don't get scared by countless enemies
Take a closer look into the kiln
There are more with us than there are with them

Hold on my brother and even if you bleed
If what you love more betrays you
It has been written and it is for you
The path you follow will be narrow

Look at the Sun that sets
High up there on the mountain
A new day, a new world
A life with no end

Look at the wind, it is changing
Sends the clouds away
A new day rises
And someone smiles at you

Συνέντευξη Βασίλη Δεδότση στον Κώστα Τσαρούχα

2011-01-28T12:57:00.000-08:00

Ένα απόσπασμα από την εκπομπή του Κώστα Τσαρούχα στον Σκάι "Επάγγελμα Ρεπόρτερ" - 1995.

Ο γνωστός δημοσιογράφος πάντα ευαισθητοποιημένος στα ακανθώδη αλλά και "δύσκολα" κοινωνικά προβλήματα ασχολήθηκε εντατικά με το θέμα των αντιρρησιών συνείδησης.Τόσο το συγγραφικό του έργο όσο και οι εκπομπές που έκανε στην τηλεόραση έδωσαν το έναυσμα σε πολλούς σκεπτόμενους ανθρώπους να προσεγγίσουν με άλλο μάτι ένα ζήτημα που αποτελούσε "ταμπού" γιά την ελληνική κοινωνία.

Σε αυτό το απόσπασμα καταγράφεται η συνέντευξη του Βασίλη Δεδότση,αντιρρησία συνείδησης γιά θρησκευτικούς λόγους,ο οποίος έζησε 8,5 χρόνια από τη ζωή του έγκλειστος στις πιό σκληρές φυλακές τις χώρας,χάρην της πίστης του.

ΤΕΚΝΟ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

2010-11-26T11:44:00.000-08:00

ΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΗ ΔΙΗΓΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΟΥ ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΤΟ 1983.ΜΕΤΑΞΥ ΑΥΤΩΝ Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΜΕΤΕΦΕΡΕ ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ.Η ΑΦΗΓΗΣΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΕ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ( 1975 ) ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ.ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΔΕΔΟΤΣΗ,ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΕΠΙ ΧΡΟΝΙΑ,ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΒΑΣΙΛΙΚΟ.ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΜΕΤΕΦΕΡΕ Ο ΝΙΚΟΣ ΜΟΡΦΗΣ.

ΤΕΚΝΟ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ

'Οταν το κουδούνι χτύπησε,δεν άνοιξα αμέσως.Ήθελα πρώτα να βεβαιωθώ από τον "Σαούλ"(έτσι λέμεστο σπίτι μας τον "Ιούδα" της πόρτας)ποιός είναι.Τελευταία φοβάμαι.Ακόμα δεν μου έχει περάσει το σύνδρομο της σύλληψής μου(η τραυματική στιγμή):χτύπησαν,άνοιξα,μπήκαν σα σίφουνας,ανέτρεψαν τα πάντα,τρομοκράτησαν γυναίκα και παιδιά και έφυγαν παίρνοντάς με σαν λάφυρο

Βέβαια τα χρόνια πέρασαν.Εκείνος ο εφιάλτης είναι πιά μια αρχαιολογία.Αλλά στο άνοιγμα κάθε φορά άγνωστου...

Μου ήταν αληθινά άγνωστος ο τύπος.Δεν έμοιαζε ούτε πλανώδιοςπωλητής,ούτε τσιγγάνος,ούτε φορατζής.Στεκόταν ακίνητος,γίγαντας με μια τσάντα τόσο φτωχική που σου σπάραζε την καρδιά.

-Είστε ο κύριος...
-Ο ίδιος.
Με κοίταξε περίεργα
-Έχετε αυτό,είπε με λίγο δισταγμό.
Και μου πέρασε ένα γράμμα.Απ'τον φάκελο ακόμα βλέποντας μόνο γραμμένο το όνομά μου, κατάλαβα από τον ποιόν ήταν.
-Απ'τον Βασίλη έρχεσθε;Περάστε.Μερόπη( φώναξα τη γυναίκα μου)απ'τον Βασίλη,απ'τις φυλακές,έχουμε ένα γράμμα.

Η Μερόπη αν και δεν τον είχε γνωρίσει τον Βασίλη ποτέ,τον ήξερε ωστόσο καλά από τις διηγήσεις μου.
-Που είναι τώρα;
-Στην Αυλώνα.μα θα τους παν στην Κέρκυρα την άλλη βδομάδα.
-Πως είναι;
-Καλά.
-Κι εσείς.(ήθελα να τον ρωτήσω), είστε μάρτυρας του Ιεχωβά;
Ο τύπος συγκατάνευσε πρίν προλάβω να ρωτήσω τίποτα
-Κι εγώ.

Διατηρούσε την ακινησία ενός καταψυγμένου που η επαφή του με τον αέρα δεν του έχει προσδώσει ακόμα τη φυσική του ελαστικότητα.

-Πότε αποφυλακιστήκατε;
-Χθές.
-Και πότε ξανά για μέσα;
-Σε ενάμισο μήνα.Καλείται η κλάση μου τον Οκτώβριο οπότε εγώ θα ξαναπάω φυλακή μέσα Νοεμβρίου.

Γι'αύτο εξ άλλου το ζήτημα μου έγραφε ο φίλος μου ο Βασίλης.Πως έπρεπε η πολιτεία επιτέλους να αποφασίσει να βρει μια λύση.Να μη κατάδικάζει έτσι εις το διηνεκές.ανά πενταετία,τους Μάρτυρες,αλλά μια κι έξω,να τελειώνουμε.

-Καθίστε,του είπα.

Κάθισε στην άκρη της καρέκλας και με κοιτούσε μ'εκείνο το σιωπήλο,ήσυχο βλέμμα της αδικίας που σου γίνεται και δεν φωνάζεις.Ίδιος με όλους τους άγιους Σεβαστιανούς της Αναγέννησης που τους τρυπούν τα βέλη κι αυτοί δέχονται τον πόνο στωικά,αν όχι με χαμόγελο,κοιτάζοντας,με ένα φωτοστέφανο,προς τα πάνω.Ο άνθρωπος κοιτούσε προς τα κάτω,τις μύτες των παπουτσιών του,ενώ ένα φως τρεμόπαιζε μες στο βλέμμα του.

Σηκώθηκε μόλις είδε την Μερόπη να μπαίνει.Του έφερε γλυκο του κουταλιού.Ήταν απ'την πατρίδα της,τη Φολέγανδρο.Ντρεπόταν.Τελικά το δέχτηκε.Κι ήπιε όλη την κανάτα το νερό.

Με τον Βασίλη,που μου έστειλε το γράμμα,είχαμε κάνει μαζί κάπου δύο χρόνια φυλακή.Αυτός ήταν στο δεύτερο χρόνο όταν εγώ μπήκα και τον άφησα στον τέταρτο,όταν αποφυλακίστηκα.Ο Βασίλης ήταν μια περίπτωση που μόνο όταν μπείς στη φυλακή μπορείς να τον γνωρίσεις.Διαφορετικά κανείς δεν μιλά γι'αυτό,στον Τύπο ή στις συντροφιές.

Μάρτυρας του Ιεχωβά,που επειδή αρνιόταν να κρατήσει το όπλο,τον καταδικάσαν στο μάξιμουμ της ποινης.Αλλά έτσι ώστε να μη χάσει το δικαίωμα του να υπηρετήσει.Να ξαναβγεί δηλαδή,να τον ξανακαλέσουν στο στρατό,να αρνηθεί πάλι,να ξανακαταδικαστεί άλλα πέντε χρόνια.Και πάει λέγοντας.

Ήταν δηλαδή αποφασισμένος μ'εκείνη τη γαλήνη που φανερώνει μια τέτοια απόφαση ότι θα περνούσε τουλάχιστο εικοσιπέντε χρόνια στη φυλακή,με πέντε εξόδους,γιατί μετά,λόγω ηλικίας πια,περασμένα τα σαρανταπέντε,δεν θα τον ξανακαλούσε η πατρίδα να υπηρετήσει στο στρατό.Έτσι είχε παντρεφτεί και σε κάθε τέτοιο διάλειμμα της φυλακόβιας ύπαρξης του,θα φύτευε κι ένα παιδί,προς δόξα του Θεού κι Ιεχωβά του,που πίστευε.

Το γιατί δεν τον καταδικάζαν μια κι έξω εικοσιπέντε χρόνια ώστε να μπορέσει να βγει στα δεκαοχτώ,με το ελαφρυντικό της καλής διαγωγής και του έντιμου προτέρου βίου, μου το εξήγησε ο ίδιος στα ατελείωτα εκείνα βράδια που είχαμε να περάσουμε στο κελί μας: η ελληνική πολιτεία, αντίθετα με άλλες κοινωνίες,ακόμα κι ανατολικές που αντιμετώπιζαν το ζήτημα με περισσότερη ελαστικότητα είχε ένα μίσος για τους Ιαχωβάδες,σύμφυτο με την πιο καθυστερημένη,την πιο σκοταδιστική πλευρά της εκκλησίας μας.

Το 'βλεπε κανείς στις πόλεις με τα συνθήματα «έξω οι Μάρτυρες του Ιεχωβά» που αφισοκολλούσαν οι παραχριστιανικές οργανώσεις.Και ο ίδιος ήταν θύμα αυτής της ρύθμησης «κατ'απόλυτον τρόπον»,όπως έλεγε,και πάλευε,μέσα απ'τις φυλακές,για να την αλλάξει.

Δεν μπορώ να περιγράψω τι ανακούφιση στάθηκε για μένα,τις πρώτες μέρες,η παρουσία η ανεπάντεχη του Βασίλη στις φυλακές.Μια γλύκα και μια εγκαρτέρηση που σκόρπιζε γύρω του το φωτεινό πρόσωπό του,πόσο ευκόλυνε την προσαρμογή μου.Οπωσδήποτε,μετά το ΕΑΤ/ΕΣΑ οι φυλακές της Αίγινας φαίνονταν σ'όλους μας ένας παράδεισος.Μα πάλι υπήρχε μια τεχνική πλευρά κι ορισμένα πρακτικά ζητήματα και σ'αυτά ο Βασίλης,εθισμένος,έκανε το παν για να τα καταφέρει.Υπηρετούσε στο γραφείο και με τους άλλους Μάρτυρες κρατούσαν κυριολεκτικά το γραφειοκρατικό τμήμα των φυλακών στα χέρια τους.Κι ήταν άψογοι σαν Εγγλέζοι.

Ράγισε η καρδιά μου όταν τον άφησα και βγήκα.Το πρωτοχριστιανικό βλέμμα του με παρακολούθησε μέχρι και την πύλη.Ώσπου βγήκε κι αυτός παντρέφτηκε και,όπως το'ξερε,κλήθηκε πάλι για να υπηρετήσει.Στη δίκη του,στο Διαρκές Στρατοδικείο του Ρούφ,πήγα,με άλλους συναδέλφους,για ηθική,περισσότερο υποστήριξη.

Έγινε τυπικά,κράτησε λίγο,οι στρατοδίκες δεν ήταν εκεί για να συζητήσουν τις εκδοχές της πίστης,αλλά να εφαρμόσουν το νόμο.Δεν άκουγαν τίποτα.Ήταν αντιπαθητικές φυσιογνωμίες.Το μεσημέρι,μόλις θα τέλειωναν,θα γυρνούσαν σπίτια τους,θα τρώγαν, η γυναίκα τους θα τους φρόντιζε,θα αντιμετώπιζαν τα παιδιά τους,τα επαναστατημένα,κι ύστερα θα πέφταν για το υπνάκι τους που απόκλειε κάθε κούραση και κάθε άλλη έγνοια.

Ενώ την ίδια στιγμή,με τις χειροπέδες,ο Βασίλης θα ταξίδευε για τη νέα πενταετία του,όπως λέν για τα οικονομικά πλάνα. «Μα τόσο στωικά το παίρνουν;»αναρωτήθηκα. «Γιατί δεν το σκαν;Γιατί δεν εξαφανίζονται,αντί αυτή τη δια βίου ταλαιπωρία;»Υπάρχει όμως κάτι μέσα στην πίστη τους που τους ξεπερνά,τους κάνει σκεύη εκλογής του θεού τους κι είναι ταγμένοι,στη γη αυτή,να υποφέρουν απ'την αδικία των ανθρώπων,για τη βασιλεία των ουρανών.

Το να'σαι φυλακή,όπως εμείς οι πολιτικοί κρατούμενοι,αισθάνεσαι πως έχεις μαζί σου μια κοινωνική καταξίωση,όταν ένας σύμπας λαός σε παραστέκεται σιωπηλά και σε δικαιώνει, γιατί εσύ με την κράτησή σου,εκφράζεις τους δικούς του πόθους για ελευθερία και δικαιοσύνη.(Απόδειξη, με πόση αγάπη περιστοιχίστηκα από αγνώστους μετά την αποφυλάκισή μου.Να κάνω σε μια ταβέρνα ότι ζητώ το λογαριασμό κι ο σερβιτόρος να μου λέει πως είναι πληρωμένος από ένα άλλο τραπέζι που ήθελε να κρατήσει την ανωνυμία του για να μη βρεθεί κανένα καρφί μες στην ταβέρνα και τους καταδόσει).

Όμως το να'σαι μάρτυρας του Ιεχωβά,εκτός απ'τους δικούς του,τους άλλους μάρτυρες,το κοινωνικο σύνολο σε βλέπει σαν λέπρα.Δεν το καταξιώνεις.Δεν μπορεί μέσα από σένα να βρει τη δικαίωσή του.Αντίθετα,είναι σα να τους λες, «βλάκας είσαι που πολέμησες,αδελφέ μου,τον συνάνθρωπο σου,που έχασες τον άντρα σου ή το παιδί σου στον πόλεμο».Πως να σε δικαιολογήσουν έπειτα που δεν πιάνεις το τουφέκι;

Βέβαια,αν σου αναλύσουν οι ίδιοι την άποψη τους,θα δεις ότι δεν είναι τόσο άσπρο-μαύρο κι ότι δεν αρνιούνται να υπηρετήσουν την πατρίδα.Δέχονται να αναλάβουν όλες τις δουλείες του επισιτισμού ή όποια γραφική υπηρεσία.Αρνούνται να πιάσουν το όπλο,το τουφέκι,να εκπαιδευτούν στο να σημαδεύουν τον συνανθρωπό τους ή το σκιάχτρο του,στο πεδίο βολής.

Μα αυτά είναι ψιλά γράμματα για τον νομοθέτη,όπως κι οι ίδιοι αποτελούν ψιλά γράμματα στο περιθώριο του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού.Κι έτσι ξεχασμένοι,παρεξηγημένοι,κυνηγημένοι ακόμα και μες στις φυλακές όπου το παράδειγμα τους,η άκακη στάση τους,αποδυναμώνει θύματα και θύτες,φυλακισμένους και δεσμοφύλακες,φύλακες και δεσμώτες,που η σχέση τους βασίζεται πάνω σε μια αντίθεση,ενώ αυτοί αισθάνονται πως τίποτα δεν τους χωρίζει με τον συνάνθρωπό τους.

-Ώστε θα πάει στην Κέρκυρα τον άλλο μήνα;ρώτησα τώρα τον μάρτυρα που καθόταν μπροστά μου,σιωπηλός.

-Κάντε κάτι και για μας,ξανάπε σε μια στιγμή.Βοηθείστε να ακουστεί η φωνή μας.Να ρυθμιστεί πλέον το θέμα αυτό.

Εκει τελείωνε η αποστόλη του.Έπρεπε τώρα να φύγει.Θα κρυβόταν για ένα διάστημα μια που μπορούσαν να τον συλλάβουν ακόμα και προληπτικά.Θα προφυλαγόταν.Δεν είχε τίποτ'άλλο να πει,ούτε να ακούσει.Θα διατηρούνταν έτσι,μες στην κατάψυξη,ως την επόμενη φυλακή.

Σώμα βαρύ,τύφλο,ναρκωμένο απ'την ακινησία κι απ'το φαγητό το καταστροφικό της κάθε φυλακής,( αν δεν έχεις δικό σου συσσίτιο),ήταν ένας άνθρωπος μπροστά μου,μια όρθια συνείδηση κι εγώ ήμουν ανήμπορος να τον βοηθήσω σε τίποτα,μια που το πρόβλημά του δεν ήταν που έκλεψε και μετάνιωσε ή σκότωσε και δεν μετάνιωσε.Το πρόβλημά του,ήταν πρόβλημα ηθικό,όπως όλων των πολιτικών κρατούμενων που αρνούνται να υπογράψουν μια δήλωση για ένα«πιστεύω».Και σαν τέτοιο,αντιμετωπίζονταν απ'την πολιτεία σαδιστικα.

Τον συνόδεψα ως την πόρτα,τον έβαλα στο ασανσέρ.Κι όπως βυθίστηκε στο σκοτάδι δεν μπόρεσα να μη δω αυτή την καταβύθιση σα μια είκονα που ήθελε ο νομοθέτης κι εφάρμοζε για τους μάρτυρες του Ιεχωβά..

τα τέκνα της ειρήνης...

ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ - ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΝΟΜΟΣ

2010-04-22T02:36:00.000-07:00

ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ Η ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ ΣΤΟΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ ΣΤΙΣ 11 - 12 - 1975 ΚΑΙ ΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΑΠΑΝΩΤΕΣ ΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΠΩΣ ΣΕ ΜΙΑ ΔΥΣΚΟΛΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΕΞΕΧΟΥΣΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΕΣ ΟΠΩΣ Η ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ ΥΨΩΝΟΥΝ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΟΥΣ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΑΡΘΡΑ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ,ΜΙΑ ΚΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ.ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

Οι νόμοι.Δεν τους ξέρω μα θά ναι σωστοί.Γίνηκαν για να υπηρετούν τον άνθρωπο μιά και ο άνθρωπος είναι ο σκοπός.Γιά να τον προστατεύσουν σαν σύνολο και σαν άτομο.Και πιστεύω πς είναι δίκαιοι και πως έχουν λύση και πρόβλεψη για την κάθε περίπτωση.Είμαι μιά αστή με απόλυτο σεβασμό γιά τους νόμους(όταν είναι νόμιμοι).

Γι αυτό και τώρα με συνταράσσει ιδιαίτερα κάτι που γίνεται στο όνομα του νόμου και που γιά μένα είναι άδικο,παράλογο κι ακόμα και άσκοπο.Πρόκειται για τους ,σε στρατεύσιμη ηλικία,Μάρτυρες του Ιεχωβά.Στα είκοσι τους χρόνια,σαν όλα τα παιδιά μας,καλούνται στον στρατό.Και τότε αρχίζει η τραγωδία τους,γιατί το θρησκευτικό τους δόγμα δεν τους επιτρέπει να γίνουν στρατιώτες.Παρουσιάζονται στις στρατιωτικές αρχές,αρνούνται να βάλουν στολή κι ακόμα πιό έντονα να πιάσουν όπλο.Τους απαγγέλεται κατηγορία γιά "ανυπακοή",δικάζονται από το στρατοδικείο και,γιά πρώτη δόση,καταδικάζονται σε 4 ή 5 χρόνια φυλακή.

Η πρώτη μου απορία αρχίζει εδώ:Τα παιδιά αυτά κατηγορούνται ότι "σαν στρατιώτες δεν υπήκουσαν στις διαταγές των ανωτέρων τους".Αλλά στρατιώτες δεν είναι.Το έγκλημά τους είναι ακριβώς αυτό,ότι αρνήθηκαν να γίνουν στρατιώτες,δηλαδή αρνήθηκαν να συμμορφωθούν με το άρθρο του Συντάγματος που ορίζει ότι "όλοι οι άρρενες κλπ υποχρεούνται να κάνουν την στρατιωτική τους θητεία".Αξιόποινη πράξη.Μα μήπως σαν πολίτες θα πρεπε να δικάζονται από πολιτικά δικαστήρια και όχι από στρατοδικείο;

Εκτίουν την ποινή τους με παραδειγματική υπακοή στους νόμους της φυλακής.Αυτό φαίνεται ότι όχι μόνο το επιτρέπουν αλλά το επιβάλλουν οι κανόνες του δόγματός τους.Λόγω καλής διαγωγής τους χαριζεται συνήθως το 1/3 της ποινής και βγαίνουν από τη φυλακή,οπότε αμέσως ξανακαλούνται να υπηρετήσουν τη θητεία την οποίαν δεν έκαναν.Αρνούνται φυσικά και πάλι να γίνουν στρατιώτες.Ακολουθεί η ίδια διαδικασία στο στρατοδικείο με τη βαρύτερη κατηγορία της υποτροπής του εγκλήματος και της μη μεταμέλειας.Καταδικάζονται αυτή τη φορά σε μακρύτερη φυλάκιση και ακόμα λόγω της υποτροπής προστίθεται στην ποινή και το 1/3 που τους είχε χαρισθεί.

Εκτίουν και αυτή τη ποινή και η ιστορία επαναλαμβάνεται και επέρχεται τρίτη καταδίκη και μετά τέταρτη κλπ.Δηλαδή τα εικοσάχρονα αυτά παιδιά,όταν καλούνται να υπηρετήσουν τη στρατιωτική θητεία,αρχίζουν κάτι που ισοδυναμεί με ισόβια φυλάκιση.

Υπάρχει μια πολύ μεγάλη διάσταση στην αντιμετώπιση της άρνησης να καταταχθούν στο στρατό από το νόμο και από τους ίδιους τους αντιρρησίες: Γιά τον νόμο η άρνηση αυτή είναι ένα έγκλημα τόσο μεγάλο,ώστε να πρέπει να τιμωρηθεί με,τελικά,περισσότερα χρόνια φυλάκιση και από όσα εκτίουν μερικοί δολοφόνοι.Γιά τους ίδιους είναι μιά υπέρτατη θυσία στο θρησκευτικό τους πιστεύω.

Το τι είναι αυτό το θρησκευτικό τους δόγμα(επίσημα αναγνωρισμένο με πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου)ούτε το ξέρω,ούτε το συζητώ.Η οικουμενική διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου του ΟΗΕ,το κείμενο αυτό το γεμάτο ανθρωπιά και δικαιοσύνη-που το έχουν υπογράψει όλες οι πολιτισμένες χώρες,μέσα σε αυτές και η Ελλάδα-λέει στο άρθρο 18 ότι κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να έχει τη θρησκεία που θέλει,να αλλάζει θρησκεία που θέλει και να εξασκεί τη θρησκεία του,που σημαίνει να ακολουθεί τους κανόνες της.Η Ελλάδα υπογράφοντας την διακύρηξη των Ηνωμένων Εθνών ανέλαβε την ηθική υποχρέωση να σέβεται αυτό το άρθρο μαζί με όλα τα άλλα.

Οι καταδίκες λοιπόν δεν αφορούν καθόλου την πλευρά "θρησκευτικό δόγμα" και τις δυνατές αντιρρήσεις μας σε αυτό.Είναι καθαρά ζήτημα καταπάτησης του σχετικού άρθρου του Συντάγματος.Σε όλες τις άλλες χώρες εξετάζεται με λεπτομερείς αποδεικτικές διαδικασίες το αν πραγματικά η άρνηση οφείλεται σε λόγους συνείδησης,αν πράγματι τα παιδιά αυτά ανήκουν στο δόγμα στο οποίο λένε ότι ανήκουν.Και αν αυτό αποδειχτεί απαλλάσονται.Και δεν είναι δύσκολο να αποδειχτεί.Παραδείγματος χάριν, οι περισσότεροι εικοσάχρονοι μάρτυρες του ιεχωβά γεννήθηκαν από γονείς που ανήκουν στο ίδιο δόγμα και ανατράφηκαν σε αυτό το δόγμα.

Σε όλες τις χώρες της Ευρώπης,και η Ελλάδα είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης,έχει βρεθεί μιά φόρμουλα γιά να απαλλάσονται αυτοί οι νέοι από την υποχρέωση της στρατιωτικής θητείας.Και αυτό έγινε,όχι μόνο από σεβασμό γιά τα δικαιώματα του ανθρώπου.θεωρήθηκε και στρατιωτική σκοπιμότητα.Γιατί τι υπηρεσία θα προσέφεραν στον στρατό,τι παράδειγμα θα ταν γιά τους άλλους,νέοι που ο εσωτερικός τους κόσμος θα ταν σπαραγμένος από την σύγκρουση του καθήκοντος στο στρατό της πατρίδας τους και στην πίστη τους ,στους κανόνες της θρησκείας τους;

Θα πρεπε και στον τόπο μας να βρεθεί ένας τρόπος να απαλλάσονται αυτοί οι νέοι από τη στρατιωτική θητεία,έστω και με μιά επ' αόριστο αναβολή.Η νομοθεσία κάποτε θα αλλάξει.Μα ως τότε κάτι πρέπει να γίνει για τα φυλακισμένα αυτά παιδιά.Δεν είναι πολλά.Νομίζω 60-80.ο αριθμός τους κυμαίνεται.Δεν θα σώσει τον στρατό η συμμετοχή τους.Ας ξαναεξετασθεί η περίπτωσή τους.Άνθρωποι που δέχονται να περάσουν τα νειάτα τους στη φυλακή,να τραβήξουν όσα ξέρουμε πως τράβηξαν στη Μακρόνησο,όσα τράβηξαν από τους βασανιστές της Χούντας,δεν είναι απατεώνες που βρίσκουν ένα πρόσχημα γιά να αποφύγουν τον στρατό.Τελευταία,όταν έγινε η επιστράτευση,τους απείλησαν με εκτέλεση.Είπαν:"Εκτελέστε μας"

Πήγα και τους είδα στις στρατιωτικές φυλακές στο Μπογιάτι και στην Αυλώνα.Βρήκα κάτι συμπαθητικά παιδιά καρτερικά υποταγμένα με τη δύναμη που δίνει η οποιαδήποτε πίστη.Είχαν μόνο ένα παράπονο:αυτή τη συνεχή επανάληψη της καταδίκης.

"Ας ξέρουμε" μου είπαν "πως θα μείνουμε φυλακή πέντε ή έστω και δέκα χρόνια και πως μετά θα μαστε ελεύθεροι".

Ώσπου να βρεθεί μιά δίκαιη λύση στο πρόβλημα ας γίνει κάτι τέτοιο.Ας καταδικάζονται μιά φορά πχ σε τέσσερα χρόνια το διπλό της στρατιωτικής θητείας.Ώσπου να αλλάξει ο νόμος.Γιατί δεν μπορεί να είναι σωστος και δίκαιος ένας νόμος που καταδικάζει σε είκοσι εικοσιπέντε χρόνια φυλακή παιδιά που το έγκλημά τους είναι ότι υπακούν τους κανόνες του δόγματος στο οποίο γεννήθηκαν.Ας μη μείναουμε αδιάφοροι στη δυστυχία αυτών των λίγων.Ας μην δημιουργούμε Μάρτυρες.

ΑΜ.ΦΛΕΜΙΓΚ

Διωγμοί Μαρτύρων του Ιεχωβά στη Ναζιστική Γερμανία

2010-04-21T06:25:00.000-07:00

ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΣ ΕΝΕΚΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΑΣΤΩΝ ΤΗΣ ΓΡΑΦΗΣ

Μάρτυρες του Ιεχωβά μη ψηφίσαντες οδηγούνται διά των οδών τής
πόλεως προς εξευτελισμόν.

Ελάβομεν ειδήσεις περί ενός ενδιαφέροντος περιστατικού εις το Σαξωνικόν χωρίον Νίδερ σλέμα-Τζβίκου. Εις το μέρος αυτό όσοι είχον το δικαίωμα ψήφου εψήφισαν εκτός ολίγων σοβαρώς ασθενών και 6 Σπουδαστών της Γραφής [προηγούμενη ονομασία των Μαρτύρων του Ιεχωβά]. Οι τελευταίοι έδωκαν εξηγήσεις ότι δεν έλαβον μέρος εις τας εκλογάς διότι είχον αντιρρήσεις εκ λόγων συνειδήσεως. Εις το Λιχτεστάιν Κάλιμπεργκ της αυτής επαρχίας υπήρχον επίσης πολλοί Σπουδασταί των Γραφών οίτινες δέν εψήφισαν. Άνθρωποι της S.Α. [ενν. η Sturmabteilung] τούς ωδήγησαν με πυρσούς εις τας χείρας των διά μέσου της πόλεως φέροντας πινακίδας αι οποίαι έγραφον περί της πράξεως των.«Είμεθα προδόται της Χώρας δεν εψηφίσαμεν»

Λιχτενστάιν Κάλιμπεργκ.—Κατά το πέρας των εκλογών του Ράϊχσταγ και του δημοψηφίσματος άνθρωποι της S.A. ωδήγησαν 7 μη ψηφίσαντας (Σπουδαστάς της Γραφής) διά των οδών της πόλεως, έκαστος των οποίων έπρεπε να φέρη πυρσόν. Πέριξ του τραχήλου των έθεσαν σημείωσιν δεικνύουσαν την προδοσίαν των. Εις την αγοράν oι άνθρωποι διετέθησαν εχθρικώς προς αυτούς αφού τους ηνάγκασαν να φωνάζουν δυνατά και καθαρά τα ονόματα των. Η αστυνομία διέταξε να συλληφθούν και οι επτά, επειδή υπήρχε κίνδυνος νά εκδηλώση το πλήθος την έξαψίν του μεταχειριζόμενον βίαν κατ' αυτών.

* Αποσπάσματα εφημερίδων της εποχής όπως παραθέτονται από το περιοδικό
Ο Χρυσούς Αιών [Golden Age],
«Οι Διωγμοί εις την Γερμανίαν»
Τύποις Χαλκιοπούλου, Αθήναι, (Αρ. 17) Σεπτέμβριος/September 1934,
pp./σσ. 125, 127.

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ ΕΔΩ : http://e-homoreligiosus.blogspot.com/2010/04/persecution-of-jehovahs-witnesses-by.html

Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ - ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΖΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗ

2010-04-21T05:46:00.000-07:00

ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΟ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΩΡΟΠΟΥ - 1971

Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ

Σαν ήμουνα μικρό παιδί και πήγαινα σχολείο
τους χάρτες χάζευα πολύ που ήταν στο βιβλίο
Είχε η κάθε χώρα το χρώμα το δικό της
και διέφερε απ την άλλη από το σύνορό της

Η Ελλάδα ήταν μπλε κόκκινη η Τουρκία
Πορτογαλία κίτρινη πράσινη η Ιταλία
Αργότερα μεγάλωσα κι έμαθα ιστορία
πως φτιάχτηκαν τα σύνορα με αίμα και θυσία

Εκατομμύρια άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους
πιστεύοντας ότι μ αυτό βοηθάνε τη φυλή τους
Άνθρωπος σκότων’ άνθρωπο με λύσσα και μανία
γιατί έτσι του έμαθαν πως γράφεται Ιστορία

Μεγάλη όμως η έκπληξη στην ανθρωπολογία
οι άνθρωποι εφτιάχτηκαν από την ιδια ουσία
μεγάλη ήταν η έκπληξη γκρεμίστηκε το ψέμα
σαν έμαθα πως στις καρδιές ρέει το ίδιο αίμα

Όλου του κόσμου οι καρδιές έχουν το ίδιο χρώμα
όταν μιά σφαίρα τις κτυπά και κείτονται στο χώμα
Αίμα κυλάει στις φλέβες μας Φίλε να το κατέχεις
Να αφαιρέσεις μιά ζωή πες μου πώς το αντέχεις;

Έφτασε η ώρα κι στιγμή που μπήκα εφηβεία
και άρχισα την έρευνα πέρα από τα θρανία
Ποιος είναι αυτός που χαίρετε;Ποια είναι η αιτία;
Ποιος ωφελήθηκε απ αυτή Την αιματοχυσία;

Πάντοτε τα συμφέροντα η ίδια ιστορία
μα προπαντός πίσω απ αυτά χαιρόταν η θρησκεία
Μπροστά ευαγγελίζονταν Αγάπη και Ειρήνη
και πίσω στέλνανε στρατό να σφάζουν σαν τα κτήνη

Φωτογραφίες δείχνανε με τη γραφή στο χέρι
καλοθρεμμένοι κληρικοί να ευλογούν μαχαίρι
Στο δεύτερο παγκόσμιο μεγάλη ειρωνεία
ο χριστιανός το χριστιανό σκότωνε με μανία

Αναρωτήθηκα πολύ τι λάθος έκανε ο Χριστός
αφού στο όνομά του σφάζονταν κόσμος διαρκώς
Μετά από έρευνα πολλή μέσα από την Αγία Γραφή
διαπίστωσα πως ο Χριστός πολύ καλά τα είχε πει

Δεν ήταν ένας άνθρωπος που μίλησε για ειρήνη
ήτανε ειρηνοποιός έδειχνε καλοσύνη
Δεν ήτανε πολιτικός να λέει μεγάλα λόγια
μα ούτε ήταν κληρικός σαν μερικά λαμόγια

Η λογική και ο διάλογος τα όπλα τα δικά του
κι η τρυφερή συμπόνια εβγαινε απ την καρδιά του
Θυσία έκανε ο Χριστός για όλους τους ανθρώπους
και δωσε το παράδειγμα σ ότι αφορά τους τρόπους

Ο Πέτρος τράβηξε σπαθί και του πε βάλτο πίσω
ν αφαιρέσεις μιά ζωή εγώ δεν θα σ αφήσω
και σήμερα άνθρωποι στη γη είν’αποφασισμένοι
στ όπλο να μην εκπαιδευτούν και είν ευτυχισμένοι

Δεν είναι σύνθημα γι αυτούς το επί γης Ειρήνη
είναι γι αυτούς τρόπος ζωής να ζουν με καλοσύνη
Στάση ζωής ειρηνική και όχι φασαρίας
είν η ζωή που επιζητεί κάθε αγνός αντιρρησίας

Έτσι αποφάσισα και γω το όπλο να μην μάθω
και έμαθα πως για ανταμοιβή θα έπρεπε να πάθω
Αρνήθηκα το ρουχισμό κι αμέσως πειθαρχείο
τέσσερα χρόνια φυλακή απ το στρατοδικείο

Έντεκα μήνες μάθημα τσ Αυλώνας το σχολείο
τρίβοντας τα καζάνια ψήνοντας στο μαγειρείο
Και στην Κασσάνδρα αξέχαστοι θα μείνουν οι χειμώνες
με άγχος μην τελειώσουνε τα ξύλα για τις σόμπες

Μα υπήρξαν και χειρότερα με άλλους νεαρούς
τους χτύπησαν,τους πόνεσαν,τους άφησαν νεκρούς
Είναι μεγάλο έγκλημα ν αρνείσαι να σκοτώσεις
κι από τον πόλεμο το νου να τον ελευθερώσεις

ΓΙΑΝΝΗΣ ΖΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗΣ
15-4-2010

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΑΔΕΡΦΟΥΣ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ

2010-04-14T09:04:00.000-07:00

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΓΚΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΔΕΔΟΤΣΗ ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΜΠΟΓΙΑΤΙΟΥ
ΕΦΘΑΣΕ ΠΑΙΔΙΑ Η ΩΡΑ ΠΙΑ , ΠΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ
ΚΙ ΕΙΝΑΙ ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ Η ΠΙΚΡΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΚΑΥΜΟΥ
ΕΙΝΑΙ ΑΜΕΤΡΗΤΟΣ Ο ΠΟΝΟΣ ΠΟΥ ΓΕΜΙΖΕΙ ΤΗ ΨΥΧΗ
ΠΟΥ ΑΠΛΩΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΚΡΥΒΕΙ ΤΗΣ ΦΥΓΗΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣΜΟΝΗ

ΕΙΝΑΙ ΠΕΣ ΣΑΝ ΜΟΙΡΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ
ΠΟΥ ΤΟ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΜΟΝΑΧΑ ΟΣΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΠΟΛΥ
ΟΛΑ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΗΡΘΕ ΠΙΑ Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ
ΗΡΘΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΑΣ ΛΕΓΑΝΕ ΣΤΟΝ ΙΕΧΩΒΑ

ΗΛΘΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕ ΘΥΣΙΕΣ ΚΟΠΟΥΣ ΝΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ
ΔΙΚΑΙΩΝΕΙ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
ΛΙΓΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΟΙ ΩΡΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ
ΠΡΙΝ ΤΡΑΒΗΞΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΗ ΖΩΗ

ΦΕΥΓΟΥΜΕ ΜΑ ΔΕ ΞΕΧΝΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΤΙ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ
ΤΟ ΠΩΣ ΠΕΡΑΣΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΟΥΝΤΑΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ ΜΙΑ ΖΩΗ
ΘΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΟΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΜΑΖΙ

ΠΕΡΑΣΑΝ ΔΥΣΚΟΛΑ ΧΡΟΝΙΑ,ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΥΡΑ ΣΚΟΤΕΙΝΑ
ΜΑ ΤΑ ΦΩΤΙΖΕ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕ Ο ΙΕΧΩΒΑ
ΠΑΝΤΑ ΕΛΠΙΖΑΜΕ ΠΩΣ ΘΑ ΡΘΕΙ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΣΑΝ ΚΙ ΑΥΤΗ
ΠΟΥ Ο ΙΕΧΩΒΑ ΘΑ ΣΠΑΣΕΙ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΔΙΑΤΗΡΟΥΣΑΝ ΜΙΑ ΣΠΙΘΑ ΖΩΝΤΑΝΗ
ΠΟΥ ΔΕ ΣΒΗΝΕΙ ΑΠΟ ΦΟΒΕΡΕΣ ΞΥΛΟ Η ΚΑΙ ΑΠΕΙΛΗ
ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΑΤΕ ΠΙΣΤΟΙ
ΚΑΙ Ο ΙΕΧΩΒΑ ΘΑ ΔΩΣΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ ΑΝΤΑΜΟΙΒΗ

ΜΗ ΝΟΜΙΣΤΕ ΟΤΙ ΘΑ ΣΤΕ ΜΟΝΟΙ ΜΕΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
Η ΠΩΣ ΧΑΘΗΚΕ Η ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ
ΘΑ ΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΣΚΕΨΗ ΜΑΣ ΜΑΖΙ
ΘΑ ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΑΣ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΣΑΣ ΕΥΛΟΓΕΙ

ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΕΣ ΑΜΝΗΣΤΙΕΣ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ
ΝΑ ΧΑΡΙΣΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΤΙ ΛΕΓΟΥΝ ΟΙ ΓΡΑΦΕΣ
ΠΕΡΑΣΑΝ ΠΑΙΔΙΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΦΕΡΑΝ ΠΙΟ ΚΟΝΤΑ
ΣΤΗΝ ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΠΟΥ ΧΕΙ ΠΕΙ Ο ΙΕΧΩΒΑ

ΚΙ Ο ΘΕΟΣ ΔΕ ΘΑ ΞΕΧΑΣΕΙ ΤΟΣΑ ΒΑΣΑΝΑ ΚΑΙ ΚΟΠΟΥΣ
ΠΟΥ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ ΤΟΥ ΑΠΟ ΑΣΕΒΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΕΙΘΕ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΧΘΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ ΣΤΑΘΕΡΟΙ
ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΟΥΜΕ ΠΑΛΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΓΗ..

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΟΓΚΑΣ 1975

"ΟΡΚΟΣ" - "ΨΕΥΤΙΚΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ" ΚΑΙ "ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΗ ΜΝΗΜΗ"

2010-04-14T08:41:00.000-07:00

Σίνδος - Δεκέμβριος 1992

3 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΛΑΨΑ ΕΥΑΓΓΕΛΟ

ΟΡΚΟΣ

ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΝ ΠΥΛΗ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ
ΚΑΙ ΑΝΟΙΞΩ ΣΑΝ ΠΟΥΛΙ ΦΤΕΡΑ ΜΑΚΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΑΞΩ
ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ ΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ ΒΑΘΙΑ ΣΤΟ ΝΟΥ ΘΑ ΘΑΨΩ
ΚΙ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ ΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΠΩΣ ΔΕ ΘΑ ΞΑΝΑΚΛΑΨΩ

ΨΕΥΤΙΚΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΘΛΙΟ ΚΛΟΥΒΙ ΣΑΝ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΓΥΡΝΩ
ΜΕΤΡΩ ΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΓΥΡΩ ΜΟΥ ΤΟΥ ΤΣΙΜΕΝΤΕΝΙΟΥ ΤΑΦΟΥ
ΚΑΙ ΣΑΝ ΔΙΕΞΟΔΟ ΤΡΕΧΩ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΕΞΩ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ

ΟΜΩΣ ΚΙ ΕΞΩ ΠΑΝΟΥΚΛΑ,ΣΚΟΤΑΔΙ ΖΟΦΕΡΟ
ΠΟΥ ΤΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΣΚΙΖΕΙ,ΜΑΧΑΙΡΙ ΚΟΦΤΕΡΟ
ΚΙ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΑΙΜΑ ΒΓΑΖΕΙ Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ

ΧΑΝΕΤΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΣΑΝ ΝΑ 'ΤΑΝΕ ΚΑΠΝΟΣ
ΚΙ ΑΥΤΟ ΣΤ' ΑΛΗΘΕΙΑ ΗΤΑΝΕ,ΤΙ ΦΟΒΕΡΟΣ ΚΑΗΜΟΣ
ΚΑΠΝΟΣ ΠΟΥ ΕΒΓΑΙΝΕ ΑΠ'ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΜΟΥ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΡΟΣΓΕΙΩΝΟΜΑΙ ΞΑΝΑ
ΟΜΩΣ ΚΙ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ,ΓΕΜΑΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΦΡΙΚΤΑ
ΚΛΕΙΝΩ ΛΟΙΠΟΝ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ..
..ΤΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΜΟΥ ΤΟ ΨΕΜΑ ΠΡΟΤΙΜΩΝΤΑΣ..

ΣΤΟΙΧΕΙΩΜΕΝΗ ΜΝΗΜΗ

ΗΤΑΝ ΠΟΛΛΕΣ ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΣΤΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΦΥΛΑΚΗ
ΟΜΩΣ ΠΑΝΤΑ ΜΟΥ ΕΠΕΦΤΕ ΑΠ'ΤΑ ΧΕΡΙΑ Ο ΣΤΥΛΟΣ...ΤΙ ΝΑ ΠΡΩΤΟΓΡΑΨΩ;

ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΕΖΗΣΑ,ΤΟΣΕΣ ΟΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΙΣ,ΠΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΑ ΖΗΣΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΚΙ ΟΧΙ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΑΠΛΩΣ ΣΕ ΕΝΑ ΑΨΥΧΟ ΧΑΡΤΙ

ΤΑ ΒΡΑΔΥΑ ΠΟΥ ΞΑΠΛΩΝΩ ΣΤΟ ΚΕΒΑΤΙ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΗ ΘΥΜΗΣΗ ΜΟΥ
ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ,ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ,ΟΙ ΜΝΗΜΕΣ...ΚΑΙ ΝΙΩΘΩ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΠΟΝΑΕΙ

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΑΓΓΙΞΩ ΤΟΝ ΜΑΚΡΙΝΟ ΕΚΕΙΝΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΤΗΣ ΘΛΙΨΗΣ
ΣΤΟ ΚΕΛΙ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ...

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΔΙΟΡΘΩΣΩ ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΜΠΡΟΣΤΑ
ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΩΝ ΛΥΓΜΩΝ...

ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ...ΑΛΛΑ ΤΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΕΧΕΙ ΠΙΑ;ΟΛΑ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΤΩΡΑ.
ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΦΥΓΑΝΕ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ
ΚΑΙ ΧΑΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

ΤΩΡΑ ΕΜΕΙΝΑΝ ΜΟΝΑΧΑ ΟΙ ΘΑΜΠΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΕΝΟΣ ΠΟΝΕΜΕΝΟΥ ΧΘΕΣ...

Στους 15 μήνες η εναλλακτική θητεία των αντιρρησιών συνείδησης

2010-04-14T07:33:00.000-07:00

Με απόφαση του υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Ευάγγελου Βενιζέλου, προσδιορίζεται στους 15 μήνες, από 17 που είναι σήμερα, η διάρκεια της εναλλακτικής θητείας των αντιρρησιών συνείδησης, με δεδομένο ότι η διάρκεια της θητείας στο Πολεμικό Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία είναι 12 μήνες και άρα, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, είναι εύλογο να είναι η διάρκεια της εναλλακτικής θητείας μεγαλύτερη κατά 3 μήνες, εφόσον και η θητεία στο Π.Ν και την Π.Α είναι μεγαλύτερη κατά 3 μήνες σε σχέση με τη θητεία στο Σ.Ξ, αναφέρει ανακοίνωση του υπουργείου Εθνικής Αμυνας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΔΩ : http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_14/04/2010_332860

Η ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΕΝΟΣ ΚΕΛΙΟΥ

2010-04-14T07:20:00.000-07:00

ΤΟΥ ΤΙΜΟΥ ΖΟΥΜΠΟΥ

Είμαι ένα μικρό κελί
Κι έχω στα σπλάχνα μου πληγή
Αθώους μες στα σωθικά μου
Μου ρίξανε τ' αφεντικά μου

Είχαν συνείδηση και θάρρος
Μα στους κρατούντες ήταν βάρος
Κι αυτοί μη χάσουν την υγειά τους
Τους στέρησαν την λευτεριά τους

Μα 'γω μικρό στενό κελί
Πως ν' απαλύνω την πληγή
Αναρωτιέμαι "τι να κάνω;
Ψυχή δεν έχω να πεθάνω"

Να 'χα ψυχή να 'χα καρδιά
Να 'χα στην πόρτα τα κλειδιά
Έξω να βγούνε οι αθώοι
Και το σαράκι μη με τρώει

Κι ευχή θα έκανε η καρδιά μου
"ποτέ ξανά τ' αφεντικά μου
Ελευθερίες μη στερήσουν
Κι αν θέλουνε ας με γκρεμίσουν."

ΠΕΡΙ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ Ο ΛΟΓΟΣ..

2010-04-14T05:39:00.000-07:00

Τον Αύγουστο του 1945 ο Αιδ. Τζορτζ Μπ. Ζαμπέλκα, Καθολικός στρατιωτικός ιερέας της Στρατιωτικής Αεροπορίας των ΗΠΑ, υπηρετούσε στη Νήσο Τίνιαν στον Νότιο Ειρηνικό. Διορίστηκε για να λειτουργεί τους Καθολικούς της 509ης Μονάδας της Πολεμικής Αεροπορίας. Η 509η Μονάδα της Πολεμικής Αεροπορίας ήταν η Μονάδα της Ατομικής Βόμβας. Υπηρέτησε ως ιερέας εκείνων που έριξαν τις ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Μετά από 22 χρόνια ως στρατιωτικός ιερέας συνταξιοδοτήθηκε ως Αντισυνταγματάρχης.
George Zabelka: Ο Χριστιανικός κόσμος & η ηθική του Πολέμου

[«Η αποτυχία να μιλήσω για την υπέρτατη ηθική διαφθορά του μαζικού αφανισμού πολιτών ήταν αποτυχία ως Χριστιανού και ως ιερέα κατά την άποψή μου. Η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι ήταν εντός και προς έναν κόσμο και μια χριστιανική Εκκλησία η οποία το είχε επιζητήσει – η οποία είχε προετοιμάσει την ηθική συνειδητοποίηση της ανθρωπότητας ώστε να πράξει και να δικαιολογήσει το αδιανόητο. Είμαι βέβαιος ότι κυκλοφορούν εκκλησιαστικά έγγραφα που θρηνούν για το θάνατο πολιτών στους σύγχρονους πολέμους, και είμαι βέβαιος ότι οι έχοντες θέση εξουσίας στην εκκλησία θα τα ανασύρουν για να δείξουν ότι έδινε ηθική καθοδήγηση κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στα μέλη της.

Εγώ, όμως, ήμουν εκεί, και θα σας πω ότι η επιχειρησιακή ηθική ατμόσφαιρα στην Εκκλησία σε σχέση με το μαζικό βομβαρδισμό των πολιτών του εχθρού ήταν παντελώς αδιάφορη, σιωπηλή, και στην καλύτερη περίπτωση διεφθαρμένη – στη χειρότερη περίπτωση υποστήριζε θρησκευτικά αυτές τις δραστηριότητες ευλογώντας αυτούς που τις έπρατταν.
Τα λέω όλα αυτά όχι για να μετακυλήσω την κριτική σε άλλους, διότι δεν γνωρίζω τις ψυχές τους τότε ή τώρα. Τα λέω όλα αυτά ως ένας από εκείνους που συμμετείχαν στη λεγόμενη χριστιανική ηγεσία της εποχής. Βλέπετε έτσι, ότι αυτός είναι ο λόγος που δεν πηγαίνω στην ημέρα της κρίσης αποβλέπωντας για δικαιοσύνη στο ζήτημα αυτό. Το έλεος είναι η σωτηρία μου.

[...] Κατά τους πρώτους τρεις αιώνες, τους τρεις αιώνες που ήταν πιο κοντά στον Χριστό, η Εκκλησία ήταν μια φιλειρηνική Εκκλησία. Με τον Κωνσταντίνο η εκκλησία αποδέχτηκε το παγανιστικό ρωμαϊκό ήθος του δίκαιου πολέμου και σιγά-σιγά άρχισαν τα μέλη της να αναμιγνύονται σε μαζικές σφαγές, αρχικά για το κράτος και αργότερα για την πίστη.

Καθολικοί, Ορθόδοξοι και Προτεστάντες, όποιες κι αν είναι οι διαφορές τους σε θεολογικά ζητήματα εσωτερικής φύσης, όλοι συμφώνησαν ότι δεν θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη στα σοβαρά η ξεκάθαρη και αδιαμφισβήτητη διδασκαλία του Ιησού σχετικά με την απόρριψη της βίας και την αγάπη για τους εχθρούς. Και έτσι οι κύριοι κλάδοι του Χριστιανισμού μέσω διαφορετικών θεολογικών μεθόδων τροποποίησαν τη διδασκαλία του Κυρίου μας σε αυτά τα θέματα μέχρι και οι τρεις τους να μπορούν να κάνουν όσα απέρριψε ο Ιησούς, δηλαδή, να πράττουν το οφθαλμόν αντί οφθαλμού, να σφαγιάζουν, να ακρωτηριάζουν, να βασανίζουν.
Αποτελεί για εμένα "σημείο" ότι χίλια εφτακόσια χρόνια χριστιανικού τρόμου και σφαγών θα κατέληγαν στις 9 Αυγούστου 1945 στην ρίψη από Καθολικούς της ατομικής βόμβας πάνω από τη μεγαλύτερη και την πρώτη Καθολική πόλη της Ιαπωνίας. Κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι εγώ, ως Καθολικός ιερέας, θα είχα καταδικάσει τον ατομικό βομβαρδισμό των μοναχών. (Τρία τάγματα Καθολικών γυναικών μοναχών αφανίστηκαν στο Ναγκασάκι εκείνη την ημέρα.) Κάποιος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι θα είχα προτείνει ως κατώτατο όριο Καθολικής ηθικής το να μην βομβαρδίζουν Καθολικοί τα Καθολικά παιδιά. Δεν το έκανα.

Εγώ, όπως εκείνος ο Καθολικός πιλότος στο αεροπλάνο στο Ναγκασάκι, ήμουν κληρονόμος ενός Χριστιανισμού ο οποίος για χίλια εφτακόσια χρόνια ενεπλάκη σε εκδίκηση, σε δολοφονία, σε βασανιστήρια, στην επιδίωξη της εξουσίας, των προνομίων και της βίας, όλα στο όνομα του Κυρίου μας.

The Urakami Cathedral
Περπάτησα ανάμεσα στα ερείπια του Ναγκασάκι μετά τον πόλεμο και επισκέφτηκα το σημείο όπου κάποτε στεκόταν ο Καθεδρικός ναός του Ουρακάμι. Πήρα μέσα από τα ερείπια ένα κομάτι ενός θυμιατηρίου. Όταν το κοιτάζω σήμερα προσεύχομαι στον Θεό να μας συγχωρήσει για το βαθμό στον οποίο διαστρέψαμε τη διδασκαλία του Χριστού και καταστρέψαμε τον κόσμο Του διαστρέφοντας αυτή τη διδασκαλία. Ήμουν ο Καθολικός στρατιωτικός ιερέας ο οποίος βρισκόταν εκεί όταν αυτή η αλλόκοτη διαδικασία, η οποία ξεκίνησε με τον Κωνσταντίνο, έφτασε στο κατώτατό της σημείο –ως τώρα».]

* George Zabelka,
«I was told It was Necessary»
[«Μου είπαν ότι Ήταν Αναγκαίο»],
Sojourners 9/8 1980, pp./σσ. 12-15.

TO EIΔΑΜΕ ΕΔΩ : http://e-homoreligiosus.blogspot.com/2010/04/to-fail-to-speak-to-utter-moral.html

ΦΩΤΗ ΚΟΚΚΟΤΗ - ΑΠΑΝΤΑ

2010-03-31T07:43:00.000-07:00

35 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΦΩΤΗ ΚΟΚΚΟΤΗ ΠΟΥ ΣΗΜΑΔΕΨΑΝ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ..ΑΠΟ ΤΟ "ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ" ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΩΤΗ ΚΟΚΚΟΤΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ.ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ-ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ :ΚΩΣΤΑΣ ΠΑΠΑΣΥΚΑΣ
REMASTERING-ΗΧΟΣ :ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΘΑΚΗΣ
RAPIDSHARE :EYTYXIA ΠΑΠΑΔΑΚΗ

1.ΒΑΔΙΖΕΙΣ ΑΜΕΡΙΜΝΟΣ
2.ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ ΤΥΦΛΟΣ
3.ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΚΟΙΤΑΞΕ ΜΠΡΟΣΤΑ
4.ΑΛΑΤΙ ΤΗΣ ΓΗΣ
5.ΣΤΟΝ ΝΙΚΗΜΕΝΟ ΜΑΧΗΤΗ
6.ΣΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗ ΓΗ ΔΕ ΖΟΥΝ ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ
7.ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΑΣ
8.ΣΕ ΨΕΥΤΙΚΑ ΘΕΜΕΛΙΑ
9.ΑΔΕΛΦΙΑ ΛΙΓΟ ΑΚΟΜΑ
10.ΣΥ ΜΙΚΡΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ
11.ΧΑΘΗΚΑΝ
12.ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ
13.ΤΡΕΜΕΙ Η ΓΗ
14.ΗΛΙΕ ΜΗ ΔΥΣΕΙΣ
15.ΚΡΑΤΑ ΑΔΕΡΦΕ ΜΟΥ
16.ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΝ ΟΙ ΣΤΕΝΑΓΜΟΙ
17.ΤΟ ΧΩΡΑΦΙ ΤΟΥ ΚΑΠΗ
18.ΕΝΑ ΚΛΑΔΙ ΑΠΟ ΕΛΙΑ
19.ΑΝΟΙΞΗ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ
20.ΤΙ ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΚΑΙΡΟΙ
21.ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ ΧΑΡΑΖΕΙ ΣΤΑ ΒΟΥΝΑ
22.ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ
23.ΜΗ ΚΛΑΙΣ
24.Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ
25.ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΠΕΙΡΟΥΜΕ ΧΩΡΑΦΙΑ
26.ΣΟΔΟΜΑ ΚΑΙ ΓΟΜΟΡΑ
27.ΠΕΙΝΕΣ ΠΟΛΕΜΟΙ ΛΟΙΜΟΙ
28.ΘΑ ΛΙΩΣΟΥΝ ΤΑ ΧΙΟΝΙΑ
29.ΓΟΝΑΤΙΣΤΗ ΣΤΟ ΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΗΣ
30.ΘΑ ΑΝΑΨΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΦΩΤΙΑ
31.ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΤΟΣ Ο ΛΑΟΣ
32.ΕΡΧΕΤΑΙ ΚΑΛΠΑΖΩΝΤΑΣ
33.ΜΗ ΠΑΤΑΤΕ ΦΟΒΙΣΜΕΝΑ ΣΤΗ ΓΗ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ
34.ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΡΑΠΕΖΙ
35.ΣΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΗΜΕΡΕΣ

KAI ΑΠΟ ΤΟ RAPIDSHARE ΓΙΑ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟ DOWNLOADING : PART 1 - PART 2

ΜΟΝΙΜΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ

2010-03-07T21:52:00.000-08:00

ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΣΤΑ "ΝΕΑ" ΤΟ 1977 ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΑΝΩΤΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ.

"ΤΑ ΝΕΑ" ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1977

Στη ζωή μας έχουμε τους "επώνυμους" και τους "ανώνυμους".Γιά έναν επώνυμο που πεθαίνει από καρδιακή προσβολή,γίνεται σάλος στις εφημερίδες.Γιά τον ανώνυμο διαβάστε :"Στις τουαλέτες του υπογείου της πλατείας Ομονοίας πέθανε ξαφνικά χθες ο εργάτης Ευστάθιος Α. Χατζηκουμαντάρης,37 ετών.Ο θάνατός του οφείλεται σε καρδιακή προσβολή".Και αυτό είναι όλο.Δεν θα ξανακούσουμε τίποτα πιά,εμείς οι αναγνώστες,γιά τον εργάτη αυτόν,όπως δεν είχαμε ακούσει τίποτα πριν από τον θάνατό του.

Με την ίδια λογική υπάρχει μιά κατηγορία φυλακισμένων που γι αυτούς σχεδόν κανείς δε μιλά.Είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά,που έχουν καταδικαστεί κατ'επανάληψιν γιά το ίδιο "αδίκημα":άρνηση να πάρουν το τουφέκι.
Αναφέρω μερικούς : Σαρίδης Νικόλαος του Παναγιώτου,ετών 39 έγγαμος.Πρώτη φορά το 1960,δεύτερη φορά το 1975,τρίτη φορά το 1976.Δεδότσης Βασίλειος του Σπυρίδωνος,ετών 28,άγαμος.Πρώτη φορά το 1971 σε φυλάκιση 4 ετών,δεύτερη το 1975 σε φυλάκιση 3 ετών,τρίτη το 1975 πάλι σε φυλάκιση 4 ετών.Ο Δεδότσης δηλαδή από το 1969 βρίσκεται συνέχεια φυλακισμένος.Παναγιωτέλης Στέργιος του Γεωργίου,ετών 28,άγαμος.Πρώτη καταδίκη το 1971 4,5 χρόνια,δεύτερη το '75 σε 2,τρίτη το ΄75 σε 2,5 χρόνια.ΙΟΥΛΙΟΣ 1975 ΠΕΙΘΑΡΧΕΙΟ ΚΕΠΘ - ΓΚΟΥΝΕΛΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ,ΔΕΔΟΤΣΗΣ ΒΣΙΛΗΣ,ΠΑΝΑΓΙΩΤΕΛΗΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ,ΣΑΡΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ,ΚΑΡΑΜΠΑΚΑΚΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ,ΠΑΠΑΛΑΠΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ,ΠΑΠΑΣΥΚΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ

Κουφογιάννης Γεώργιος του Ιωάννου,ετών 28 άγαμος.Τρεις απανωτές καταδίκες.Γκουνέλας Γεώργιος του Ιωάννου,ετών 30,έγγαμος,πατήρ ενός τέκνου(ηλικίας 4 ετών).Δύο καταδίκες.

Καπαντέλης Βασίλειος,Ζερβός Μιχαήλ του Αλεξάνδρου,Πόγκας Γεώργιος του Επαμεινώνδα,ετών 25,Δασκαλάκης Χαράλαμπος του Ανδρέα,ετών 25,Παπαλάπας Γεώργιος του Θεόδωρου,ετών 25,Βαλσάμης Ηλίας του Θεόδωρου,ετών 24 και Δεδότσης Ανδρέας του Σπυρίδωνος,ετών 25 έγγαμος,αδελφός του Βασίλη - όλοι αυτοί έχουν από δύο καταδίκες και περιμένουν να παν γιά τρίτη.ΙΩΑΝΝΙΝΑ ΦΘΙΝΩΠΟΡΟ 1975 - ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ,ΠΑΠΑΣΥΚΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ,ΠΑΠΑΛΑΒΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ,ΤΣΑΓΚΡΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ,ΔΑΣΚΑΛΑΚΗΣ ΜΠΑΜΠΗΣ,ΓΚΟΥΝΕΛΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ,ΖΕΡΒΟΣ ΜΙΧΑΛΗΣ,ΔΕΔΟΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΗΣ,ΠΑΝΑΓΙΩΤΕΛΗΣ ΣΤΕΡΓΙΟΣ,ΚΥΡΙΑΖΕΛΗΣ ΣΤΡΑΤΟΣ,ΠΑΠΑΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Ενώ άλλοι 31-τριανταένα-κρατούμενοι μάρτυρες του Ιεχωβά καταδικασμένοι γιά πρώτη φορά,όλοι κρατούμενοι στις φυλακές Ιωαννίνων(πλην τεσσάρων που ξρατούνται στις φυλακές Αυλώνος)περιμένουν κι αυτοί τις επόμενες δύο και τρεις και τέσσερις καταδικες.

Το αδίκημα,να μη θέλουν να πιάσουν όπλο,τιμωρείται εις το διηνεκές.

Το πρόβλημα,όπως έχουμε ξανά τονίσει,είναι νομοθετικό και πρέπει να ρυθμιστεί από την Πολιτεία,σύντομα,πριν οι άνθρωποι βγούνε ράκη μέσα από τις φυλακές.

Είναι σαδιστικό το σύστημα αυτό της τιμωρίας.Διότι δεν προβλέπεται μεν ποινή μεγαλύτερη των 5-πέντε-ετών γιά να μη χάσουν το δικαίωμα να στρατεύονται,έτσι γίνονται επαναληπτικές ποινές που ισοδυναμούν με 25 χρόνια και πάνω.

Ενώ όμως,ένας καταδικασμένος σε 25ετή κάθειρξη μπορεί να έχει μερικές ευεργετικές συμπτώσεις,όπως συμψηφισμός της ποινής,διαγωγή καλή,έκτισης των δύο τρίτων ή αμνηστεία και να βγει πολύ νωρίτερα από τα κάτεργα,ο Μάρτυς του Ιεχωβά που θα συμπληρώσει τελικά-αν δεν αλλάξει η νομοθεσία-τον ίδιο χρόνο των 25 ετών μέσα στη φυλακή,επειδή οι ποινές του είναι κατατεμαχισμένες,σε ανά πέντε χρόνια,δεν ωφελείται από καμμία ευεργετική σύμπτωση που αναφέραμε πιό πάνω.

Έτσι έχουμε το παράλογο της εις το διηνεκές καταδίκης ανθρώπων γιά προβήματα συνειδησιακά.

Στις χώρες της Κοινής Αγοράς,όπου θέλουμε να ενταχθούμε,το θέμα έχει ρυθμιστεί με την ΑΠΑΞ και ΤΕΡΜΑ ποινή των Μαρτύρων(ή την απουσία της ποινής).

Στην Ιταλία με φυλάκιση από δύο μέχρι τέσσερα χρόνια,στη Γαλλία μέχρι τέσσερα,στην Ολανδία με απαλλαγή,στην Ελβετία με όχι πάνω από έξη μήνες κι αυτές σε νοσοκομείο κι όχι σε φυλακή,στη Δυτική Γερμανία το άρθρον 4 παράγραφος 3 του Συντάγματος,ορίζει ότι "δεν επιτρέπεται ο εξαναγκασμός ουδενός εις ένοπλον πολεμικήν υπηρεσίαν παρά την συνείδησή του".Στο Βέλγιο μέχρι δύο χρόνια κλπ.

Δεν συζητούμε εδώ γιά την ουσία του προβλήματος,εάν και κατά πόσον "οι αντιρρησίαι της συνειδήσεως",όπως τους αποκαλούν,πρέπει ή όχι να κλείνονται σε φυλακές.Αλλά να κλείνονται,στο μάξιμουμ της ποινής,γιά ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΜΟΝΟ.

"Η χάρις ή αμνηστία δεν λύνει το πρόβλημα μας,διότι μετά την αποφυλάκισίν μας υποχρεούμεθα και πάλι προς στράτευσιν.Εκείνο που ζητούμε είναι ΟΧΙ να απαλλασόμεθα,αλλά να δικαζόμεθα μία φορά μόνον",λένε οι ίδιοι.

Δεν θα βρεθεί τάχα ένας βουλευτής μέσα στους τριακόσιους,να φέρει το θέμα αυτό στη Βουλή,γιά να ρυθμιστεί μιά γιά πάντα αυτή η εξακολουθητική αδικία,εις βάρος ανθρώπων που είναι "τέκνα της ειρήνης" και "όρθιες ψυχές";

ΤΥΦΛΟ ΠΑΘΟΣ - ΜΙΣΑΛΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΑΣ

2010-03-02T10:24:00.000-08:00

Αποφασίστε κύριοι της μαχώμενης Ορθοδοξίας και πνευματικά τέκνα του κύριου Α.Αλεβιζόπουλου τι είναι τελικά οι Μάρτυρες του Ιεχωβά,πράκτορες της CIA ή Κομμουνιστές,γιατί έχουμε μπερδευτεί..Για δεκαετίες οι κύριοι αυτοί συκοφαντούν και αναλόγως της εποχής προσάπτουν "βολικές" κατηγόριες γιά τους Μάρτυρες του Ιεχωβά προκειμένου να επηρεάζουν τις μάζες με αρνητισμό.Αυτοί οι κύριοι βρίσκονταν πολλές φορές πίσω από τη μισαλοδοξία,τον διωγμό και τη βία που εισέπραξαν οι Μαρτυρες του Ιεχωβά αμέτρητες δεκαετίες..ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΡΑΒΗΓΜΕΝΗ ΤΟ 1990 ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΥΠΟΚΙΝΗΜΕΝΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΛΗΡΟ

Μόνο που το μίσος τούς τύφλωσε τόσο πολύ που έφτασαν στο σημείο να κατηγορήσουν τους Μάρτυρες για 2 εκ διαμέτρου αντίθετες ιδεολογίες..Κι αυτό δείχνει καθαρά τα κινητρά τους...

Κοινώς "θάνατος στους αιρετικούς" πάση θυσία!Μα με ποιά αιτιολογία;Κάτι θα υπάρχει..κι αν δεν υπάρχει θα κατασκευάσουμε κάτι..

Και επειδή σε αυτή τη σελίδα μιλάμε με στοιχεία

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1987

ΤΥΦΛΟ ΠΑΘΟΣ

Γιά θρησκευτικά θέματα ο λόγος σε κεντρικό ξενοδοχείο.Κι ο δικηγόρος Γιώργος Ε.Στεφανάκης παρών στην εκδήλωση,άρπαξε την ευκαιρία.Και μίλησε γιά "τρομοκρατία της αγάπης",προκαλώντας βέβαια με όσα είπε,αίσθηση.

Μεγαλύτερη όμως ήταν η αίσθηση από την αντίδραση της καθηγήτριας Αλίκης Γιωτοπούλου-Μαραγκοπούλου,στην προσπάθεια του ιερέα Αντώνη Αλεβιζόπουλου να συνδέσει,με έναν ακροβατισμό σκέψης την οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά ΜΕ ΤΗ CIA KAI TO ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ!!

Σηκώθηκε η κ. Μαραγκοπούλου από τη θέση της αμέσως κι είπε κοφτά:"Αυτοί,που μιλάνε τώρα γιά όργανα της CIA και συνδέουν τους Μάρτυρες του Ιεχωβά μ'αυτή,έχω χαρτιά-και είναι στη διάθεση του καθένα-που αποδεικνύουν,ότι παλιότερα την ίδια οργάνωση οι ίδιοι την αποκαλούσαν όργανο του ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ"!

Έτριβαν τα μάτια τους όλοι από την έκπληξη.Ανάμεσά τους και ο υποφαινόμενος.Όχι τόσο γιά το μέγεθος της υποκρισίας και του λανθασμένου-μόνο;-δρόμου,που ακολουθούν ορισμένοι πολέμιοι κάθε προσπάθειας γιά θρησκευτική ελευθερία στην Ελλάδα.Κυρίως γιά το πάθος της πλάνης τους.Το τυφλό.

ΤΟ '87 ΒΟΛΕΥΕΙ Η CIA-EINAI TOY ΣΥΡΜΟΥ.ΤΟ '68,ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΗ Η ΧΟΥΝΤΑ,ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ Ο ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ!!

Για ευθύνη και σοβαρότητα ας μη γίνεται λόγος...Κ.Τ.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 15-10-1958

Προσέξτε το σχόλιο της εφημερίδας στην αρχή:"Αι συλλήψεις αυταί(της αστυνομίας)αποτελούν μίαν άμυναν της ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ εναντίον αιρέσεων,αι οποίαι δεν βλάπτουν μόνον θρησκευτικώς το Έθνος,αλλά και κοινωνικώς"
Όπως έλεγε και ο Χριστιανόπουλος στο διήγημα του,όπου δε τα καταφέρνει με τη θεολογία η Ορθοδοξία χρησιμοποιεί τους Αλφαμίτες..την ΕΑΤ-ΕΣΑ κλπ(έρχονται όπου να ναι και οι ζωντανές συνεντεύξεις στις οθόνες σας γιά να δουμε ποιοί "άνθρωποι του Θεού"έστελναν τους βασανισμένους κρατούμενους αντιρρησίες να τους "φροντίσουν" στην ΕΑΤ-ΕΣΑ)

Τελικά τι είναι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά;Πράκτορες ή Κομμουνιστές;Είναι αυτό που τους αποκάλεσε ο Βασίλης Βασιλικός:Τέκνα Ειρήνης..Και το αίμα αρκετών από αυτών βοά προς τον ουρανό και ζητά δικαίωση!Υπάρχουν 2 εδάφια στην Βίβλο που κρατάτε κύριοι της μαχώμενης Ορθοδοξίας τα οποία επιθυμώ να παραθέσω πριν ολοκληρώσω αυτή την ανάρτηση.

Αποκάλυψη 6:9,10 :Και ότε ήνοιξε την πέμπτην σφραγίδα είδον υπό κάτω του θυσιαστηρίου τας ψυχάς των εσφαγμένων διά τον λόγον του Θεού,και διά την μαρτυρίαν την οποίαν είχον,και έκραζον μετά φωνής μεγάλης,λέγοντες,Εως πότε ω Δέσποτα άγιε και αληθινέ,δεν κρίνεις και εκδικείς το αίμα ημών από των κατοικούντων επι της γης;

Να 'στε σίγουροι ότι αυτός ο καιρός πλησιάζει.Αλλά λίγο πριν από τότε θα θέλαμε να κατονομάσουμε και μερικούς ενόχους,αν δε σας πειράζει..

Η έρευνα συνεχίζεται..

ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΚΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

2010-02-28T13:13:00.000-08:00

Ιεχωβάδες Ανθέλληνες..Φωνάζει ο εθνικόφρων φίλος στα παράθυρα και στα Βlogs..Αλλά ας αφήσουμε γιά λίγο τις φωνές και ας δούμε τα γεγονότα..

Γερμανική Κατοχή

Οι Γερμανοί έχουν εισβάλλει στην Ελλάδα και ετοιμάζονται να καταλάβουν και την Αθήνα..

Στάση εκπροσώπων Ελληνικής Ορθόδοξης εκκλησίας : Με επιστολή που φέρει ημερομηνία 26 Απριλίου 1941 η Ιερά Επιστασία του Αγίου Όρους ( όχι κάποιοι μεμονωμένοι μοναχοί,επίσημα πράγματα)ζητούν από τον Χίτλερ να αναλάβει την προστασία και την κηδεμονία τους!Oι μοναχοί προσεύχονται "στον Κυριο Ιησού για την Υγείαν και Μακροημέρευσην του Χίτλερ επ'αγαθώ του ΕΝΔΟΞΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ (βλέπε αναρτηθέν video)

Στάση Γερμανών Μαρτύρων του Ιεχωβά :Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αρνούνται να πολεμήσουν και να σκοτώσουν.Δεν συμβιβάζονται με τον Χίτλερ.Για τον λόγο αυτο χιλίαδες κλείνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.
2.000 από αυτους πεθαίνουν..250 εκτελούνται..Το Αναμνηστικό Μουσείο του Ολοκαυτώματος στις Ηνωμένες Πολιτείες, που βρίσκεται στην Ουάσινγκτον, D.C., είναι αφιερωμένο στην παρουσίαση της ιστορίας όλων των ομάδων που δίωξαν οι Ναζί, περιλαμβανομένων και των Μαρτύρων του Ιεχωβά.
«Συνολικά, 30.000 και πλέον Μάρτυρες διώχτηκαν από τους Ναζί», δηλώνει ένα ενημερωτικό φυλλάδιο του μουσείου.Το μουσείο έχει βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις με 74 Μάρτυρες του Ιεχωβά που υπήρξαν θύματα της ναζιστικής διακυβέρνησης..

Φωτογραφία από το στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Νταχάου

Την ίδια ώρα που ¨Ελληνες Ορθόδοξοι μοναχοί "έγλυφαν" τον Χίτλερ κρεμώντας την φωτογραφία του στα μοναστήρια τους, Γερμανοί Μάρτυρες του Ιεχωβά πέθαιναν και εκτελούνταν γιατί δεν ήρθαν να πολεμήσουν εναντίον της Ελλάδας,όπως και εναντίον κανενός άλλου έθνους.

Για να μιλάμε σοβαρά και με ντοκουμέντα..

H Δημοκρατία έχει χρέος να βρει τους ενόχους!

2010-02-26T14:32:00.000-08:00

Ο θάνατος του Βασίλη Καραφάτσα σημειώθηκε στη διάρκεια της Χούντας στην Ελλάδα - και από τη Χούντα.Η δημοκρατία έχει χρέος να βρει τους ενόχους της δολοφονίας του.Όποιοι κι αν είναι.Όποια θέση κι αν έχουν.. - Κώστας Τσαρούχας

(σχόλιο δικό μας : Όποιος ψάχνει βρίσκει λέει ο λαός..και η διάθεση γιά έρευνα να είστε σίγουροι ότι δε λείπει..)

ΜΙΑ ΖΩΝΤΑΝΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ

2010-02-23T02:49:00.000-08:00

Σεις σκοτώνετε εμένα,γι αυτό θα δώσετε λόγο στον Θεό για το άδικο αίμα που θα χύσετε

ΗΜΕΡΑ ΤΡΙΤΗ 3 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1949

Αυτή την ημέρα θα γινόταν η δίκη του Αδελφού Ιωάννη Τσούκαρη.Πρόεδρος του Στρατοδικείου ήταν κάποιος Ευάγγελος Φαληρέας ο οποίος την ημέρα εκείνη είχε αντικαταστήσει τον τακτικό πρόεδρο του Στρατοδικείου ο οποίος ελέγετο Δόγανης,έλειπε με άδεια.Όταν άρχισε η διαδικασία Βασιλικός Επίτροπος ήταν ένας που στο επώνυμο του ελέγετο Ρούλης,αυτός ρώτησε τον αδερφό Γιάννη γιατί δεν παίρνει όπλο και ο αδερφός του απήντησε ότι εφαρμόζει την εντολή του θεού "ου φονεύσεις"κτλ και πάλι του πρότεινε ο Επίτροπος να υπακούσει στους νόμους του κράτους και ο αδερφός του απάντησε με τα ίδια λόγια που απάντησαν οι απόστολοι,"πρέπει να πειθαρχώμεν στον Θεόν μάλλον παρά σε ανθρώπους"Πράξεις 5:29.Τότε ο Πρόεδρος του Στρατοδικείου έβγαλε την εσχάτη των ποινών δηλαδή ΕΙΣ ΘΑΝΑΤΟΝ
Ήτο όπως είπαμε ημέρα Τρίτη και εν συνεχεία έφεραν τον αδελφό Γιάννη μελλοθάνατο και πάλι στη φυλακή.Αλλά κάθε έναν που διετάζετο σε θάνατο όταν τον γύριζαν στις φυλακές δεν τον πήγαιναν ξανά στους άλλους κρατουμένους αλλά τον πήγαιναν στα λεγόμενα κελιά μελλοθανάτων και εκεί έπρεπε κατά τον Νόμον να μείνει 3 μέρες μήπως του έλθη χάρη από το συμβούλιο χάριτων,σπάνιο πράγμα..

Ενθυμούμε τη χρονιά εκείνη ήτο βαρύς χειμώνας και η Θεσσαλία καθώς και μέσα η Λάρισσα,ήτο όλη σκεπασμένη με χιόνια και έκανε πολύ κρύο.Τότε εγώ που υπεραγαπούσα τον Γιαννάκη του πήγαινα πάντα μεταξύ των άλλων ζεστό τσάι από την καντίνα που ήμουν,τότε μου είπε να μη του ξαναπάω διότι δεν είχε να μου το πληρώσει,και εγώ του απάντησα ότι δε θέλω να μου το πληρώσει αλλά του το προσφέρω επειδή τον αγαπούσα.Και μου απάντησε με τα εξής λόγια: Αγαπήτε Γιάννη,επειδή μου κάνεις αυτό το καλό θα σου ευχηθώ ο Ιεχωβά Θεός τον οποίο αδιαλείπτως λατρεύω να σου ανοίξει τη διάνοια να γνωρίσεις την αλήθεια,όπως και εγώ με την προοπτική και την ελπίδα της αιώνιας ζωής στον Αποκαταστημένο παράδεισο.

Παρασκευή πρωί όλοι περιμέναμε πως θα έλθει το Εκτελεστικό απόσπασμα να πάρει τον Γιάννη γιά εκτέλεση,κατά τον Νόμον οι εκτελέσεις εγένετο προ της ανατολής του ηλίου,όμως πέρασε η ώρα και είχε βγει ο ήλιος όταν κατεύθασε στις φυλακές ένα φορτηγό αμάξι με χωροφύλακες και μερικούς εργάτες,αμέσως ο υπεύθυνος χωροφύλακας πήγε στα γραφεία των φυλακών και ζήτησε τον αδελφό Γιάννη να τον πάνε γιά εκτέλεση,πράγματι πήγε η φρούρα και τον έβγαλε από το κελί γιά να τον παραδώσει στους χωροφυλάκους,όταν τον είδε ένας χωροφύλακας του μίλησε με χυδαίο τρόπο ως εξής: "Έλα βρε τομάρι γιατί βρήκαμε τον μπελά μας με σένα",τότε ένας στρατιώτης από τη φρουρά επετέθει να χτυπήσει τον χωροφύλακα γιά τη συμπεριφορά του και του είπε τα εξής:"Βρε παλιάνθρωπε αυτόν τον άνθρωπο βρίζεις που είναι άγιος και δεν έκανε τίποτα;".Τελικά πήραν τον αγαπητό Γιάννη και μαζί πήγαν και μερικοί στρατιώτες από τη φρουρά να δουν τι θα πει ο Γιάννης την τελευταία του στιγμή.Μέχρι τότε όσους έπαιρναν γιά εκτέλεση δε γύρισε κανείς,ο Γιάννης πήγε και γύρισε πάλι στις φυλακές.Και μαθαίνουμε το εξής γιά το τι είχε συμβεί.

Το πρωί είχαν πάει χωροφύλακες στις πολιτικές φυλακές η ώρα 5 τη νύχτα και πήραν 10 άλλους που είχαν καταδικαστεί εις θάνατον και τους πήγαν στο πεδίο Εκτελέσεως που ελέγετο Μεζούρλογιά εκτέλεση.Με το ίδιο αμάξι θέλησαν να βάλουν μπρος.Επειδή είχε σταματήσει από το κρύο γιά να έλθουν στις στρατιωτικές φυλακές να πάρουν τον Γιάννη.Ως εκ θαύματος,έτσι νομίζαμε εμείς τότε,το αμάξι δεν έπαιρνε μπροστά παρά τις προσπάθειεςτου οδηγού,τότε ο Βασιλικός Επίτροπος που πάντα παρεβρίσκετο στις εκτελέσεις γιά να διαβάζει την κατηγορία νόμισε ότι ο οδηγός έκανε σαμποτάζ και πήγε μόνος του να βάλει μπρος το αμάξι αλλά και πάλι τίποτα.Τότε περνούσαν πιό πέρα ένα φορτηγό με εργάτες και τους επιστράτευσε και ήλθαν στις φυλακές πολύ αργά γιά να πάρουν τον Γιάννη,όταν λοιπόν πήγαν τον Γιάννη στο Μεζούρλο είχαν ήδη εκτελέσει τους άλλους 10 μελλοθάνατους,τότε επειδή είχε περάσει η ώρα και επειδή ήθελε να καταβάλει προσπάθεια να σώσει τον αδερφό Γιάννη επείδη ήτο νεαρός,παίρνει τον Γιάννη και τον πηγαίνει στα πτώματα των άλλων και του λέει:"Βλέπεις αυτούς;""ναι"του απάντησε ο αδελφός."Έτσι θα γίνεις και συ σε λίγο"και πάλι ο αδερφός του απάντησε"το ξέρω""και δε σε νοιάζει;"του απαντάει και πάλι ο Επίτροπος,και ξανά του απαντάει ο αδερφός"εγώ ξέρω γιατί θα πεθάνω και ελπίζω στην ανάσταση που θα κάνει ο Χριστός,σεις που ελπίζετε;"

Τότε διατάζει πάλι ο Επίτροπος και τον ξαναέφεραν στη φυλακή μήπως τον καταφέρουν και διαρρήξει την πίστη του στον Θεό ακι συμβιβαστεί

Τον ξαναέφεραν πάλι στη φυλακή.Όταν τον είδαμε εμείς όλοι πιστέψαμε πως τον έσωσε ο Θεός και ήταν ένα θαύμα,η ημέρα εκείνη ήταν ωραία λιακάδα και βγήκαμε όλοι στον ήλιο μαζί και ο Γιάννης διότι όλοι είμεθα χαρούμενοι επείδη δε τον εκτέλεσαν

Ο αδελφός όμως ήταν πολύ στεναχωρημένος και του είπα εγώ:"Γιαννάκη μη στεναχωριέσαι,ο Θεός τον οποίον λατρεύεις που σε έσωσε σήμερα,θα σε διαφυλάξει και θα σου δώσουν χάρη και θα σε σώσει".Τότε μου απάντησε ως εξής:"Αγαπητέ Γιάννη αυτό που έγινε σήμερα σε εμένα με φοβίζει πιό πολύ διότι δεν είναι προστασία από τον θεό αλλά από κάποιον άλλο γιά να με παγιδεύσει",αλλά εγώ δεν κατάλαβα τι ήθελε να πει,το κατάλαβα όμως αργότερα.

Πέρασε η Παρασκευή,ήλθε το Σάββατο και την άλλη μέρα την Κυριακή το πρωί ήλθε από τη Λάρισσα ένας δικηγόρος που όπως μάθαμε ήταν της Χριστιανικής Εστίας,κάλεσε τον αδελφό Γιάννη μακρυά από μας και συζήτησαν επί περίπου μία ώρα και όταν θα έφευγε τον ρώτησε ο διοικητής τι είπαν και εκείνος δε του έδωσε καμιά απάντηση.

Εν τω μεταξύ την ημέρα εκείνη έστειλαν στον Γιάννη οι αδελφοί της Λάρισσας μιά επιστολή με κάποιο στρατιώτη ο οποίος κατάγετο από τον Αμπελώνα,ονομαζόμενος Ζήσης,και μου το είπε,και ανοίξαμε την επιστολή να δούμε τι του έγραφαν και ενθυμούμε που του έγραφαν να έχει θάρρος και να ελπίζει στον Ιεχωβά.Μεταξύ των άλλων του ανέφεραν να μείνει πιστός μέχρι θανάτου και να μη ξεχάσει τον Κύριο Ιησου που εφέρθει ως πρόβατο στη σφαγή - Αποκάλυψη 4:10.Ησαίας 53:7

Τελικά του δώσαμε το γράμμα και απάντησε και αυτός στους αδερφούς,δε ξέρω τι τους έγραφε..( δικό μας σχόλιο:έχει αναρτηθεί εδώ στο Βlog για να μάθουν όλοι τι έγραφε )

Την Κυριακή το βράδυ ήλθαν στις φυλακές ο Διοικητής του 2ου Σώματος Στρατού ονόματι Καλογερόπουλος.Επίσης ο Βασιλικός επίτροπος του Εκτάκτου Στρατοδικείου ο Ράλλης και πολλοί ανώτεροι αξιωματικοί ζήτησαν και ήλθε ο Γιάννης στα Γραφεία των φυλακών.Τότε μου παρήγγειλαν και τους πήγα καφέδες και αφού πήγα κάθισα κρυφά και άκουγα τι του έλεγαν

Και συγκεκριμένα του έλεγαν να υπογράψει ότι παίρνει όπλο,και του έδιναν υπόσχεση ότι δε θα το πιάσει καθόλου στα χέρια του.Ο Αδελφός ήταν ανένδοτος,τελικά του λέει ο Βασιλικός Επίτροπος ότι αφού πιστεύει ότι δε πρέπει να σκοτώσει αυτή τη στιγμή γίνεται φονιάς του εαυτού του.

Τότε του απάντησε ο αδελφός Γιάννης:"Εγώ δε φονεύω τον εαυτό μου διότι γι αυτό δε παίρνω όπλο να σκοτώσω άλλους,κατά πόσον να σκοτώσω τον εαυτό μου.Σεις σκοτώνετε εμένα,γι αυτό θα δώσετε λόγο στον θεό γιά το άδικο αίμα που θα χύσετε.

Τελικά πήγαν να φύγουν.Τότε ο Διοικητής των φυλακών ο οποίος αγαπούσε τον αδερφό άρχισε να του λέει:"Παιδί μου πες ναι γιατί φεύγουν και θα φύγει και η ζωή σου,σε παρακαλώ πες ναι",τότε ο αδερφός του απάντησε ότι η ζωή δεν εξαρτάται από ανθρώπους,αλλά από τον Θεό.Τότε κατάλαβα γιατί ήταν στεναχωρημένος ο Γιάννης όταν δεν τον εκτέλεσαν την Παρασκευή το πρωί,δηλαδή ήταν παγίδα γιά να τον δελεάσουν να διαρρήξει την ακεραιότητά του.
Τελικά την Τριτη 10 Φεβρουαρίου εκτελέστηκε ο αγαπητός μας αδελφός Ιωάννης Τσούκαρης όμως η πιστότητά του έγινε καλό παράδειγμα,σε πολλούς και ιδιαιτέρως σε μένα που γνώρισα την αλήθεια και από τότε υπηρετώ τον Ιεχωβά.Εύχομαι ο Ιεχωβα να τον ενθυμηθή στην ανάσταση να τον δούμε και πάλι να χαρούμε και να δοξάζουμε στην αιωνιότητα το όνομα του και τη Βασιλεία του.

Ιωάννης Παναγιωτόπουλος
Εκκλησία Πάτρα Ανατολική

Σ.Φ.Λ. 1949.Ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΡΥΦΗ ΤΗΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ,ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΣΤΑΛΗ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΤΣΑΡΟΥΧΑ "ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ"

Ο ΓΛΑΥΚΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ - Ο....ΜΑΡΤΥΡΑΣ

2010-02-22T14:32:00.000-08:00

Ο ΓΛΑΥΚΟΣ ΣΥΖΗΤΑΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕ ΕΝΑΝ ΜΑΡΤΥΡΑ.ΟΧΙ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΜΑΡΤΥΡΑ.Μ'ΕΝΑ ΜΑΡΤΥΡΑ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ.Μ'ΕΝΑ ΜΑΡΤΥΡΑ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ ΑΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΤΑ ΤΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑΤΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΣΕ ΚΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΑ "ΚΟΙΝΩΣ ΠΑΡΑΔΕΔΕΓΜΕΝΑ"

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 25-09-1975 ( ΠΕΜΠΤΗ )

Γράφει ο Βασίλης Βασιλικός

Έιναι ένας μάρτυρας του Ιεχωβά.Μόλις δικάστηκε ξανά,τρίτη κατά συνέχεια φορά,απ'το Διαρκές Στρατοδικείο,στο Δήμο Ταύρου.

Όρθιος μετά την απόφαση,(του ριξαν άλλα 4 χρόνια),ακουμπά στο κιγκλίδωμα,και συζητά με τον Γλάυκο.Κρτά την πλαστική σακούλα γιά τη μεταφορά του στις φυλακές της Αυλώνας,απ' όπου θα φύγει για τις αγροτικές των Ιωαννίνων.Το μάτι του εκπέμπει ένα πρωτοχριστιανικό φως.Πιστεύει.

Λιγνός,φαγωμένος απ'τη φυλακή,έχει ήδη υπηρετήσει εξήμισυ χρόνια,τώρα με άλλα τέσσερα στη πλάτη,το θεωρεί φυσικό,χωρίς καθόλου να εκπλήσσεται."Γιά μας οι αποφάσεις του στρατοδικείου,οι ποινές είναι κομμένο τιμολόγιο"λέει ήρεμα¨."Πριν ακόμα εκδικαστεί η υπόθεση,υπάρχει ήδη γραμμένη κόλλα με τα εδάφια όπου το μόνο κενό είναι το όνομα, η ιδιότητα και η διεύθυνσή μας".

Ωστόσο,αυτός ο συγκεκριμένος μάρτυρας,η μορφή του σύγχρονου Αγίου Σεβαστιανού,όπου τα βέλη δε τον πληγώνουν,δεν του προκαλούν οδυνηρές συσπάσεις στο πρόσωπο,δεν είναι ένας οποιοσδήποτε καταδικασμένος.Είναι ο Δεδότσης.Μάρτυρας του Ιεχωβά και μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη των βασανιστών γιατί υπηρετούσε στον Μπογιάτι.

"Αυτοί",λέει ο Στάθης Παναγούλης στον Γλαύκο,"οι Μάρτυρες του Ιεχωβά,κρατούσαν όλη την γραφική υπηρεσία στις φυλακές.Το στρατόπεδο ήταν στα χέρια τους.Αυτοί δούλευαν σαν υπάλληλοι που όμως ο χρόνος της φυλακής τους δεν υπολογιζόταν γιά διπλός".

Ο Δεδότσης λοιπόν,που λίγες μέρες πριν κατέθεσε στην άλλη αίθουσα γιά τους βασανιστές,βρισκόταν τώρα σε αυτή τη χωρίς δημοσιογράφους,γυμνή από προβολείς της δημοσιότητας αίθουσα του ίδιου στρατοδικείου.Αφού σαν πατριώτης έπραξε το καθήκον του γιά τη δημοκρατία,τώρα πράττει και το καθήκον του ως πιστός.Είναι ένας ανώνυμος πρώτος χριστιανός,που τα θηρία της αρένας,αντί να τον κατασπαράξουν,τον παρέδωσαν στους πραιτωριανούς."Οι πρώτοι χριστιανοί δεν στρατεύονταν",θα πει."Κι οι φιλοπόλεμοι άγγελοι είναι παρουσιασμένοι έτσι για να εξυπηρετούν τα ταξικά συμφέροντα της εκκλησίας".

Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει μάρτυρας του Ιεχωβά που να 'ναι και ποινικός κρατούμενος.Καμμία παράβαση,εκτός από αυτήν που υπαγορεύει η συνείδηση τους.Αλλά το φρόνημα,όπως είχε πει και ο αείμνηστος Γ.Παπανδρέου,δεν μπορεί να φρονιματιστεί."Η ανυπακοή είναι συνεχής",λέει ο Δεδότσης.Αλλά πρέπει να ναι και η ποινή αδιάκοπη;ρωτάει ο Γλαύκος.Τους καταδικάζουν 4 χρόνια κάθε φορά,γιατί αν τους καταδίκαζαν 5 χρόνια και έστω μιά μέρα,τότε θα έχαναν το δικαίωμα να κληθούν στρατεύσιμοι,άρα θα έπαυαν να υπόκεινται και στη διαρκή τυραννία των στρατοδικείων.Με τα 4 χρόνια κάθε φορά επί 8,μπορούν να περάσουν 30 χρόνια στη φυλακή,ώσπου να αποφυλακιστούν στα πενήντα τους.Πρόκειται,μ άλλα λόγια,γιά ισοβίτες,όσο ο νόμος της Πολιτείας γι αυτούς δεν αλλάζει.

Στις Ενωμένες Πολιτείες,όπως και στην Ολλανδία,οι μάρτυρες του Ιεχωβά απαλλάσονται.Η φασιστική Ισπανία,που εφεύρε την Ιερά Εξέταση,δεν τους καταδικάζει,γιά την άοπλη πίστη τους πάνω από τριάμισυ χρόνια άπαξ και διά παντός.Η Βουλγαρία,η άθεη κουμμουνιστική Βουλγαρία,τέσσερα χρόνια άπαξ.Η Ελλάς των Ελλήνων Χριστιανών τέσσερα τη δόση,εις το πολλαπλάσιον.

Μα τι ζητούν οι μάρτυρες του Ιεχωβά;Γιατί είναι αναρχικά στοιχεία;Δεν πιστεύουν στη μαμή της Ιστορίας,τη βία.Δεν παίρνουν όπλο.Ούτε θέλουν τη στολή.Άρα και Γιώτα 5 να τους κάνανε πάλι θα αρνιόνταν.Οι ίδιοι είναι πρόθυμοι να πληρώσουν γιά το "πιστεύω" τους.Και δε ζητούν παρά μιά λογική ρύθμιση της πληρωμής.Να κάτσουν μέσα τέσσερα-πέντε χρόνια,αλλά μετά να βγουν.Η εις το διηνεκές καταδίκη τους,τι εξυπηρετεί άλλο από το να τους φέρνει στα άκρα;

Ο Τσακαλώτος στο βιβλίο του παραδέχεται ότι οι καλύτεροι τραυματιοφορείς στο στρατό ήταν οι Μαρτυρες του Ιεχωβα.Δεν είναι οι άνθρωποι ούτε βλαμμένοι ούτε αλαφροίσκιωτοι.Είναι Έλληνες.Σαν Έλληνες,αγανακτούν με τους Τουρκους.Μόνο που δεν πιστεύουν στη χρήση του όπλου γιά τη λύση των διαφορών μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων.Είναι μιά στάσις.Νοιώθεται.Χρέος της Πολιτείας είναι να ρυθμίσει την τιμωρία πάνω στην ανθρώπινη αντοχή,κι όχι να χαρίζει ποινές στους βασανιστές και να διαιωνίζει το δράμα των συνειδησιακών κρίσης.

Υπάρχουν αυτή τη στιγμή,σ όλη την Ελλάδα,κάπου 30.000 Μάρτυρες του Ιεχωβά.Σαρανταπέντε από αυτούς είναι μόνιμα προφυλακισμένοι σαν τον Δεδότση.Άλλοι 34 μπήκαν στη φυλακή με την επιστράτευση του Ιωαννίδη,του σκύλου της Ε.Σ.Α. Μιά επίπτωση της επιστράτευσης μέσα στο γενικό ξεπούλημα της Κύπρου,υπήρξε και η φυλάκιση μιας ντουζίνας αθώων.

"Οι γραφικές αρχές καταδικάζουν την λήψη όπλου"-"Γιατί επιμένεις στις απόψεις σου;" τον ρωτάει ένας στρατοδίκης.-"Επικαλούμαι τις αρχές της Γραφής",επιμένει ο Δεδότσης.Γιά τους θεολόγους άλλων σχολών έχουν επινοηθεί σχετικές απαλλακτικές διατάξεις.Γιά τους Μάρτυρες του Ιεχωβά,καμμία.Γιατί;"Γιατί είμαστε εναντίον του δαπανηρού εορτολογίου,εναντίον των ακινήτων της Εκκλησίας,που πρέπει να επιστραφούν τα κτήματά της στον λαό,θέλουμε δικαιοσύνη επί της γης,να χτυπηθεί άμεσα το κεφάλαιο κι η απορρέουσα απ'αυτό εκμετάλλευση".-"Μα υπάρχουν πλούσιοι Ιεχωβάδες στν Αμερική"

Τι σημαίνει αυτό;Υπάρχουν μέλη του Κ.Κ. Ιταλίας κεφαλαιούχοι.Δεν παύουν ωστόσο να πιστεύουν και να παλεύουν γιά την κατάργηση του κεφαλαίου,την αυτοκατάργησή του.Τους Μάρτυρες του Ιεχωβά τους πολεμά η φασιστική δεξιά με τις βυζαντίζουσες σκοταδιστικές παραφυάδες της.

Κι ο Δεδότσης είναι αντιφασίστας.Μπαίνει στην κλούβα με χαμόγελο.Γι αυτόν είναι μιά συνήθεια.Οι φύλακες φρουροί τον συνοδεύουν από υποχρέωση."Αυτόν άστον",λέει ο Στάθης Παναγούλης "και θα πάει μόνος του στις φυλακές".Μα οι νόμοι της γης προβλέπουν φύλακες φρουρούς,ενώ οι επουράνιοι νόμοι φύλακες αγγέλους.

Συγκλονισμένος ο Γλαύκος,τον βλέπει,με τον πλαστικό σάκκο του,να μπαίνει στην κλούβα,ήρεμος,με άλλα τέσσερα χρονάκια φυλακή,συν τα έξι που υπηρέτησε ήδη,ενώ ο Γκόρος ελεύθερος,στοίβει το μουστάκι του."Δεν μπορώ δε γίνεται" λέει ο Γλαύκος,"να το χωνέψω αυτό.Ο Δεδότσης είναι ένας άνθρωπος πραγματικά άλλος.Τα μάτια του εκπέμπουν ένα θείο φως.Εγώ είμαι ένας Πόντιος Πιλάτος".Και τρέχει να νίψει τα χέρια του.Μα η τουαλέτα του Στρατοδικείου ήταν κατειλημμένη απ'τον Χατζηζήση.Οι χωροφύλακες,συγκινημένοι απ'την περίπτωση Δεδότση,νόμιζες ότι μετέφεραν στη κλούβα όχι αυτόν,αλλά την εικόνα του Εσταυρωμένου απ'τον τοίχο του Διαρκούς Στρατοδικείου.

Ο ΓΛΑΥΚΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ - Ο....ΙΕΧΩΒΑΣ

2010-02-22T02:26:00.000-08:00

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΠΟΥ ΕΓΡΑΨΕ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΒΑΣΙΛΙΚΟΣ ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΔΕΔΟΤΣΗ ΣΤΟ ΔΙΑΡΚΕΣ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΑΥΡΟΥ.Ο ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΛΥΨΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΑΛΛΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΓΡΑΨΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΑΡΘΡΑ ΚΑΤΑΠΕΛΤΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΝΕΑ.ΔΕΔΟΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΠΟΥ ΔΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΘΟΥΝ.ΕΝΑΣ ΥΜΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΜΕΓΑΛΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 26 - 9 - 1975

Γράφει ο Βασίλης Βασιλικός

Γιά μέρες ο Γλαύκος δεν μπορούσε να συνέλθει μετά τη συνάντηση αστραπή με τον Μάρτυρα.Η μορφή του,μορφή ανθρώπου που ήξερε τη ζωή πριν την απαρνηθεί γιά να δοθεί στη λατρεία του Θείου,δεν τον άφηνε να ησυχάσει,να ξεχαστεί.

Ήταν ένας αγωνιστής φυλακισμένος."Γράψε μου στο ΣΟΥ ΦΟΥ ΜΟΥ",είπε φεύγοντας στον φίλο του - Τί είναι το ΣΟΥ ΦΟΥ ΜΟΥ ρώτησε ο Γλαύκος,δικαιολογημένα απορώντας- Στρατιωτικές Φυλακές Μπογιατίου,του απάντησε εκείνος,σαν γνώριμος από καιρό,σα θαρραλέος.

Τα αρχικά,γίνονταν σήματα μορς,τηλέγραφος του διπλανού κελιού."Γιά μένα ο Θεός είναι πραγματικός" είπε ο μάρτυρας σε έναν έφεδρο ανθυπολοχαγό που κολονατη τη πίστει τον ρωτούσε πως θα αντιμετώπιζε ένας μάρτυρας του Ιεχωβά μιά πιθανή εισβολή πχ μουσουλμάνων."Με κάθε μέσο"απάντησε ο Μάρτυρας"που θα έβρισκα εκείνη τη στιγμή μπροστά μου".Όμως δε δέχεται την παγίωση της ειρήνης με τη μέθοδο των αδιάκοπων εξοπλισμών.Όπου οι εξοπλισμοί γίνονται στο τέλος αυτοσκοπός που λησμονείς την αφετηριακή του ρίζα:εξοπλίζομαι γιά να σε αντιμετωπίσω.Μετά τη πάροδο ικανού χρόνου ,αφού εσύ δε μου επιτίθεσαι,ο εξοπλισμός μου,μην έχοντας που να ξεδώσει πρέπει κάπου να διοχετευθεί,γιατί αλλιώς θα πεινάσουν και οι εργάτες στα εργοστάσια που παράγουν όπλα.Αν δεν ξοδεύεται το πράμα τους,θα απολυθούν κι αν απολυθούν και πεινάσουν θα χουμε ταξικές ανακατωσούρες..Οπότε καλύτερα πόλεμος με τον εχθρό,τον όποιο εχθρό είτε λέγεται Βιετκογκ είτε αλλίως,φτάνει να αδειάσουν οι αποθήκες.Κι έτσι ένας μάρτυρας του Ιεχωβά,με την άρνηση του πχ να φάει,δυσαρεστεί το σύστημα των εστιατορίων του ωμού κρέατος.Γι αυτό τιμωρείται.Γιατί είναι εμπόδιο στην παραγωγή αστακικών εξοπλιστών που υπηρετούν κεφαλαιούχους μιάς τάξης που έχει ήδη προσυπογράψει την αυτοκαταδίκη της

Το πως τον κοίταζαν οι χωροφύλακες(χρονοφύλακες,θα πρότεινα ξανά στην Ακαδημία να υιοθετήσει τον όρο,γιατί κλέβουν το χρόνο του κρατουμένου,ενώ δεν είναι σίγουρο ποιό χώρο φυλάγουν)εντυπωσίασε αφάνταστα τον Γλαύκο.Του είχαν,του Μάρτυρα του Ιεχωβά,του συγκεκριμένου Δεδότση,μιά εμπιστοσύνη και μιά αγάπη θα έλεγα χωρίς όρια.Ξέραν ότι αυτός δεν ήταν Κοεμτζής,ούτε Βερνάρδος.Ανέβαινε τον Γολγοθά του γιά τις ιδεές του.

Και τι σημασία μπορούσε να έχει πιά αν οι Ιεχωβάδες δεν παραδέχονται τον τριαδικό δικό μας θεό,κι αν πιστεύοντας στην Αγία Τριάδα,διαφωνούν μονάχα ως προς το ομοούσιο.Η σημασία είναι αλλού.

Τόση ηρεμία,τόση αγάπη του πλησίον,τόση διαλεκτική διάθεση,τόση εμπιστοσύνη εν τέλει στον άνθρωπο δεν του έτυχε του Γλαυκου να ξαναδεί.Οι ιεροκύρηκες της Χριστιανοσύνης,πρέπει να εγείρουν φωνή σκέφτηκε,συναδελφικής συμπαράστασης στους φυλακισμένους αδερφούς τους,αντί να κάνουν αντικουμμουνιστικό κύρηγμα είτε από άμβωνος,είτε από υπουργείου είτε από "άλλες υπεύθυνες θέσεις"

Γιατί αν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά χαρακτηριστούν απ τους αντιδραστικούς της πιάτσας της Εκκλησίας,Φως εκ φωτός εκ Θεού κάλπη,σαν κομμουνιστές τότε το μέλλον είναι διαλεκτικά δικό τους.Οι μάρτυρες του Ιεχωβά,όπως ο Δεδότσης,είναι μιά μορφή τέτοια που δε θα τη ξαναδούμε εύκολα ανάμεσά μας.Ο κ. Τσιρόπουλος,συγγραφεύς και εκδότης της περιορισμένης ΕΥΘΥΝΗΣ,ας λάβει θέση ως πνευματικός άνθρωπος πάνω στα βασανιστήρια που άκουσε και κατήγγειλε ένας αυτόπτης μάρτυς,όχι του Ιεχωβά,αλλά της δικτατορίας.

Ο Γλαύκος σκεφτόταν και είχε ολόκληρη πόλη μπροστά του που τον παρακολουθούσε με τα χιλιάδες μάτια της όπως νόμιζε ο Γκουντέβας,ότι τον παρακολουθούν οι προβολείς,όταν "προέβη σε αποκαλύψεις"γιά τον Θ.Μουστακλή.Αλλά η πόλη του γιά τον Γλαύκο ήταν ισουψής και ισόμοιρη της δικιάς του συνείδησης.Εγώ είμαι η πόλη μου,που είχε πει κάποτε ο Γλάυκος,επαληθευόταν τώρα.

Η ΣΕΜΝΗ μορφή του Μάρτυρα του Ιεχωβα,το πλαστικό σακκούλι του όλα έτοιμα,να πάει γιά αλλού,να μεταφερθεί,η κλούβα,έτοιμη πολυθρόνα,και το ύφος του,προ πάντος αυτό,του ανθρώπου που δεν ενδιαφέρεται,του οδοιπόρου της δυστυχίας.Μόνο ο μακαρίτης ο Θεοτοκάς θα μπορούσε να δει,από όλους τους πνευματικούς μας ανθρώπους,τη διπλή διάσταση του μεταφυσικού και του πολίτη.

Ο Δεδότσης,μόλις η κλούβα έφτασε(και πρώτη φορά άκουγα το επίθετο γραφικός με την άλλη του τη σημασία,όπως την εννοούσε αυτός,δηλαδή "κατά τας γραφάς",όπως το "κοσμικός" σημαίνει στη φιλοσοφική ορολογία,"παγκόσμιος"),σηκώθηκε να πάει,σαν τη καρφίτσα στον μαγνήτη.Πυξίδα του η κλούβα τον οδηγούσε στην επόμενη φυλακή.Μα ο Γλαύκος έμεινε,με εκείνο το βλέμμα του,το καθαρό,το ξελαμπικαρισμένο,του πρώτου χριστιανού.

Ντροπή,ντροπή και πάλι ντροπή γιά ένα σύστημα που αθωώνει τις βορβορώδεις υπάρξεις και κάτι παρθενικά γιασεμιά τα ρίχνει στην κόλαση της φυλακής.

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά αποτελούν καθαρό χρυσάφι,αδιύλιστο από τα μεγάλα καπιταλιστικά κανάλια.Πρέπει να τους βοηθήσετε.Να τους σώσετε.Αν είστε χριστιανοί.Κι αν πριν από αυτό,είστε άνθρωποι,σκεφτόταν ο Γλαυκος Θρασάκης.

2010-02-22T01:49:00.000-08:00

Τραγούδια που γράφτηκαν με αίμα..ΔΩΣΤΕ ΤΗ ΧΟΥΝΤΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ..Η Ελλάδα γιορτάζει την ελευθερία της..Όχι όλοι οι Έλληνες όμως..Κάποιοι ακόμα σαπίζουν στις φυλακές..και θα συνεχίσουν γιά αρκετά χρόνια..γιατί γιά να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ..

Μεταπολίτευση 1975..Η Χούντα δικάζεται από την "ελεύθερη" Ελλάδα..Στη Δίκη των βασανιστών καταθέτει ο ήδη φυλακισμένος 6,5 χρόνια για λόγους συνείδησης Βασίλης Δεδότσης..Η "Δημοκρατία" θέλει τη συμβολή και τη μαρτυρία του Δεδότση που συνεχίζει να κρατάει δέσμιο..Η ίδια"Δημοκρατία" λίγες μέρες μετά ζητάει τον θάνατο!! και κατόπιν δείχνοντας "επιείκια" ρίχνει άλλα 4 χρόνια σε έναν άνθρωπο που αρνείται να μάθει να σκοτώνει..

Στο ίδιο κτήριο..το ίδιο στρατοδικείο..το ίδιο σύστημα που δίκασε τον Γκόρο ( Βασανιστή της Χούντας και Διοικητή Σ.Φ.Μ. ) 2 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή..Τώρα δικάζει γιά τρίτη συνεχόμενη φορά και κλείνουν μία ψυχή γιά 9 χρόνια συνολικά πίσω από τα κάγκελα..

ΖΗΤΩ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!!!!

ΑΚΡΑΙΑ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΚΑΚΟΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ - ΜΕΤΑΓΩΓΩΝ

2010-02-20T15:13:00.000-08:00

Το περιοδικό Ανθρώπινα Δικαιώματα Χωρίς Σύνορα (Human Rights Without Frontiers), που εκδίδεται στο Βέλγιο, δημοσίευσε πρόσφατα μια εκτενή έκθεση σχετικά με το νόμο περί προσηλυτισμού, αποκαλώντας τον «επαίσχυντο» και προσθέτοντας: «[Αποτελούσε] νόμο ‘άλλοθι’ για την εξαπόλυση ενός πογκρόμ θρησκευτικού διωγμού στην Ελλάδα εναντίον όλων εκείνων οι οποίοι τολμούσαν να μην είναι ακόλουθοι της ‘επικρατούσας’ θρησκείας της χώρας». Το περιοδικό σημειώνει ότι αυτός ο νόμος οδήγησε σε «συνειδητές παραβιάσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου», οι οποίες κυμαίνονταν από δίκες, πρόστιμα και εξορίες μέχρι και «βάναυση σωματική κακομεταχείριση, κάθε είδους σοβαρές στερήσεις και βασανιστήρια, τα οποία σε πολλές περιπτώσεις οδήγησαν σε μόνιμες σωματικές βλάβες και αναπηρία των βασανισμένων, αθώων θυμάτων, καθώς και σε επώδυνο θάνατο».

Το ίδιο περιοδικό παραθέτει εκτενώς τα λόγια Μαρτύρων που επέζησαν από αυτόν το διωγμό. Πιστοί αδελφοί και αδελφές μιλούν για ακραία κακομεταχείριση: για το γεγονός ότι τους γρονθοκόπησαν, τους χαστούκισαν, τους μαχαίρωσαν, τους ξυλοκόπησαν κάνοντάς τους κατάμαυρους στο ξύλο, για το ότι τους άφησαν αιμόφυρτους και σε κατάσταση λιποθυμίας· για το ότι τους μαστίγωσαν, τους επιτέθηκαν όχλοι, τους έφτυσαν, τους έριξαν καταγής και τους ποδοπάτησαν, τους πετροβόλησαν, τους προξένησαν εγκαύματα, τους υπέβαλαν σε βασανιστήρια, τους έδεσαν με σχοινιά και αλυσίδες, και τους πυροβόλησαν. Ο Σάββας Τσεσμετζίδης θυμάται: «Με ξεγύμνωσαν, μου έδεσαν τα χέρια και τα πόδια και με έσυραν τελείως γυμνό μέσα στα αγκάθια και με χτυπούσαν με κλωτσιές».

Οι αδελφοί που ήταν φυλακισμένοι υπέφεραν φοβερά. Μιλούν για βίαιο αποχωρισμό από την οικογένειά τους, για τις εβδομάδες που περνούσαν σε πλημμυρισμένα κελιά, για τους παγερούς χειμωνιάτικους μήνες σε κελιά χωρίς θέρμανση και χωρίς προστασία από τον αέρα, για την αργή λιμοκτονία, για την ανεπαρκή ή ανύπαρκτη ιατρική περίθαλψη, για το φαγητό που το μόλυναν εσκεμμένα με περιττώματα και άλλες ακατονόμαστες ακαθαρσίες, και για τα κάθε είδους διανοητικά και ψυχικά μαρτύρια που περνούσαν.

Για παράδειγμα, το περιοδικό παραθέτει ως εξής τα λόγια ενός τέτοιου κρατουμένου: «Μόλις βρεθείς στο Μεταγωγών, ξεκινάς με το να κατεβαίνεις στο υπόγειο του κρατητηρίου. Όσο πιο βαθιά κατεβαίνεις, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεσαι ότι καθετί που θυμίζει ανθρωπιά και προσωπική αξιοπρέπεια βυθίζεται και χάνεται τελείως σε εκείνον το λαβύρινθο. Από εκεί και πέρα, οι πάντες και τα πάντα κυριαρχούνται από το επιτακτικό αίσθημα της επιβίωσης και της ανάγκης για φυγή ... Στους βρώμικους τοίχους είναι γραμμένη η ιστορία, ο πόνος και η δυστυχία των ανθρώπων που είχαν την ατυχία να περάσουν μέρος της ζωής τους εκεί. Η ελεεινή βρωμιά, οι σωροί απορριμμάτων και σκουπιδιών, τα ποντίκια, ο αποπνιχτικός αέρας, η γυμνή μοναδική λάμπα που μάταια προσπαθεί να φωτίσει το σκοτάδι, οι βουλωμένες, υπερχειλίζουσες τουαλέτες, τα βρωμόνερα, οι σύριγγες, οι κηλίδες από αίμα στο πάτωμα και στους τσιμεντένιους πάγκους, τα σχισμένα στρώματα από αφρολέξ που προσφέρουν μερικές στιγμές ακέραιου αλλά ανήσυχου ύπνου, οι άθλιες και δυστυχισμένες μορφές που σου θυμίζουν ψυχιατρείο Λέρου, και οι απεγνωσμένες ψυχές που οικτρά σε ρωτούν, ‘Τι ημέρα είναι επιτέλους;’, και πρόσφυγες από κάθε γωνιά που λένε χαμηλόφωνα τα λυπητερά τους μοιρολόγια σε γλώσσες που ηχούν παράξενα, ο καφετζής που γδέρνει τον κόσμο και έχει το θράσος να χρεώνει το μπουκάλι νερό τριακόσιες δραχμές, και οι ‘ισοβίτες’ που μέσα από τη σήτα προσπαθούν να βγάλουν όλα τα σεξουαλικά απωθημένα τους, και η απεγνωσμένη ανάγκη που φουσκώνει μέσα σου να ακούσεις επιτέλους την αγριοφωνάρα του Αρχιφύλακα να λέει το όνομά σου, σαν να επρόκειτο για ουράνιο κέλευσμα να βγεις από εκείνη την ‘επίγεια κόλαση’ και να μπεις στον παράδεισο, όλα αυτά και πολλά άλλα είναι το Μεταγωγών».

Παρόμοια, ο Φώτης Λαζαρίδης αναφέρει: «Κοιμόμουν καταγής πάνω σε μεταχειρισμένες νάιλον σακούλες ... Ο ρουχισμός μου ήταν πολύ ελαφρύς. Μάλιστα, δεν μου ήταν δυνατόν να χρησιμοποιήσω για πολύ το σεντόνι μου. Χρειάστηκε να το σχίσω σε κομμάτια για να βουλώσω με αυτά μερικές από τις ποντικότρυπες στους τοίχους ... Τις πρώτες νύχτες ένιωθα τα ποντίκια κυριολεκτικά πάνω μου όταν κοιμόμουν. Όσον αφορά τις ‘τουαλέτες’, δεν είχα παρά μόνο τις γωνιές του κελιού μου, ενός μικροσκοπικού κελιού μεγέθους 2 τετραγωνικών. ... Οι τοίχοι έσταζαν από την υγρασία».

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΤΩΝ ΜΑΡΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ 1994

ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΑΦΙΕΡΩΜΑ - Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΝΩΑ ΚΟΚΚΙΝΑΚΗ

2010-02-20T13:35:00.000-08:00

Ανώτατο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Υποστηρίζει το Δικαίωμα για Κήρυγμα στην Ελλάδα

ΓΙΑΤΙ έπρεπε ένας άνθρωπος ο οποίος απολάμβανε την εκτίμηση των συνανθρώπων του να συλληφθεί 60 και πλέον φορές από το 1938 και έπειτα; Γιατί έπρεπε αυτός ο έντιμος καταστηματάρχης από την Κρήτη να φερθεί ενώπιον των ελληνικών δικαστηρίων 18 φορές και να εκτίσει περισσότερα από έξι χρόνια στη φυλακή; Ναι, γιατί έπρεπε να απομακρύνουν αυτόν το φιλόπονο οικογενειάρχη, τον Μίνωα Κοκκινάκη, από τη σύζυγο και τα πέντε παιδιά του και να τον εξορίσουν σε διάφορα νησιά που προορίζονταν για καταδίκους;

Σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνοι είναι κάποιοι νόμοι που ψηφίστηκαν τα έτη 1938 και 1939 και οι οποίοι απαγορεύουν τον προσηλυτισμό. Αυτοί οι νόμοι τέθηκαν σε ισχύ από τον Έλληνα δικτάτορα Ιωάννη Μεταξά ο οποίος ενεργούσε υπό την επιρροή της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ως αποτέλεσμα αυτής της νομοθεσίας, από το 1938 μέχρι το 1992 έγιναν 19.147 συλλήψεις Μαρτύρων του Ιεχωβά και τα δικαστήρια επέβαλαν ποινές που έφτασαν συνολικά τα 753 χρόνια, 593 από τα οποία εκτίθηκαν πραγματικά. Όλα αυτά συνέβησαν επειδή οι Μάρτυρες στην Ελλάδα, όπως και αλλού, ακολουθούν τις οδηγίες του Ιησού Χριστού να ‘κάνουν μαθητές από όλα τα έθνη, . . . διδάσκοντάς τους να τηρούν όλα όσα’ εκείνος παρήγγειλε.—Ματθαίος 28:19, 20.

Ωστόσο, στις 25 Μαΐου 1993, κατακτήθηκε μια μεγάλη νίκη υπέρ της ελευθερίας λατρείας! Εκείνη τη μέρα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το οποίο εδρεύει στο Στρασβούργο της Γαλλίας, υποστήριξε το δικαίωμα ενός Έλληνα πολίτη να διδάσκει σε άλλους τις πεποιθήσεις του. Με αυτή του την απόφαση, αυτό το Ανώτατο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δημιούργησε ένα πλέγμα ευρείας προστασίας για τη θρησκευτική ελευθερία το οποίο μπορεί να έχει βαθιά επίδραση στη ζωή των ανθρώπων παντού.
Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στις εξελίξεις που οδήγησαν σε αυτή τη βαρυσήμαντη δικαστική απόφαση, και οι οποίες περιλαμβάνουν τις ταπεινώσεις που υπέστη ένας Έλληνας πολίτης.

Αρχικό Ιστορικό

Το 1938, αυτός ο πολίτης, ο Μίνως Κοκκινάκης, έγινε ο πρώτος Μάρτυρας του Ιεχωβά που καταδικάστηκε σύμφωνα με το νόμο ο οποίος καθιστά τον προσηλυτισμό ποινικό αδίκημα. Χωρίς να έχει το πλεονέκτημα μιας δίκης, στάλθηκε να εκτίσει εξορία 13 μηνών στο νησί Αμοργός του Αιγαίου Πελάγους. Το 1939, καταδικάστηκε δυο φορές και φυλακίστηκε δυόμισι μήνες την κάθε φορά.

Το 1940, ο Κοκκινάκης εξορίστηκε έξι μήνες στη Μήλο. Τον επόμενο χρόνο, κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, κρατήθηκε στις στρατιωτικές φυλακές Αθήνας επί 18 και πλέον μήνες. Αναφορικά με αυτή την περίοδο θυμάται:
«Η πείνα στη φυλακή επιδεινώνετο κάθε μέρα ώστε αδυνατίσαμε τόσο πολύ που δεν μπορούσαμε να βαδίσωμε από την εξάντληση, θα πεθαίναμε δε, εάν εκ των υστερημάτων των, . . . οι αδελφοί της Αθήνας και του Πειραιά, δεν μας προσέφεραν φαγητό». Αργότερα, το 1947, καταδικάστηκε πάλι και εξέτισε άλλους τεσσερισήμισι μήνες στη φυλακή.

Το 1949, ο Μίνως Κοκκινάκης εξορίστηκε στη Μακρόνησο, ένα νησί του οποίου το όνομα φέρνει εικόνες φρίκης στο μυαλό των Ελλήνων εξαιτίας της φυλακής η οποία υπήρχε εκεί. Ανάμεσα στους περίπου 14.000 έγκλειστους που κρατούνταν τότε στη Μακρόνησο, σχεδόν 40 ήταν Μάρτυρες. Η ελληνική εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς Μπριτάνικα παρατηρεί: «Η εφαρμογή σκληρών βασανιστηρίων . . . , οι απαράδεκτες για πολιτισμένο κράτος συνθήκες διαβίωσης, η εξευτελιστική για τους κρατουμένους συμπεριφορά των ‘φυλάκων’ . . . αποτελούν στίγμα στην . . . ιστορία της Ελλάδας».
Ο Κοκκινάκης, ο οποίος πέρασε ένα χρόνο στις φυλακές της Μακρονήσου, περιέγραψε τις συνθήκες που επικρατούσαν εκεί ως εξής: «Από το πρωί μέχρι αργά την νύχτα οι στρατιώτες . . . εξήταζαν ένα έκαστον εκ των κρατουμένων σαν Ιεροεξετασταί . . . δεν υπάρχουν κατάλληλα λόγια να περιγραφούν τα μαρτύρια που υπέστησαν . . . , πολλοί ετρελάθηκαν, πολλοί εθανατώθησαν και πολλοί έμειναν ανάπηροι σωματικώς, . . . ακούγαμε τα βογγητά και τα κλάματα, οι προσευχές μας ήταν ομαδικές εκείνες τις φοβερές νύχτες».

Αφού επέζησε από τις κακουχίες της Μακρονήσου, ο Κοκκινάκης συνελήφθη άλλες έξι φορές στη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, και εξέτισε ποινή φυλάκισης δέκα μηνών. Στη δεκαετία του 1960 συνελήφθη τέσσερις φορές ακόμη και καταδικάστηκε σε οχτάμηνη φυλάκιση. Όμως, θυμηθείτε, ο Μίνως Κοκκινάκης ήταν μόνο ένας ανάμεσα στους εκατοντάδες Μάρτυρες του Ιεχωβά που συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν στο διάβα των ετών επειδή μιλούσαν σε άλλους για την πίστη τους!
Πώς συνέβη ώστε οι τρομακτικές αδικίες που έχουν διαπραχτεί σε βάρος των Μαρτύρων του Ιεχωβά στην Ελλάδα να φτάσουν τελικά ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου;

Η Αντιπροσωπευτική και Καθοριστική Υπόθεση

Η αρχή της υπόθεσης ανάγεται στις 2 Μαρτίου 1986. Εκείνη τη μέρα, ο Μίνως Κοκκινάκης, ο οποίος ήταν τότε ένας 77χρονος συνταξιούχος επιχειρηματίας, επισκέφτηκε μαζί με τη σύζυγό του το σπίτι της κ. Γ. Κ., στη Σητεία της Κρήτης. Ο σύζυγος της κ. Κ., ο οποίος ήταν ο ιεροψάλτης σε κάποια τοπική Ορθόδοξη εκκλησία, ειδοποίησε την αστυνομία. Η αστυνομία έφτασε και συνέλαβε τον κ. και την κ. Κοκκινάκη και κατόπιν τους πήγε στο τοπικό αστυνομικό τμήμα. Τους εξανάγκασαν να περάσουν τη νύχτα εκεί.

Ποια ήταν η κατηγορία που τους βάρυνε; Η ίδια κατηγορία που απαγγέλθηκε εναντίον των Μαρτύρων του Ιεχωβά χιλιάδες φορές στη διάρκεια των περασμένων 50 ετών, δηλαδή, ότι έκαναν προσηλυτισμό. Το Σύνταγμα της Ελλάδας (1975) δηλώνει στο Άρθρο 13: «Ο προσηλυτισμός απαγορεύεται». Λάβετε επίσης υπόψη σας το άρθρο 4 του Νόμου 1363/1938 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 του Νόμου 1672/1939 σύμφωνα με το οποίο ο προσηλυτισμός καθίσταται ποινικό αδίκημα. Αυτό αναφέρει:
«Προσηλυτισμός ιδία είναι η δια πάσης φύσεως παροχών ή δι’ υποσχέσεως τοιούτων ή άλλης ηθικής ή υλικής περιθάλψεως, δια μέσων απατηλών, δια καταχρήσεως της απειρίας ή εμπιστοσύνης ή δι’ εκμεταλλεύσεως της ανάγκης, της πνευματικής αδυναμίας ή κουφότητος άμεσος ή έμμεσος προσπάθεια προς διείσδυσιν εις την θρησκευτικήν συνείδησιν ετεροδόξων επί σκοπώ μεταβολής του περιεχομένου αυτής».

Το ποινικό δικαστήριο του Λασιθίου στην Κρήτη εκδίκασε την υπόθεση στις 20 Μαρτίου 1986 και αποφάνθηκε ότι ο κ. και η κ. Κοκκινάκη ήταν ένοχοι προσηλυτισμού. Καταδικάστηκαν και οι δυο και τους επιβλήθηκε από τέσσερις μήνες φυλάκιση. Απαγγέλλοντας την καταδικαστική απόφαση, το δικαστήριο δήλωσε ότι οι κατηγορούμενοι είχαν προσπαθήσει να διεισδύσουν «εις την θρησκευτικήν συνείδησιν Ορθοδόξων Χριστιανών, . . . δια καταχρήσεως της απειρίας, της πνευματικής αδυναμίας και της κουφότητας αυτών». Οι κατηγορούμενοι κατηγορήθηκαν επιπλέον ότι παρότρυναν «[την κ. Κ.] δια των καταλλήλων και εντέχνων αυτών επεξηγήσεων . . . να μεταβάλει . . . το περιεχόμενο της θρησκευτικής συνειδήσεώς της».

Έγινε έφεση κατά της απόφασης στο Εφετείο Κρήτης. Στις 17 Μαρτίου 1987, αυτό το δικαστήριο της Κρήτης αθώωσε την κ. Κοκκινάκη αλλά επικύρωσε την καταδίκη του συζύγου της, μολονότι μείωσε σε τρεις μήνες την ποινή που του είχε επιβληθεί. Η απόφαση διατύπωνε τον ισχυρισμό ότι ο κ. Κοκκινάκης είχε ‘καταχραστεί την απειρία και την πνευματική αδυναμία και κουφότητα της κ. Κ.’. Ανέφερε ότι εκείνος «διάβαζε . . . περικοπές σχετικώς με την Αγία Γραφή, τις οποίες ανέλυε εντέχνως και με τρόπο που η παραπάνω Χριστιανή δεν είχε πλήρη εποπτεία, . . . καθόσον μάλιστα αυτή δεν έχει ειδική κατάρτηση στα δογματικά».

Εκφράζοντας διαφορετική άποψη, ένας από τους εφέτες έγραψε ότι «έπρεπε να αθωωθεί και ο [κ. Κοκκινάκης], καθόσον από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε ότι η Γ. Κ. . . . , διακρινόταν από απειρία στο ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα, όντας σύζυγος Ιεροψάλτου ή άλλως από πνευματική αδυναμία ή κουφότητα, ώστε με την κατάχρηση αυτών από μέρος του κατηγορουμένου, να γίνει κατορθωτό σ’ αυτόν (κατηγορούμενο) να την προσηλυτίσει στην αίρεση των μαρτύρων του Ιεχωβά».

Ο κ. Κοκκινάκης άσκησε αναίρεση για την υπόθεση αυτή στον Άρειο Πάγο. Όμως, αυτό το δικαστήριο απέρριψε την αναίρεση στις 22 Απριλίου 1988. Έτσι, στις 22 Αυγούστου 1988, ο κ. Κοκκινάκης προσέφυγε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Τελικά, η προσφυγή του έγινε δεκτή στις 21 Φεβρουαρίου 1992, και παραπέμφθηκε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
Ζητήματα που Περιλαμβάνονταν στην Υπόθεση

Εφόσον η Ελλάδα αποτελεί κράτος-μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης, είναι υποχρεωμένη να συμμορφώνεται με τα Άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Το Άρθρο 9 της Σύμβασης αναφέρει: «Παν πρόσωπον δικαιούται εις την ελευθερίαν σκέψεως, συνειδήσεως και θρησκείας· το δικαίωμα τούτο επάγεται την ελευθερίαν αλλαγής θρησκείας ή πεποιθήσεων, ως και την ελευθερίαν εκδηλώσεως της θρησκείας ή των πεποιθήσεων μεμονωμένως ή συλλογικώς, δημοσία ή κατ’ ιδίαν, δια της λατρείας, της παιδείας, και της ασκήσεως των θρησκευτικών καθηκόντων και τελετουργιών».
Έτσι, η Ελληνική κυβέρνηση φέρθηκε ως κατηγορουμένη ενώπιον ενός Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Κατηγορήθηκε για απροκάλυπτη παραβίαση του βασικού ανθρώπινου δικαιώματος ενός Έλληνα πολίτη να ασκεί τα της θρησκείας του σε αρμονία με την εντολή του Ιησού Χριστού, δηλαδή, ‘να διδάσκει και να κάνει μαθητές’. (Ματθαίος 28:19, 20) Επιπλέον, ο απόστολος Πέτρος είπε: «[Ο Ιησούς] μας πρόσταξε να κηρύξουμε στο λαό και να δώσουμε πλήρη μαρτυρία».—Πράξεις 10:42.

Ένα ειδικό τεύχος του ευρωπαϊκού περιοδικού Ανθρώπινα Δικαιώματα Χωρίς Σύνορα (Human Rights Without Frontiers) έφερε στο εξώφυλλό του τον τίτλο: «Ελλάδα—Συνειδητές Παραβιάσεις των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων». Το περιοδικό εξηγούσε στη σελίδα 2: «Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και στην Ευρώπη η οποία έχει ποινική νομοθεσία που προβλέπει την επιβολή προστίμων και ποινών φυλάκισης για όποιον υποκινεί κάποιον άλλον να αλλάξει τη θρησκεία του».
Έτσι, η αγωνία μέσα και έξω από τους νομικούς κύκλους είχε φτάσει τώρα στο κατακόρυφο. Τι θα αποφασιζόταν σε σχέση με τον ελληνικό νόμο που απαγορεύει σε κάποιον να διδάσκει τις πεποιθήσεις του σε άλλους;

Η Ακροαματική Διαδικασία στο Στρασβούργο

Τελικά, έφτασε η μέρα για την ακροαματική διαδικασία—25 Νοεμβρίου 1992. Τα σύννεφα πάνω από το Στρασβούργο ήταν βαριά και το κρύο τσουχτερό, αλλά μέσα στο Δικαστήριο οι δικηγόροι ζέσταναν την ατμόσφαιρα με τα επιχειρήματά τους. Επί δυο ώρες παρουσιάζονταν αποδείξεις. Ο καθηγητής κ. Φαίδων Βεγλερής, συνήγορος του Κοκκινάκη, άγγιξε την καρδιά του ζητήματος διερωτώμενος: ‘Θα πρέπει να εξακολουθήσει να υφίσταται και να εφαρμόζεται αυτός ο περιοριστικός νόμος, ο οποίος σχεδιάστηκε για να προφυλάξει τα μέλη της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας από το να μεταστραφούν σε άλλες θρησκευτικές πεποιθήσεις;’

Καταφανώς προβληματισμένος, ο καθηγητής κ. Βεγλερής ρώτησε: «Διερωτώμαι γιατί αυτός ο νόμος [του προσηλυτισμού] θέλει πάντα να υποθέτει ότι ο ορθόδοξος είναι αφελής ή ηλίθιος. Αυτό διερωτώμαι πάντα. Γιατί να προστατεύεται μέσα στην ηλιθιότητά του ή στην πνευματική του αδυναμία . . . Αυτό είναι κάτι που με σοκάρει και με ενοχλεί». Είναι σημαντικό το γεγονός ότι οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης δεν μπόρεσαν να αναφέρουν ούτε μια περίπτωση εφαρμογής αυτού του νόμου σε οποιονδήποτε άλλον εκτός από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Ο δεύτερος συνήγορος του Κοκκινάκη, ο κ. Παναγιώτης Μπιτσαξής, έδειξε πόσο παράλογος είναι ο νόμος του προσηλυτισμού. Είπε: «Ο διάλογος ανάμεσα σε ενήλικα άτομα προϋποθέτει την αποδοχή της αμοιβαίας επιρροής. Διαφορετικά, θα ανήκουμε σε μια παράξενη κοινωνία σιωπηλών θηρίων τα οποία θα σκέπτονται αλλά δεν θα μπορούν να εκφραστούν, θα μιλούν αλλά δεν θα μπορούν να επικοινωνούν, θα υπάρχουν αλλά δεν θα μπορούν να συνυπάρχουν».

Ο κ. Μπιτσαξής υποστήριξε επίσης ότι ο «κ. Κοκκινάκης καταδικάστηκε όχι ‘για κάτι που έκανε’, αλλά [για] ‘αυτό που είναι’». Επομένως, έδειξε ο κ. Μπιτσαξής, οι αρχές της θρησκευτικής ελευθερίας είχαν όχι μόνο παραβιαστεί, αλλά ολοκληρωτικά κονιορτοποιηθεί.
Οι εκπρόσωποι της Ελληνικής κυβέρνησης προσπάθησαν να παρουσιάσουν μια εικόνα διαφορετική από την πραγματική, ισχυριζόμενοι ότι η Ελλάδα αποτελεί ‘παράδεισο για τα ανθρώπινα δικαιώματα’.

Η Απόφαση

Η επί πολύ καιρό αναμενόμενη μέρα για την έκδοση της απόφασης έφτασε—25 Μαΐου 1993. Με έξι ψήφους υπέρ και τρεις κατά, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η Ελληνική κυβέρνηση είχε παραβιάσει τη θρησκευτική ελευθερία του 84χρονου Μίνωα Κοκκινάκη. Εκτός από το ότι δικαίωσε την πορεία της ζωής του, μια πορεία δημόσιας διακονίας, του επιδίκασε και αποζημίωση 3.189.500 δραχμών. Το Δικαστήριο απέρριψε έτσι το επιχείρημα της Ελληνικής κυβέρνησης ότι ο Κοκκινάκης και οι Μάρτυρες του Ιεχωβά χρησιμοποιούν φορτικές μεθόδους όταν συζητούν με άλλους για τις πεποιθήσεις τους.
Μολονότι το Σύνταγμα της Ελλάδας και ένας απαρχαιωμένος νόμος μπορεί να απαγορεύουν τον προσηλυτισμό, αυτό το Ανώτατο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι το να χρησιμοποιείται αυτός ο νόμος για να διώκονται οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι εσφαλμένο. Δεν βρίσκεται σε αρμονία με το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα

Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Η απόφαση του Δικαστηρίου εξήγησε: «Η θρησκεία αποτελούσε μέρος τής ‘ροής της ανθρώπινης σκέψης που ανανεώνεται συνεχώς’ και ήταν αδύνατο να συλλάβει κανείς την ουσία της αποκλείοντας το δημόσιο διάλογο».
Η σύμφωνη γνώμη ενός από τους εννέα δικαστές ανέφερε: «Ο προσηλυτισμός, ο οποίος ορίζεται ως ‘ζήλος στη διάδοση της πίστης’, δεν μπορεί ως τέτοιος να είναι αξιόποινος· είναι ένας τρόπος—απόλυτα νόμιμος από τη φύση του—για ‘να εκδηλώνει κάποιος τη θρησκεία του’.
»Στην παρούσα υπόθεση, ο αιτών [κ. Κοκκινάκης] καταδικάστηκε μόνο επειδή επέδειξε τέτοιο ζήλο, χωρίς να υπάρξει κάποια ανάρμοστη συμπεριφορά από μέρους του».

Συνέπειες της Απόφασης

Η σαφής κατεύθυνση που δόθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου είναι ότι οι αξιωματούχοι της Ελληνικής κυβέρνησης θα πρέπει να σταματήσουν να κάνουν κακή χρήση του νόμου που απαγορεύει τον προσηλυτισμό. Ευελπιστούμε ότι η Ελλάδα θα συμμορφωθεί με την κατεύθυνση που δόθηκε από το Δικαστήριο και θα σταματήσει να διώκει τους Μάρτυρες του Ιεχωβά.

Δεν είναι σκοπός των Μαρτύρων του Ιεχωβά να εισαγάγουν κοινωνικές αλλαγές ή να αναμορφώσουν το νομικό σύστημα. Το πρώτιστο ενδιαφέρον τους είναι να κηρύττουν τα καλά νέα της Βασιλείας του Θεού υπακούοντας στην εντολή του Ιησού Χριστού. Προς το σκοπό αυτό, ωστόσο, χαίρονται να ‘υπερασπίζουν και να εδραιώνουν νομικά τα καλά νέα’, όπως έκανε ο απόστολος Παύλος τον πρώτο αιώνα.—Φιλιππησίους 1:7.

Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά είναι νομοταγείς πολίτες σε όλες τις χώρες στις οποίες κατοικούν. Πάνω από όλα, όμως, είναι υποχρεωμένοι να υπακούν στο θεϊκό νόμο όπως αυτός είναι καταγραμμένος στην Αγία Γραφή. Επομένως, αν ο νόμος οποιασδήποτε χώρας τούς απαγορεύει να μιλάνε σε άλλους για τις βασισμένες στην Αγία Γραφή πεποιθήσεις τους, εκείνοι αναγκάζονται να ενεργούν σε αρμονία με τη στάση των αποστόλων: «Πρέπει να υπακούμε στον Θεό ως άρχοντα μάλλον παρά στους ανθρώπους».—Πράξεις 5:29.

ΠΑΡΑΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΟΠΙΑ 01-09-93 ΣΕΛ. 27-31

ΣΤΟΧΑΖΕΤΑΙ ΠΑΡΑΤΕΡΑ ΝΑ ΑΦΑΝΙΣΤΕΙ - ΕΝΑΣ ΑΠΟΤΡΟΠΑΙΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑΣ

2010-02-20T11:42:00.000-08:00

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 27 - 06 - 01 Απόσπασμα

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΜΠΕΗ

Με την πρόσφατη συνταγματική αναθεώρηση κατοχυρώθηκε πλέον και στον τόπο μας,ως θεμελιακό δικαίωμα του ανθρώπου,το δικαίωμα άρνησης παροχής στρατιωτικής θητείας(ήδη άρθρο 4/6 του αναθεωρημένου Συντάγματος).Έιναι μιά κατάκτηση του πολιτισμού των ελεύθερων κοινωνιών,που ειδικά στην Ελλάδα,επιτεύχθηκε με πόνο και αίμα,στο διάστημα μιάς πορείας 60 και πλέον χρόνων.Σε αυτό το διάστημα,ως αντιρρησίες συνείδησης(σχεδόν αποκλειστικώς Μάρτυρες του Ιεχωβά) 2 στήθηκαν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα και θανατώθηκαν,5 βασανίστηκαν έως θανάτου,42 καταδικάστηκαν σε θάνατο,26 καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη,68 εξορίστηκαν και περισσότεροι απο 3.000 εξέτισαν ποινές φυλάκισης ή και κάθειρξης έως και 14 ετών !

Τον τραγικό τούτο απολογισμό έλαβε ο συντάκτης αυτών των γραμμών από τον Βασίλη Δεδότση,ο οποίος δαπάνησε 9!! χρόνια της ζωής του σε δίαφορες φυλακές της χώρας,γιά την ίδια αιτία.Και εκείνος μεν ,με ήρεμη συνείδηση γιά την ευτυχή κατάληξη της συνταγματικής κατοχύρωσης,είχε την ευγενική πρωτοβουλία να μου γνωστοποιήσει τον προαναφερόμενο απολογισμό,ευχαριστώντας αυτήν εδώ τη στήλη γιά τη δική της μικρή συμβολή καθ'οδόν προς αυτή τη κατάκτηση.

Εγώ όμως ένιωσα να με κατακλύζουν συναισθήματα αμηχανίας και ντροπής,καθώς αναθυμήθηκα τον μακαρίτη τον πατέρα μου.Ήταν άνθρωπος με δημοκρατικές αρχές και διακριτική χριστιανική ευσέβεια.Μ όλον τούτο,ήταν υποχρεωμένος να αγορεύει,ως εισαγγελέας,κατακεραυνώνοντας τους Μάρτυρες του Ιεχωβά,κάθε φορά που τα όργανα Ασφαλείας προσήγαν στην Εισαγγελεία κάποιους,με τη χαλκευμένη κατηγορία του προσηλυτισμού,γιατί - από πόρτα σε πόρτα - προσπαθούσαν να γράψουν συνδρομητές γιά το περιοδικό τους.

Ποιό νόημα έχει να τα θυμάσαι - με ρώτησε φίλος που τα διηγήθηκα.Περασμένα ξεχασμένα..Κι όμως,ούτε περασμένα είναι,μήτε ξεχασμένα μπορούν να τα θεωρούν κάποιοι συμπολίτες μας που,ακόμη και στις μέρες μας,σέρνονται στα δικαστήρια και καταδικάζονται από απερίσκεπτους κριτές,που δεν μπορούν ή δε θέλουν να συνειδητοποιήσουν πως ένας νόμος δεν πρέπει να εφαρμόζεται όταν είναι αντίθετος στο Σύνταγμα ή σε διεθνή σύμβαση την οποία η Ελλάδα έχει κυρώσει κι έχει καταστήσει εσωτερικό,εθνικό της δίκαιο,σύμφωνα με το άρθρο 28/1 του Συντάγματος

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΩΑΝΝΗ ΤΣΟΥΚΑΡΗ ΑΠΟ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ

2010-02-19T14:04:00.000-08:00

Ο Ιωάννης Τσούκαρης ήταν μόλις 21 ετών όταν εκτελέστηκε στις 9 Φεβρουαριου 1949.Εδώ παραθέτουμε την τελευταία επιστολή του μέσα από τη φυλακή που φέρει ημερομηνία 7 - 2 -1949..Είναι ενδιαφέρον πως αυτά τα ντοκουμέντα ταξίδεψαν μέσα από το χρόνο ως αδιάσειστοι μάρτυρες της πίστης και της ελπίδας που ποτέ δε σβήνουν..γιατί ΑΥΤΗ η ιστορία δε πρέπει να ξεχαστεί...

Απάντησις του Αδ. Ιωαν. Τσούκαρη εις την επιστολήν μας

Στρατιωτικαί Φυλακαί 7 - 2 - 49

Πολυαγαπητέ μου αδ. Χαράλαμπε ( Μπουτζιούκα ).Πάντοτε χαίρετε εν τη Θεοκρατία,ο Ιεχωβά των δυνάμεων να είναι μεθ υμών.

Πάντοτε,δηλαδή μέρα-νύχτα η δέησής μου εις τον Ιεχωβά είναι όπως μας ελευθερώσει από τα χέρια του διαβόλου και να ήμεθα ζωντανοί,όπως μας χρησιμοποιεί ως στοματά του,διά να τον ομολογήσομεν εκ καρδίας.Σήμερα το πρωί έλαβον την εποθητόν επιστολήν σας και εχάρηκα βεβαίως πάρα πολύ διά την ενέργειαν όπου κάνατε,επίσης ανέγνωσα και τα εδάφια που μου συστύνετε και ενεδυναμώθην περισσότερο αδελφέ μου,πάντως όμως αδ.το εδάφιον Ρωμ.ιδ 7 το είχα υπ όψιν μου εκ των προτέρων.

Αδελφέ μου αγαπητέ πάντως η υποθεσής μου κρέμεται στα χέρια του Ιεχωβά των δυνάμεων.Μάθε αδελφέ μου σήμερα το πρωί με πήγαν στο Μεζούρλο αλλά δε με εκτέλεσαν,μου είπαν ότι πέρασε η ώρα,αλλά είδον όλοι το θάρρος μου και τους έκανε εντύπωση,δεν ξέρω τώρα αν γίνει αυτό άλλο πρωί,αλλά ας εμπιστευόμεθα και ας δεόμεθα πάντοτε εις αυτόν και ας μη φοβηθούμε ανθρώπους,διότι η Γραφή λέει : Ο φόβος του ανθρώπου στήνει παγίδα ο δε πεποιθώς επί Κυριον είναι εν ασφαλεία.

Ας έχομεν τέτοια πίστη όπως είχε Ο Σεδράχ ο Μισαχ και ο Αβδε νεγώ όπου είπαν σταθερά.Βασιλεύ εάν είναι ούτως ο Θεός τον οποίον ημείς λατρεύομεν είναι δυνατός να μας ελευθερώσει εκ της καμίνος του πυρός,και αν δεν είναι ας είναι γνωστό εις σε ότι την εικόνα την χρυσήν όπου έστησες δεν προσκυνούμεν και τους θεούς σου δε τους λατρεύομεν.

Σας χαιρετώ με Θεοκρατικούς χαιρετισμούς
ο δέσμιος εν Κυρίω
Ιωάννης Τσούκαρης

( εξετελέσθην εις Μεζούρλο την 9-2-49 )

Ποιήμα Ιωάννη Τσούκαρη 2 μέρες πριν εκτελεστεί..

2010-02-15T06:38:00.000-08:00

Ένα νέο ντοκουμέντο ιστορικής και όχι μόνο σημασίας έχει προστεθεί στο blog μας..
Κι ας έγραψε ο Θεωδοράκης την Μπαλάντα στους άδοξους ποιητές των αιώνων..κάποιοι ποιήτες και ποιήματα δε χρειάζονται αναγνώριση..απλά ταξιδεύουν μέσα στο χρόνο..και την ώρα που γράφονται την ίδια ώρα περνάνε μέσα απο το παράθυρο και φέυγουν προς τον ουρανό..κι ας έχει καγκελα το παράθυρο..κι ας μην είναι δωμάτιο ενός κανονικού σπιτιού..παρά μόνο ένα σκοτεινό και υγρό κελί..

Εκτέλεση Χρήστου Μουλώτα - Γιώργου Ορφανίδη

2010-02-15T06:17:00.000-08:00

Ένας 37χρονος πατέρας τεσσάρων παιδιών, ο Χρήστος Μουλώτας, συνελήφθη στις 5Μαρτίου 1948 από μια ομάδα ενόπλων. Για να τον εκφοβίσουν, βασάνισαν μέχρι θανάτου έναν από τους κρατουμένους τους και κατόπιν διέταξαν τον Χρήστο να ενταχθεί στις τάξεις τους. Είπαν ότι, αν αρνιόταν τον Ιεχωβά, έκανε το σταυρό του και έπαιρνε όπλο, θα τον άφηναν ελεύθερο. Ο Χρήστος απάντησε ότι όσο ήταν ζωντανός θα υπηρετούσε μόνο τον Ιεχωβά και, αν πέθαινε, ο Ιεχωβά θα τον ανάσταινε. Μη μπορώντας να διαρρήξουν την ακεραιότητά του, τον σκότωσαν.

Στις 2Μαρτίου 1949 εκτελέστηκε και ο Γιώργος Ορφανίδης ως αντιρρησίας συνείδησης. Ένας μητροπολίτης προσπάθησε, μάταια, να του αλλάξει γνώμη. Ο Γιώργος παρέμεινε ακλόνητος, και η στάση του εντυπωσίασε το μητροπολίτη που τον περιέγραψε ως “από πολλών πλευρών αξιοθαύμαστον νέον, [ο οποίος] προτίμησε τον μαρτυρικόν θάνατον” παρά το συμβιβασμό, προσθέτοντας: «Η ψυχή μου θα χρειασθή πάρα πολλά έτη διά να παρηγορηθή εκ του τραγικού τέλους του Γιώργου τον οποίον τρεις ώρες μόνον είδον εις το κελλί του, αλλά τον ηγάπησα σαν να ήτο παιδί μου και τον εγνώριζα χρόνια».

Διωγμός στη Διάρκεια του Πολέμου - Εξορία

2010-02-03T06:52:00.000-08:00

Στο Ελευθεροχώρι, μια άλλη εκκλησία η οποία είχε ιδρυθεί προ πολλού αντιμετώπιζε με θάρρος τα χρόνια του πολέμου. Ο Ηλίας Παντέρας αναφέρει: «Η δεκαετία 1940-1950 ήταν μια περίοδος πύρινης δοκιμασίας. Όποτε πήγαιναν οι αδελφοί από σπίτι σε σπίτι, χτυπούσαν οι καμπάνες, και ο πρόεδρος της κοινότητας μαζί με τους ιερείς και τους αγροφύλακες συνελάμβαναν τους αδελφούς και τους έσερναν στα δικαστήρια. Σε δυο περιπτώσεις, εθνικιστικές ομάδες με επικεφαλής κάποιον αστυνομικό έκαναν έφοδο στα σπίτια αδελφών και τους οδήγησαν στην Ορθόδοξη εκκλησία. Προσπάθησαν να τους εξαναγκάσουν να κάνουν το σημείο του σταυρού και να φιλήσουν τις εικόνες. Όταν οι αδελφοί αρνήθηκαν, τους ξυλοκόπησαν αλύπητα».

Ομάδες κομμουνιστών και τοπικοί ιθύνοντες συνέλαβαν κάποτε αδελφούς και τους διέταξαν να φυλάνε σκοπιά. Επειδή οι αδελφοί αρνήθηκαν να το κάνουν, τους οδήγησαν σε ένα κοντινό χωριό και τους παρέδωσαν στις αρχές, οι οποίες αποφάσισαν ότι ο Νίκος Παπαγεωργίου, ο Κώστας Χριστάνας και ο Κώστας Παπαγεωργίου θα έπρεπε να εκτελεστούν. Από την εφταμελή επιτροπή, μόνο ένας δεν έδωσε την έγκρισή του για την εκτέλεση. Οι αδελφοί οδηγήθηκαν σε ένα χωριό χτισμένο σε βουνοπλαγιά. Τους απαγγέλθηκε η θανατική καταδίκη, τους έδεσαν και τους ξυλοκόπησαν. Κατά τη διάρκεια του ξυλοδαρμού, ο Νίκος Παπαγεωργίου, τον οποίο είχαν δέσει χειροπόδαρα, κατρακύλησε κατά μήκος της βουνοπλαγιάς και σταμάτησε μόλις λίγο πριν από έναν γκρεμό κάτω από τον οποίο κυλούσε ένα ποτάμι. Έδερναν τους αδελφούς επανειλημμένα επί οχτώ μέρες και στη συνέχεια τους άφησαν ελεύθερους.

Ο Νίκος Παπαγεωργίου αφηγήθηκε: «Ο αρχηγός της ομάδας του Εθνικού Απελευθερωτικού Μετώπου με πήρε στο γραφείο του και μου είπε ότι με λύπη του με πληροφορεί ότι είχε λάβει την εντολή να με εκτελέσει. Μου είπε ότι θα προσπαθούσε να με βοηθήσει, αλλά ότι και εγώ θα έπρεπε να τον βοηθήσω. Άπλωσα το χέρι μου και έπιασα το δεξί του χέρι, λέγοντας: ‘Αν με αγαπάς, εκτέλεσέ με αμέσως. Αν αρνηθώ το πιστεύω μου, τότε κλάψε με’». Φανερά συγκινημένος, ο αρχηγός της ομάδας φρόντισε να αφεθεί ελεύθερος ο αδελφός Παπαγεωργίου

Πολλοί οικογενειάρχες εξορίστηκαν σε απομονωμένα νησιά, όπως είναι η Γιάρος και η Μακρόνησος. Η Μακρόνησος ήταν ένα άνυδρο ερημονήσι που έγινε διαβόητο για τη σκληρή μεταχείριση στην οποία υποβάλλονταν όσοι κρατούνταν εκεί. Ο Θεόδωρος Νέρος αφηγήθηκε: «Μας πήγαν στη Μακρόνησο με πλοίο, το Φεβρουάριο του 1952. Μαζί μου ήταν ο Μιχάλης Γκαράς και ο Γιώργος Παναγιωτούλης, που είχαν ήδη κάνει πέντε χρόνια στη φυλακή. Είχαν αποφυλακιστεί και τώρα τιμωρούνταν και πάλι εξαιτίας της Χριστιανικής τους ουδετερότητας. Μόλις καταφτάσαμε, και οι δυο τους υπέστησαν βάναυσο ξυλοδαρμό.
»

Ύστερα από αγγαρείες αρκετών ημερών, μερικοί στρατιώτες ήρθαν μια νύχτα στο κελί μας και με ξύπνησαν με τα λόγια: ‘Σήκω! Πάμε να σε εκτελέσουμε!’ ‘Εντάξει’, είπα και πήγα να ντυθώ. ‘Όχι!’ είπαν, ‘μείνε έτσι όπως είσαι’. Έπειτα από λίγο μου είπαν: ‘Δεν θα πεις τίποτα;’ ‘Όχι! Τι να πω;’ απάντησα. ‘Εδώ πάμε για να σε εκτελέσουμε και δεν θα πεις τίποτε;’ ‘Δεν έχω τίποτε να πω’. ‘Καλά, δεν θα γράψεις στους δικούς σου;’ ‘Όχι!’ απάντησα, ‘το ξέρουν ότι μπορεί να πεθάνω’. ‘Τότε πάμε’, είπαν. Έξω, ένας αξιωματικός φώναξε: ‘Στήστε τον εκεί στον τοίχο! Γύρνα τον πίσω!’ Ένας στρατιώτης όμως μου είπε τότε: ‘Δεν ξέρεις ότι δεν μπορούμε να σε εκτελέσουμε χωρίς να περάσεις από στρατοδικείο;’ Η όλη υπόθεση ήταν τέχνασμα για να διασπάσουν την ακεραιότητά μου!»

Από το βιβλίο του έτους των ΜτΙ 1994 σελ. 91,97

Ο Τερτυλλιανός περί στρατιωτικής υπηρεσίας

2010-01-29T14:16:00.000-08:00

Ο Τερτυλλιανός περί στρατιωτικής υπηρεσίας /
Tertullian about military service

«1 Possit in isto capitulo etiam de militia definitum uideri, quae inter dignitatem et potestatem est. At nunc de isto quaeritur, an fidelis ad militiam conuerti possit et an militia ad fidem admitti, etiam caligata uel inferior quaeque, cui non sit necessitas immolationum uel capitalium iudiciorum. 2 Non conuenit sacramento diuino et humano, signo Christi et signo diaboli, castris lucis et castris tenebrarum;

Non potest una anima duobus deberi, deo et Caesari. Et uirgam portauit Moyses, fibulam et Aaron, cingitur loro et Iohannes, agmen agit et Iesus Naue, bellauit et populus, si placet ludere.

3 Quomodo autem bellabit, immo quomodo etiam in pace militabit sine gladio, quem dominus abstulit? Nam etsi adierant milites ad Iohannem et formam obseruationis acceperant, si etiam centurio crediderat, omnem postea militem dominus in Petro exarmando discinxit. Nullus habitus licitus est apud nos illicito actui adscriptus».

[«1 Πριν κλείσουμε την πραγματεία μας πρέπει να σκεφτούμε την στρατιωτική θητεία, που βρίσκεται μεταξύ αξιωμάτων και εξουσίας. Μας ρωτούν αν ένας πιστός μπορεί να καταταγεί στον στρατό, κι αν γίνονται δεκτοί στην πίστη οι στρατιωτικοί, ή οι απλοί στρατιώτες έστω, ή αυτοί στις κατώτερες βαθμίδες, που δεν υποχρεούνται να συμμετέχουν σε θυσίες, και εκτελέσεις ανθρώπων. 2 Και απαντούμε: Δεν υπάρχει ουδεμία συμφωνία ανάμεσα στον όρκο του Θεού και στον όρκο των ανθρώπων, την σημαία του Χριστού και τη σημαία του διαβόλου, το στρατόπεδο του φωτός και το στρατόπεδο του σκότους.

Μια ψυχή δεν μπορεί να υπηρετεί δύο αφέντες—τον Θεό και τον Καίσαρα. Βέβαια, αν σας αρέσει να παίζετε με τις λέξεις, θα μου πείτε πως ο Μωυσής κρατούσε ράβδο, ο Ααρών φορούσε αγκράφα, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής δερμάτινη ζώνη, ο Ιησούς του Ναυή διοικούσε στράτευμα και ο λαός του Θεού πολεμούσε.

3 Αλλά πώς ο Χριστιανός θα πολεμήσει, ή έστω, πώς θα υπηρετήσει εν καιρώ ειρήνης χωρίς μάχαιρα, την οποία του έχει αφαιρέσει ο Κύριος; Ο Ιωάννης είχε πει στους στρατιωτικούς που τον άκουγαν τι έπρεπε να κάνουν. Επίσης, είχε πιστέψει και ένας εκατόνταρχος. Όμως, όταν αργότερα ο Κύριος αφόπλισε τον Πέτρο, αφόπλισε κάθε στρατιώτη, γιατί δεν επιτρέπει να φοράμε κάτι που συνδέεται με βδελυκτές πράξεις».

* Τερτυλλιανός, Περί Ειδωλολατρίας [De Idolatria] 19:1-3,
Μετάφραση εκδ. Όρος, Μεταποστολικοί Πατέρες: Σεπτίμιος Τερτυλλιανός, τόμ. Α'
(Αγγλ. μετάφραση ANF)

TO ΕΙΔΑΜΕ ΕΔΩ : http://e-homoreligiosus.blogspot.com/2010/01/tertullian-about-military-service.html

Ο Διωγμός Εντείνεται

2010-01-19T02:31:00.000-08:00

Μια από τις πιο δύσκολες περιόδους άρχισε το 1936, όταν ανέβηκε στην εξουσία η δικτατορία του Μεταξά. Οι καταπιεστικοί νόμοι εναντίον του προσηλυτισμού, που θεσπίστηκαν κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής του, χρησιμοποιούνται από τότε και έπειτα εναντίον των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Πολλούς Μάρτυρες τους έριξαν στη φυλακή, ενώ άλλους τους εξόρισαν στα ξερονήσια του Αιγαίου. Η σκοτεινότερη περίοδος ήρθε κατά τη γερμανική κατοχή και αμέσως μετά. Λόγω της πολιτικά ουδέτερης στάσης που τηρούσαν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, σε ορισμένους από αυτούς επιβλήθηκαν ποινές από 7 μέχρι 20 χρόνια· άλλοι καταδικάστηκαν σε ισόβια φυλάκιση.

Ο διωγμός έφτασε σε σκληρά και κτηνώδη άκρα. Παιδιά αποβλήθηκαν από τα σχολεία, οικογενειάρχες έχασαν την εργασία τους, και χρησιμοποιήθηκε κάθε είδος κοινωνικής και οικογενειακής εναντίωσης. Ορισμένους Μάρτυρες τους ξυλοκόπησαν, τους βασάνισαν, τους φυλάκισαν κάτω από τις πιο απάνθρωπες συνθήκες και, σε ορισμένες περιπτώσεις, τους θανάτωσαν—στο εκτελεστικό απόσπασμα ή με ξυλοδαρμό μέχρι θανάτου.

Παραδείγματος χάρη, στις 7 Ιουλίου 1947, κοντά στη Σπάρτη, όταν η αστυνομία βρήκε ένα Μάρτυρα ονόματι Παναγιώτη Τσεμπελή να διεξάγει μια Γραφική μελέτη, τον ξυλοκόπησαν, τον βασάνισαν και τον πυροβόλησαν με αποτέλεσμα να πεθάνει. Την ίδια μέρα, στο κοντινό χωριό Γκοριτσά, έναν ολοχρόνιο διάκονο των Μαρτύρων του Ιεχωβά, τον Γεώργιο Κωνσταντάκη, τον πήγαν στο δάσος και τον εκτέλεσαν. Ο Χρήστος Μουλότας, πατέρας τεσσάρων παιδιών, εκτελέστηκε από τους αντάρτες στις 5 Μαρτίου 1948, επειδή αρνήθηκε να συμμετάσχει σε στρατιωτική δράση.

Έπειτα από αποφάσεις εκτάκτων στρατοδικείων, εκτελέστηκε στη Λάρισα, στις 9Φεβρουαρίου 1949, ο Γιάννης Τσούκαρης, και στο Ναύπλιο, στις 2 Μαρτίου 1949, ο Γιώργος Ορφανίδης, επειδή αρνήθηκαν να πάρουν όπλο κατά των συνανθρώπων τους.

Στη διάρκεια της χούντας, τον Ιούνιο του 1971, ο Βασίλης Καραφάτσας, φυλακισμένος στις στρατιωτικές φυλακές Λάρισας ως αντιρρησίας συνείδησης, βασανίστηκε με άγριο τρόπο έως θανάτου μέσα στο κελί του. Οι βασανιστές του μετέφεραν το πτώμα του και το πέταξαν από το τρένο για να φανεί ο θάνατός του ως αυτοκτονία. Το τραγικό είναι πως αυτά αποτελούν απλώς λίγα παραδείγματα.

Απόσπασμα από το ειδικό βιβλιάριο " Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα "

ΘΑ ΞΑΝΑΒΡΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΠΝΟΔΟΧΟ!!

2010-01-19T01:59:00.000-08:00

Μου έδωσαν αριθμό κρατουμένου καθώς και ένα μοβ τρίγωνο, το οποίο με προσδιόριζε ως Μάρτυρα του Ιεχωβά. Οι φρουροί των Ες‐Ες μού έκαναν μια πρόταση. Θα μπορούσα να αποφυλακιστώ από το στρατόπεδο και μάλιστα να γίνω αξιωματικός στο ναζιστικό στρατό υπό έναν όρο. «Πρέπει να αποκηρύξεις τις ιδέες των Σπουδαστών της Γραφής, οι οποίες αντιτίθενται στο Τρίτο Ράιχ». Σε καμιά άλλη ομάδα κρατουμένων δεν έγινε παρόμοια πρόταση. Μόνο στους Μάρτυρες του Ιεχωβά δινόταν η ευκαιρία να γλιτώσουν από τα στρατόπεδα. Μολαταύτα, εγώ—όπως και χιλιάδες άλλοι—αρνήθηκα κατηγορηματικά αυτό το «προνόμιο». Η απάντηση των φρουρών ήταν: «Για κοίτα προσεκτικά εκείνη την καπνοδόχο του κρεματορίου. Σκέψου το πολύ καλά, γιατί αλλιώς θα ξαναβρείς την ελευθερία σου μόνο μέσα από εκείνη την καπνοδόχο». Πάλι αρνήθηκα κατηγορηματικά και, εκείνη τη στιγμή, γέμισα με την «ειρήνη του Θεού η οποία υπερέχει από κάθε σκέψη».—Φιλιππησίους 4:6, 7.

Λίγους μήνες αργότερα, τα ρωσικά στρατεύματα πλησίαζαν και έτσι οι Ναζί αναγκάστηκαν να εκκενώσουν γρήγορα το στρατόπεδο. Καθώς ετοιμαζόμασταν για την αναχώρηση, εμείς οι αδελφοί—διακινδυνεύοντας τη ζωή μας—αποφασίσαμε να πάμε στα παραπήγματα των γυναικών για να δούμε σε τι κατάσταση βρίσκονταν οι περίπου 20 πνευματικές αδελφές μας—μεταξύ αυτών η Έλζα Αμπτ και η Γκέρτρουτ Οτ. Όταν μας είδαν, έτρεξαν γρήγορα κοντά μας και έπειτα από μια σύντομη ανταλλαγή ενθάρρυνσης έψαλαν μαζί τον ύμνο της Βασιλείας με τα λόγια: «Πας όστις είναι πιστός δεν έχει φόβον ποτέ εν τη ψυχή». Δεν υπήρχε κανείς ανάμεσά μας που να μη δακρύσει!

Οι Ναζί στοίβαξαν 100 έως 150 από εμάς τους κρατουμένους σε άδεια βαγόνια για κάρβουνο χωρίς φαγητό ούτε νερό, και ταξιδέψαμε μέσα στον παγετό και στην παγωμένη βροχή. Μας βασάνιζε η δίψα και ο πυρετός. Καθώς οι άρρωστοι και εξαντλημένοι κρατούμενοι έπεφταν στο δάπεδο και πέθαιναν, υπήρχε περισσότερος χώρος στα βαγόνια. Τα πόδια μου και οι αρθρώσεις μου πρήστηκαν τόσο πολύ ώστε δεν μπορούσα να σταθώ όρθιος. Έπειτα από ταξίδι δέκα ημερών, οι ελάχιστοι κρατούμενοι που επιζήσαμε φτάσαμε στο σωφρονιστικό στρατόπεδο Μίτελμπαου‐Ντόρα στο Νόρντχαουζεν, το οποίο βρίσκεται κοντά στη Βαϊμάρη της Θουριγγίας. Είναι αξιοσημείωτο ότι κανένας αδελφός δεν πέθανε στη διάρκεια εκείνου του εφιαλτικού ταξιδιού.

Την 1ηΑπριλίου 1945, οι Συμμαχικές δυνάμεις βομβάρδισαν τους στρατώνες των Ες‐Ες καθώς και το στρατόπεδό μας που βρισκόταν εκεί κοντά. Πολλοί σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν. Την επόμενη μέρα δεχτήκαμε έναν σφοδρό βομβαρδισμό και, στη διάρκεια εκείνης της επίθεσης, μια ισχυρή έκρηξη με πέταξε στον αέρα.
Ένας από τους αδελφούς, ο Φριτς Ούλριχ, ήρθε να με βοηθήσει. Άρχισε να σκάβει μέσα στα χαλάσματα ελπίζοντας ότι ήμουν ακόμα ζωντανός. Τελικά με βρήκε και με έσυρε έξω από τα συντρίμμια. Όταν ανέκτησα τις αισθήσεις μου, συνειδητοποίησα ότι είχα σοβαρά τραύματα στο πρόσωπο και στο σώμα και ότι δεν άκουγα τίποτα. Ο θόρυβος των εκρήξεων είχε προξενήσει βλάβη στα τύμπανα των αφτιών μου. Είχα σοβαρά προβλήματα με τα αφτιά μου επί πολλά χρόνια μέχρι που τελικά γιατρεύτηκαν.

Ανάμεσα στους χιλιάδες κρατουμένους, ελάχιστοι επέζησαν από εκείνον το βομβαρδισμό. Μερικοί αδελφοί μας πέθαναν, μεταξύ αυτών και ο αγαπητός μου Γκούσταφ Μπάουμερτ. Τα τραύματά μου μού προξένησαν μόλυνση η οποία συνοδευόταν από υψηλό πυρετό. Λίγο αργότερα, όμως, μας βρήκαν τα Συμμαχικά στρατεύματα και μας απελευθέρωσαν. Εν τω μεταξύ, τα αποσυντιθέμενα πτώματα των κρατουμένων που είχαν πεθάνει ή δολοφονηθεί προξένησαν επιδημία τύφου, τον οποίο κόλλησα και εγώ. Με πήγαν μαζί με τους υπόλοιπους ασθενείς σε ένα νοσοκομείο. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των γιατρών, μόνο τρία άτομα επιζήσαμε. Πόσο ευγνώμων ήμουν για το ότι ο Ιεχωβά με ενίσχυσε ώστε να παραμείνω πιστός εκείνους τους δύσκολους καιρούς! Ήμουν επίσης ευγνώμων για το ότι, στην περίπτωσή μου, ο Ιεχωβά θεώρησε κατάλληλο να με σώσει από τη “βαθιά σκιά” του θανάτου.—Ψαλμός 23:4.

Αφήγηση από τον Χένρικ Ντόρνικ
ΣΚΟΠΙΑ 1-09-07

ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ

2010-01-14T11:27:00.000-08:00

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ

ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ - Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ

(ακριβώς όπως μας την έδωσαν αντιρρησίες σε επίσκεψή μας στις στρατιωτικές φυλακές Κασσάνδρας το καλοκαίρι του 1987. Είχε δημοσιευθεί στον Κίτρινο Τύπο που συνόδευε το δίσκο "Αντάρτες Πόλεων" το 1988)

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΑΡΧΙΖΕΙ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ Β΄ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ. ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΑΝ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΓΝΩΜΗ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ.

ΓΕΝΙΚΑ ΟΙ ΤΡΟΠΟΙ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΟΙ.

ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ, ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ, ΙΣΟΒΙΕΣ ΚΑΘΕΙΡΞΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΧΡΟΝΕΣ ΦΥΛΑΚΙΣΕΙΣ, ΑΓΡΙΟΙ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΙ, ΑΠΟΜΟΝΩΣΕΙΣ, ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ, ΕΞΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑ, ΣΤΟΛΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΤΟΛΜΗΣΑΝ ΝΑ ΕΝΕΡΓΗΣΟΥΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ, ΥΠΑΚΟΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΤΟΥΣ.

ΕΤΣΙ Η ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΣΤΙΣ 10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1945 ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ Ι. ΤΣΟΥΚΑΡΗΣ ΕΚΤΕΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ.

ΣΤΙΣ 2 ΜΑΡΤΙΟΥ 1949 ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ. Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ Γ. ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ ΕΚΤΕΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟ ΣΤΟ ΝΑΥΠΛΙΟ.

ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΤΟΥ 1966 Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ Χ. ΚΑΖΑΝΗΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ. ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΟΜΩΣ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΞΕΣΗΚΩΝΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΣΜΟ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑΤΑ, ΠΟΡΕΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΕΞΩ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΡΕΣΒΕΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΞΕΝΕΙΑ Η ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗ!!!

ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΠΟΥ ΠΙΣΤΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΤΡΟΠΟ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ:

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1970 ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ Θ. ΚΟΓΙΟΣ, Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΛΟΧΑΓΟΣ ΔΙΑΒΙΒΑΣΕΩΝ Μ. ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΔΙΟΙΚΗΤΗ ΕΦΕΔΡΟ ΑΝΘ/ΓΟ Γ. ΚΑΡΑΜΠΑ, ΕΚΑΨΑΝ ΜΕ ΤΣΙΓΑΡΑ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΤΟΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑ, ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΑΓΚΑΣΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΔΥΟ ΠΑΚΕΤΑ ΤΣΙΓΑΡΑ ΕΣΒΗΣΑΝ ΣΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΤΟΥ, ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΦΑΝΕΡΑ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ.

ΚΑΘΩΣ ΕΜΦΑΝΙΖΟΤΑΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΣΕ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΔΗΛΩΝΕ ΟΤΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΚΑΘΑΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΟΥΣ ΔΕΝ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ, ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΟΤΑΝ ΟΛΗ Η ΕΦΕΥΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΜΙΤΑ ΚΑΙ ΑΘΕΜΙΤΑ ΜΕΣΑ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΜΕΤΑΣΤΡΑΦΕΙ Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ. ΟΣΑ ΔΕΝ ΠΕΤΥΧΑΙΝΑΝ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΑΤΑΤΑΞΗΣ, ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΤΑ ΠΕΤΥΧΕΙ Η ΦΥΛΑΚΗ ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΕΤΑΦΕΡΟΤΑΝ Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΟΠΟΙΑ ΜΑΛΙΣΤΑ ΦΗΜΙΖΟΤΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΥΠΗΡΕΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ.

ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ, ΜΠΟΓΙΑΤΙ, ΚΟΖΑΝΗ, ΓΙΑΝΝΕΝΑ, ΛΑΡΙΣΑ, ΧΑΝΙΑ, ΓΕΝΤΙΚΟΥΛΕ, ΕΙΝΑΙ ΤΟΠΟΙ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΠΟΥ ΦΗΜΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΔΕΙΞΑΝ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΑΥΤΩΝ, ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΝΑ ΛΥΓΙΣΟΥΝ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΟ ΓΕΝΝΑΙΟ ΤΟΥΣ ΦΡΟΝΗΜΑ.

ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ ΤΟΥ 1971, Ο ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑΣ Β. ΚΑΡΑΦΑΤΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ, ΕΝΩ ΗΤΑΝ ΥΠΟΔΙΚΟΣ ΣΤΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΛΑΡΙΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΝΑ ΔΙΚΑΣΤΕΙ- ΒΡΕΘΗΚΕ ΝΕΚΡΟΣ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΤΡΑΙΝΟΥ. ΧΩΡΙΣ ΠΟΛΛΑ ΣΧΟΛΙΑ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΑΝ ΤΟΝ ΞΑΦΝΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ ΣΑΝ . . . . . ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ!!

ΚΑΙ Ο ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΑΝΑΚΡΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΜΠΗΚΕ ΣΕ ΑΡΧΕΙΟ, ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΛΛΟΙ ΣΥΓΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ, ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ, ΚΑΤΑΘΕΣΑΝ ΟΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ ΤΟΥΣ, ΤΕΘΗΚΑΝ ΣΕ ΑΥΣΤΗΡΗ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΔΕΧΟΝΤΑΝ ΑΓΡΙΟ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ.

ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΕΘΑΝΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΡΙΟ ΞΥΛΟΔΑΡΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΚΡΟ ΤΟΥ ΣΩΜΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΤΡΑΙΝΟΥ.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΑΦΑΤΣΑ ΦΟΒΙΣΕ ΠΟΛΥ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ, Η ΟΠΟΙΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΕΔΙΩΞΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΖΗΤΗΘΕΙ Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥΣ.

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΑΝ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΜΕ ΤΟ ΠΕΣΙΜΟ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1974, ΔΕΚΑΔΕΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ ΥΠΕΦΕΡΑΝ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ, ΕΠΕΙΔΗ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ, Ο ΚΟΣΜΟΣ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΗΚΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΕΣ ΠΟΙΝΕΣ ΤΩΝ 15-20 ΧΡΟΝΩΝ!!!

ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ 1975-1976, ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΕΜΑΘΑΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΠΟΛΥΧΡΟΝΗ ΚΡΑΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΟΛΛΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ, ΜΕΡΙΚΩΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 8 ΧΡΟΝΙΑ.

Η ΔΙΑΒΙΩΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΠΑΡΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΗΤΑΝ. ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΤΟΤΕ, ΑΝΤΙΣ/ΧΗΣ ΦΩΤΑΚΗΣ Κ. ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΑΡΧΗΓΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ Λ/ΓΟΣ Θ. ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ, ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΜΕ ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΑΝΑΓΚΑΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ ΤΟΥ 1976 ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1977, ΞΑΝΑΖΗΣΕ ΠΑΛΙ Ο ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ.

ΠΑΡΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ ΕΙΧΑΝ ΚΡΙΘΕΙ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΛΟΓΩ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗΣ ΥΓΡΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΤΑΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ [ 100 ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΙΜΝΗ ], Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΚΑΙ Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΨΑΝ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΘΑΛΑΜΟΥΣ, ΑΠΑΓΟΡΕΨΑΝ ΚΑΘΕ ΕΠΑΦΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥΣ, ΣΤΕΡΩΝΤΑΣ ΤΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ, ΣΤΕΡΩΝΤΑΣ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΤΗΝ ΙΑΤΡΟΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ, ΠΕΡΙΟΡΙΣΑΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΤΟ ΣΥΣΣΙΤΙΟ, ΤΟ ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΘΕΡΜΑΝΣΗ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ 7 ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΟΥΝ ΕΚΤΑΚΤΩΣ ΣΥΟ 406 Γ. ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ ΜΕ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΑ ΜΕ ΚΟΛΙΚΟ ΝΕΦΡΟΥ.

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ ΕΝΤΟΝΕΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΓΟΝΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ ΝΑ ΔΙΑΤΑΞΕΙ ΑΝΑΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΝΑ ΛΗΞΟΥΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ.

ΤΟΣΟ ΟΜΩΣ ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΟΣΟ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ Ο ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΦΕΡΘΗΚΑΝ ΤΕΛΙΚΑ ΓΙΑ ΕΞΕΤΑΣΗ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΒΕΡΣΑ, ΤΟΝ ΙΟΥΛΙΟ ΤΟΥ 1977, ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΠΟΦΑΣΗ:

“Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΣ ΑΥΣΤΗΡΕΣ ΠΟΙΝΕΣ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΡΝΟΥΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΟΠΛΑ, ΕΝΔΕΙΚΝΥΤΑΙ ΝΑ ΡΥΘΜΙΣΤΕΙ ΤΟ ΜΕ ΝΟΜΟ ΠΟΥ ΝΑ ΕΓΓΥΑΤΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.“ [ ΕΙΣΗΓΗΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ Ν. 731/77 ].

ΕΤΣΙ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΝΟΜΟΥ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΞΕΝΟ ΤΥΠΟ ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΦΟΥΝΤΩΝΕΙ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΩΝ ΒΑΣΑΝΙΣΜΕΝΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ, ΤΕΛΙΚΑ ΣΤΙΣ 28/9/77, ΤΕΤΑΡΤΗ, ΩΡΑ 23:00, Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΟΥΛΗ ΨΗΦΙΣΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΛΥΣΥΖΗΤΗΜΕΝΟ ΝΟΜΟ 731/77, ΠΟΥ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΙΣΧΥΕΙ 14/10/77 ΚΑΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕ ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΟΣΩΝ ΗΤΑΝ ΜΕΣΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ 4 ΧΡΟΝΙΑ, ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΘΟΡΙΣΤΗΚΕ ΕΦΑΠΑΞ ΚΑΤΑΔΙΚΗ 4 ΧΡΟΝΩΝ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΘΑ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ.

ΕΤΣΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 1949 ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΟΕΜΒΡΙΟ ΤΟΥ 1977, 400-450 ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΡΑΤΗΘΗΚΑΝ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΜΕ ΜΕΣΟ ΟΡΟ ΚΡΑΤΗΣΗΣ 8-10 ΧΡΟΝΙΑ.

ΟΜΩΣ ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΔΕΝ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ. ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΠΛΗΘΟΣ ΑΛΛΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ, ΞΕΣΗΚΩΣΑΝ ΜΕ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΠΡΟΚΗΡΥΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΜΙΛΙΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΟΣΜΟ, ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΣΑΝ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΘΝΟΣ!!!!

ΙΣΩΣ ΕΠΕΙΔΗ ΟΙ ΜΟΝΑΔΙΚΟΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΗΤΑΝ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ, ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΗΤΑΝ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΤΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ. ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΥΠΟΚΙΝΟΥΣΕ ΚΡΥΦΑ ΚΑΙ ΦΑΝΕΡΑ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΤΙΚΗ ΑΥΤΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ. ΑΞΙΖΕΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΝΑ ΤΟΝΙΣΤΕΙ ΟΤΙ ΟΥΤΕ ΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΟΥΤΕ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΑΝΤΕΔΡΑΣΑΝ ΕΤΣΙ. ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΚΑΛΟΓΕΡΟΙ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΣΤΕΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ!!!

ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΧΑΝ ΣΑΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΕΞΑΣΘΕΝΙΣΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 85 ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΑΝ ΠΟΙΝΕΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ 4 1/ 2 ΧΡΟΝΙΑ, 5,6 ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ 10 [ Β. ΣΠΑΝΟΓΙΑΝΝΗΣ ] ΚΑΙ 18 ΑΚΟΜΑ [Μ. ΓΑΖΗΣ ].

ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΚΗ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΑ ΣΤΙΣ 10 / 3 / 79 Ο ΕΠΙΤΡΟΠΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ Σ/ ΧΗΣ Ν. ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ ΕΙΠΕ ΜΕΤΑΞΥ ΑΛΛΩΝ :

“Ο ΝΟΜΟΣ 731/77 ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΑ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΟΙΝΙΚΟΣ, ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΨΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΜΕΝΗΣ ΠΟΙΝΗΣ. Ο ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΚΥΡΩΘΕΙ, ΕΚΚΡΕΜΕΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Η ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΝΑ ΣΤΡΑΤΕΥΘΕΙ ΣΥΝΙΣΤΑ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΥΠΑΚΟΗΣ, ΠΟΥ ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ ΜΕ ΘΑΝΑΤΟ, ΕΠΕΙΔΗ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟ ΓΕΝΙΚΗΣ ΕΠΙΣΤΡΑΤΕΥΣΗΣ.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΚΑΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ. ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΟΜΩΣ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΩ ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΚΑΘΕΙΡΞΗ [!!!] 10 ΕΤΩΝ. ΟΤΑΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΘΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΣΕ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ 6 ΧΡΟΝΙΑ”

ΕΠΙΣΗΣ ΣΕ 35 ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ Ο ΝΟΜΟΣ ΔΕΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΚΕ, ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΗΤΑΝΕ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΟΤΑΝ ΚΛΗΘΗΚΑΝ ΞΑΝΑ ΓΙΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΠΑΛΙ ΣΕ 4 ΧΡΟΝΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΚΑΙ ΠΑΝΩ.

ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΕΜΕΙΝΑΝ ΣΥΝΟΛΙΚΑ 6-7 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ.

ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ 3 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ: ΤΟΝ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 1978 Ο Σ/ ΧΗΣ Γ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΕ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΑΥΛΩΝΑΣ. ΤΟΤΕ ΑΠΑΙΤΗΣΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ 45 ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ-ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΝΑ ΕΚΤΕΛΕΣΟΥΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ, ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑΝ ΒΕΒΑΙΑ, ΑΥΤΟΣ ΤΟΤΕ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΡΙΖΕΙ.

“ΕΙΣΤΕ ΠΑΛΙΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΠΟΥΛΗΜΕΝΑ ΚΟΡΜΙΑ, ΠΟΥΛΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΗΜΑ. Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΣΑΣ ΑΠΑΛΛΑΞΕ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΟΠΛΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΕΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΕ ΒΟΗΘΗΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ.

ΘΑ ΓΙΝΕΤΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΘΕΛΕΤΕ-ΔΕ ΘΕΛΕΤΕ, ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΠΑΛΙ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΠΙΣΕΤΕ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ.

Η ΣΤΑΣΗ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΚΑΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ. ΑΝ ΔΕΝ ΦΟΡΕΣΕΤΕ ΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΚΤΕΛΕΙΤΕ ΠΑΡΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΘΑ ΣΑΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΕΙ ΤΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΟ ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟ ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ".

ΕΤΣΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ Η ΔΙΑΒΙΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΨΕ. ΜΕΤΑ Ο Λ/ ΓΟΣ Ι. ΓΑΒΡΟΓΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΥΠ/ ΓΟΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΥ Μ. ΤΖΕΒΕΛΕΚΑΣ ΠΡΩΤΟΣΤΑΤΗΣΑΝ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΠΗΡΕ Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ, ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ:

1. ΤΟΥΣ ΑΠΑΓΟΡΕΨΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣ ΤΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΡΙΟ
2. ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΚΙΖΟΝΤΑΝ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥΣ ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ ΑΝΤΙΘΕΤΙΚΟ.
3.ΥΠΟΒΛΗΘΗΚΑΝ ΣΕ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΚΟΥΡΕΜΑ, AKOMA KAI OI ΑΡΡΩΣΤΟΙ, ΟΠΩΣ Ο Δ. ΝΤΙΚΑΣ ΠΟΥ ΕΠΑΣΧΕ ΑΠΟ ΠΑΡΑΛΥΣΗ ΛΟΓΩ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΑΙΜΑΤΩΜΑΤΟΣ, ΥΠΟΒΛΗΘΗΚΕ ΣΕ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟ ΚΟΥΡΕΜΑ ΠΑΡΑ ΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΞΕΝΗΘΗΚΑΝ,
4. ΟΙ Μ. ΖΕΡΒΟΣ ΚΑΙ Σ. ΚΥΡΙΑΖΕΛΗΣ ΕΠΕΙΔΗ ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΚΟΥΡΕΥΤΟΥΝ, ΔΕΘΗΚΑΝ ΧΕΙΡΟΠΟΔΑΡΑ ΜΕ ΧΕΙΡΟΠΕΔΕΣ ΚΑΙ ΑΦΟΥ 2 ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ΤΟΥΣ ΚΟΥΡΕΨΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣ, ΤΟΥΣ ΕΒΑΛΑΝ ΣΤΗΝ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ ΓΙΑ 5 ΜΕΡΕΣ, ΣΤΑ ΥΓΡΑ ΚΕΛΙΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.
5. ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΚΟΡΠΙΣΤΗΚΑΝ ΣΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΚΕΛΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΝ ΝΑ ΖΟΥΝ ΜΕ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ.
6. ΟΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΠΑΡΑΚΙΝΟΥΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΒΡΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΛΟΓΙΑ, ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΟΤΙ ΕΞ ΑΙΤΙΑΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΘΑ ΥΠΗΡΕΤΟΥΣΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ.
ΚΑΛΟΥΣΑΝ ΜΑΛΙΣΤΑ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΘΕΟΛΟΓΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ, ΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΝΑ ΞΕΣΠΟΥΝ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ.

ΕΓΙΝΑΝ ΦΥΣΙΚΑ ΠΟΛΛΕΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΣΕ ΥΠΟΥΡΓΟΥΣ ΤΗΣ ΕΛΛ. ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ, ΩΣΠΟΥ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΕΓΙΝΕ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ, ΟΠΩΣ ΣΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΑΜΝΗΣΤΙΑ. ΕΤΣΙ 6 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗΝ ΑΥΛΩΝΑ ΗΡΘΕ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΑΚΡΙΒΩΣΕΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ. ΤΟ ΠΡΩΙ ΟΜΩΣ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΜΕΡΑΣ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΑΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ. ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΟΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΑΡΑΜΟΝΗ 2-3 ΜΗΝΩΝ ΣΤΗΝ ΑΥΛΩΝΑ -ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΔΙΚΑΣΤΟΥΝ- ΜΕΤΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΣΣΑΝΔΡΑΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ 1978 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ (σσ ΟΜΗΡΩΝ: το 1988) ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΤΟΝ Ν. 731. ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΣΤΡΑΤΟΔΙΚΕΙΟ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟ ΤΩΝ 4 ΧΡΟΝΩΝ. ΣΤΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΚΑΤΕΒΑΙΝΕΙ ΣΤΑ 4 ΧΡΟΝΙΑ.

ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΤΑ ΚΡΟΥΣΜΑΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΩΝ ΟΙ ΑΛΛΕΣ ΠΙΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΦΕΡΘΕΙ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΚΑΛΟ ΔΡΟΜΟ, ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 2 1/ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΛΟΓΩ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ. ΑΛΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΘΕΩΡΗΘΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΧΕΙ ΛΗΞΕΙ ΟΤΑΝ ΑΝΑΓΚΑΖΟΝΤΑΙ ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΝΑ ΔΑΠΑΝΟΥΝ 2 1/ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ : ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΙ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΣΑΝ ΒΑΣΙΚΟ ΘΕΜΕΛΙΩΔΕΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ;

ΑΛΛΩΣΤΕ ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΔΙΚΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΜΑΤΣΙΟΚΙ ΤΟΥ 1983, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΚΑΙ Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ. ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΟΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΤΗ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΣΟΒΑΡΟ ΑΥΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΘΑ ΜΠΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΛΥΣΗ.

ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΟΤΙ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΘΑ ΦΑΝΟΥΝ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΣΕΒΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ.

TO ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ ΕΔΩ : http://www.omhroi.gr/article_1856.htm

ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΒΑΣΙΛΗ

2010-01-13T14:36:00.000-08:00

ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΒΡΕΘΗΚΕ ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΝΕΚΡΟ ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΑΦΑΤΣΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ ΤΟΥ.Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΗΤΑΝ ΑΓΡΟΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΙΔΙΑΙΤΕΡΕΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ..ΤΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΕΓΡΑΦΕ : ' ΣΗΜΕΡΑ ΤΗΣ 7 - 9 1970 ΤΗΣ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΚΟΣΙΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ ΕΓΕΙΝΑ ΜΑΡΤΥ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ.ΚΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΘΑ ΕΠΕΡΕΤΟ ΤΟΝ ΘΕΟΝ ΜΟΥ ΚΑΤΟ ΑΠΟ ΔΙΣΚΟΛΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ " ΜΟΛΙΣ 10 ΜΗΝΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΚΕ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΓΙ ΑΥΤΟΝ Η ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΘΕΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ..ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗ ΖΩΗ..1 ΚΟΡ.1 : 27

ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΟΥΚΑΡΗ

2010-01-12T20:01:00.000-08:00

Στις 8 Απριλίου 1948, το Ξύπνα! κατήγγειλε το διωγμό που υφίσταντο οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στην Ελλάδα. Στάλθηκε ειδική επιστολή στον Έλληνα υπουργό δημόσιας τάξης σε διαμαρτυρία για την εκτέλεση του 37χρονου Χρήστου Μουλώτα, πατέρα τεσσάρων παιδιών, από αντάρτες επειδή αρνούνταν να τους προσφέρει υπηρεσίες. Η ίδια επιστολή ανέφερε επίσης ότι στις 9 Φεβρουαρίου 1949 οι κυβερνητικές αρχές είχαν εκτελέσει τον Ιωάννη Τσούκαρη από την Καρίτσα της Λάρισας.

Μάταια πάσχιζαν οι αδελφοί της εκκλησίας στη Λάρισα να επιτύχουν την απελευθέρωσή του. Λίγες ημέρες πριν από το θάνατό του, κατάφεραν να του στείλουν μερικές επιστολές.

Στην τελευταία επιστολή που έγραψε ο αδελφός Τσούκαρης, με ημερομηνία 7 Φεβρουαρίου 1949, ανέφερε τα εξής:
«Αδελφέ μου αγαπητέ, πάντως η υπόθεσή μου κρέμεται στα χέρια του Ιεχωβά των δυνάμεων. Σήμερα το πρωί ... με πήγαν στο Μεζούρλο [τον τόπο εκτέλεσης], αλλά δεν με εκτέλεσαν· μου είπαν ότι πέρασε η ώρα. Αλλά είδαν όλοι το θάρρος μου και τους έκανε εντύπωση. Δεν ξέρω τώρα αν θα γίνει η εκτέλεση άλλο πρωί, αλλά ας εμπιστευόμαστε και ας δεόμαστε πάντοτε εις Αυτόν. Ας μη φοβηθούμε ανθρώπους, διότι η Γραφή λέει: ‘Ο φόβος του ανθρώπου στήνει παγίδα· ο δε πεποιθώς επί Ιεχωβά θέλει είσθαι εν ασφαλεία’. Ας έχουμε τέτοια πίστη όπως είχε ο Σεδράχ, ο Μισάχ και ο Αβδέ‐νεγώ, οι οποίοι είπαν καθαρά: ‘Εάν ήναι ούτως, ο Θεός ημών, τον οποίον ημείς λατρεύομεν, είναι δυνατός να μας ελευθερώση εκ της καμίνου του πυρός της καιομένης. Αλλά και αν ουχί, ας ήναι γνωστόν εις σε, βασιλεύ, ότι τους θεούς σου δεν λατρεύομεν και την εικόνα την χρυσήν, την οποίαν έστησας, δεν προσκυνούμεν’».

Στις 9 Φεβρουαρίου, ο αδελφός οδηγήθηκε στο Μεζούρλο και εκτελέστηκε. Οι αναγνώστες του Ξύπνα! έστειλαν χιλιάδες επιστολές στους υπουργούς της κυβέρνησης, στις ελληνικές πρεσβείες και στα προξενεία για να διαμαρτυρηθούν για τέτοιου είδους εκτελέσεις. Παρ’ όλα αυτά, ένας Ελληνορθόδοξος θεολόγος και καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών υποστήριξε την εκτέλεση του αδελφού Τσούκαρη με τα εξής λόγια: «Το να αρνείται κανείς να πάρει όπλο για λόγους συνείδησης είναι για εμάς κάτι το εντελώς άγνωστο και αδιανόητο». Πόσο αληθινά ήταν, δυστυχώς, αυτά τα λόγια!

Βιβλίο του έτους Μαρτύρων του Ιεχωβα 1994

Μία Συγκλονιστική μαρτυρία από αυτόπτη μάρτυρα

2010-01-12T17:33:00.000-08:00

Χαρακτηριστική περιγραφή του κλίματος και της αντιμετώπισης που τους επιφυλασσόταν τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές του 1960 καταγράφεται στο αυτοβιογραφικό διήγημα του Ντίνου Χριστιανόπουλου που έγραψε το 1963 με τίτλο Ο Χιλιαστής —μια από τις ελάχιστες μαρτυρίες τρίτων που σώζονται επί του θέματος από εκείνη την εποχή.

Ο συγγραφέας περιγράφει την τυχαία γνωριμία του με έναν Μάρτυρα του Ιεχωβά κρατούμενο στο κέντρο κατάταξης κοντά στην Κόρινθο όπου είχε παρουσιαστεί και εκφράζεται με θαυμασμό για το ηθικό σθένος του. Οι μαρτυρίες του αποτελούν δείγμα της βαναυσότητας με την οποία αντιμετωπίστηκαν εκείνοι που αρνούνταν να πάρουν όπλο».Η μαρτυρία του Χριστιανόπουλου είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα παρά το ότι θεωρεί ότι ο νεαρός αντιρρησίας ανήκε σε "μια αίρεση πού τη θεωρούσε σαχλή" και, όπως είχε ο ίδιος διδαχτεί από μικρός, αποτελούσε "όργανο του διεθνούς σιωνισμού, η οποία πλήρωνε τα μέλη της για να φέρνουν σύγχυση μεταξύ των χριστιανών".

Ο συγγραφέας καταγράφει ως αυτόπτης μάρτυρας ότι όταν ο υπολοχαγός του κέντρου κατάταξης απευθύνθηκε στους άντρες ενός θαλάμου επαινώντας τους "που είχαν καταλάβει γιατί τους είχαν δώσει τα όπλα —για να σκοτώνουν, να σκοτώνουν τους εχθρούς της πατρίδος και όποιον τούς πείραζε την αδερφή", στράφηκε προς ένα «ωραίο ξανθό παιδί» λέγοντας: «Κι όμως, είναι ένας από τον λόχο μας, ένα σκουλήκι, ένα κάθαρμα, ένας χιλιαστής, που αρνήθηκε να πάρει όπλο». Στην ερώτηση τι επρόκειτο να τον κάνουν, ο ίδιος απάντησε: «Θα τον σπάσουμε στο ξύλο κι άμα δε βάλει μυαλό —στρατοδικείο». «Άλλοι κακοτύχιζαν τον φουκαρά, πού θα 'τρωγε τα νιάτα του για μια βλακεία. Όλοι είχαν μάθει πως θα περνούσε στρατοδικείο κι ότι τα ισόβια τα είχε σίγουρα, ενώ, αν είχαμε πόλεμο, δεν θα γλίτωνε το ντουφέκι. Κατά βάθος όλοι τον θαύμαζαν». Στη συνέχεια, ο κρατούμενος οδηγήθηκε στο απομονωτήριο το οποίο ήταν «ένα μικροσκοπικό κτιριάκι, ούτε δυο τετραγωνικά, χωρίς ταβάνι και παράθυρα, μονάχα με μια πόρτα κλειστή» όπου πήγαιναν όσους επρόκειτο να τους κάνουν βασανιστήρια. Κάθε μέρα ένας "αλφαμίτης" τον "έσπαγε στο ξύλο" ενώ του έδιναν αλμυρό φαγητό χωρίς νερό και τον άφηναν εκτεθειμένο στην παγωνιά και τη βροχή καθώς δεν υπήρχε σκεπή. Όταν ο Χριστιανόπουλος ρώτησε έναν από τους "αλφαμίτες" αν τελικά αντέχει, του απάντησε: «Αντέχει, λέει! "Όσα δόντια και να μου σπάσετε", τούς είπε όταν τού ξήλωσαν τη μασέλα, "εγώ δεν αλλάζω μυαλό"».

Και συνεχίζει ο συγγραφέας: «Κανείς δεν παραπονιούνταν όταν τον έβαζαν να πλύνει την Καλλιόπη ή τα καζάνια· σκέφτονταν τον χιλιαστή, που τον είχαν κλείσει μια ολόκληρη μέρα σ' ένα βαρέλι πετρελαίου —και το βούλωνε. Μια φορά πού βραχήκαμε λίγο στις ασκήσεις, κανείς δεν είπε κιχ· κόβω το κεφάλι μου πώς όλοι σκεφτόμασταν τον χιλιαστή, που ως τότε είχε φάει τρεις γερές μπόρες». Όταν ο δεκανέας μια μέρα διέταξε τον συγγραφέα να πάει φαγητό στον Μάρτυρα, εκείνος ρώτησε τον δεκανέα ποιος τον πήγαινε ως τότε φαγητό και η απάντηση ήταν: «Τον είχαν νηστικό μια ολόκληρη εβδομάδα. Σήμερα είναι η πρώτη φορά». «Ανατρίχιασα», ομολογεί. Αργότερα, σε συζήτηση που είχε μαζί του, ο θεολόγος του κέντρου κατάταξης τού περιέγραψε την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει ο κρατούμενος: «Τον είχαν σακατέψει στο ξύλο. Τα δόντια του σπασμένα, το κορμί του μελανιασμένο. Εκεί μέσα ενεργούνταν και ουρούσε, και δεν είχε ούτε μια καρέκλα» να καθίσει. Ο θεολόγος είπε στον βασανισμένο κρατούμενο: «Άκουσε, συνάδελφε, σε θαυμάζω για την πίστη σου και νιώθω πως δεν μπορώ να σε φτάσω ούτε στο μικρό σου δαχτυλάκι. Το μόνο που με στεναχωρεί είναι που δεν αξίζει, κατά τη γνώμη μου, να θυσιάζεσαι για μια τέτοια αίρεση». Ο νεαρός τον κοίταξε "μ' ένα πικρόχολο αίσθημα ευγνωμοσύνης" και του είπε: «Δεν πειράζει, συνάδελφε, πάντως σ' ευχαριστώ. Μονάχα σε παρακαλώ, πες τους πως δεν πρόκειται ν' αλλάξω και να μη με βασανίζουν».

Όταν ο Διοικητής έφερε έναν παπά για να λειτουργήσει τους στρατιώτες, τον οδήγησε στον "αιρετικό" για να τον μεταστρέψει. Ως τότε ο κρατούμενος «είχε αδυνατίσει, τα μάτια του όμως εξακολουθούσαν να φέγγουν την ίδια γαλήνη». Σε ένα τέταρτο βγήκε ο παπάς αγανακτισμένος από τον θάλαμο λέγοντας: «Σκεφτείτε, είχε το θράσος να με ελέγξει που ευλογώ, λέει, τα όπλα τους, ενώ ο Χριστός είπε "αγαπάτε τους εχθρούς υμών"!» Όταν το ζήτημα πήρε μεγαλύτερες διαστάσεις, ο αντιρρησίας συνείδησης οδηγήθηκε στον Μητροπολίτη. «"Δε μου λες, παιδάκι μου", τού είπε, "γιατί αρνείσαι να λάβεις το όπλον που σου δίδει η πατρίς;" Ο χιλιαστής απάντησε ήρεμα: "Γιατί δεν το επιτρέπει η θρησκεία μου". "Και γιατί δεν πιστεύεις στη μόνη αληθινή θρησκεία, την Ορθοδοξία;" Ο χιλιαστής χαμογέλασε μελαγχολικά και γύρισε και μας έδειξε [ενν. τους "αλφαμίτες"]: "Ποια Oρθοδοξία; αυτήν που κάνει τη δουλειά της με τους αλφαμίτες, όταν δεν τα καταφέρνει με τους θεολόγους;" Τότε σηκώθηκε ο δεσπότης έξω φρενών και μας έδιωξε όλους. Στον δρόμο σκεφτόμουνα πώς δεν διαφέραμε και πολύ από τους γραμματείς και τους φαρισαίους». Αυτή η στάση του κρατούμενου θεωρήθηκε "αυθάδεια" και έγινε αιτία για ακόμη μεγαλύτερη κακομεταχείριση.

Όταν ένα βράδυ είχαν απαγγελία ποιημάτων και τραγούδια στην αυλή του στρατοπέδου, ο Χριστιανόπουλος περιγράφει τι ακολούθησε: «Ακούστηκαν κραυγές απ' τη μεριά της λέσχης υπαξιωματικών. Ήταν, σίγουρα, ο χιλιαστής. Θα τον έδερναν, φαίνεται, για την αυθάδεια που έδειξε στον δεσπότη. Κι όμως ποτέ άλλοτε δεν τον είχαμε ακούσει να φωνάζει. Ένα μήνα τώρα έτρωγε ξύλο βουβά, χωρίς ν' ακούγεται ο παραμικρότερος στεναγμός. Ποιος ξέρει τι θα του 'καναν για να μη βαστάξει άλλο και να ξεφωνίσει. Και τι τρομερό, ένας άνθρωπος να κραυγάζει από πόνο μες στη νύχτα, την ώρα που εμείς ξένοιαστοι επιδιδόμασταν σε καλλιτεχνικές εκδηλώσεις... Σταμάτησα ταραγμένος το ποίημα, κι ένας ένας αρχίσαμε να φεύγουμε με σκυμμένο κεφάλι. Έφυγα κι εγώ χωρίς να καληνυχτίσω κανέναν. Με φαρμάκωνε η σκέψη πώς, ενώ χιλιάδες μάρτυρες σάπιζαν στις φυλακές και τα απομονωτήρια, εγώ εξακολουθούσα ακόμη να είμαι δοσμένος στην ομορφιά και τα ποιήματα».

(Ντίνος Χριστιανόπουλος, συλλογή διηγημάτων Η Κάτω Βόλτα, διήγημα «Ο Χιλιαστής», Εκδ. Ιανός, 2004, σσ. 51-60)

Το διαβάσαμε εδω :http://e-homoreligiosus.blogspot.com/2010/01/blog-post_12.html