Συνέντευξη Θανάση Κόγιου στον Κώστα Τσαρούχα

Ένα απόσπασμα από την εκπομπή του Κώστα Τσαρούχα στον Σκάι "Επάγγελμα Ρεπόρτερ" - 1995.

Ο γνωστός δημοσιογράφος πάντα ευαισθητοποιημένος στα ακανθώδη αλλά και "δύσκολα" κοινωνικά προβλήματα ασχολήθηκε εντατικά με το θέμα των αντιρρησιών συνείδησης.Τόσο το συγγραφικό του έργο όσο και οι εκπομπές που έκανε στην τηλεόραση έδωσαν το έναυσμα σε πολλούς σκεπτόμενους ανθρώπους να προσεγγίσουν με άλλο μάτι ένα ζήτημα που αποτελούσε "ταμπού" γιά την ελληνική κοινωνία.

Σε αυτό το απόσπασμα καταγράφεται η συνέντευξη του Θανάση Κόγιου,αντιρρησία συνείδησης γιά θρησκευτικούς λόγους,ο οποίος αντιμετώπισε φρικτά βασανιστήρια σε στρατιωτικές φυλακές το 1970,χάρην της πίστης του.

Η Χριστιανική μου Ουδετερότητα Τίθεται σε Δοκιμασία

Αφηγείται ο Θόδωρος Νέρος

απόσπασμα

...Στις αρχές του 1952, καταδικάστηκα σε 20 χρόνια φυλάκιση επειδή αρνήθηκα να πάρω όπλο στη διάρκεια εκείνης της δύσκολης περιόδου στην ιστορία της Ελλάδας.

Στα στρατόπεδα του Μεσολογγίου και της Κορίνθου όπου βρέθηκα φυλακισμένος, είχα την ευκαιρία να εξηγήσω στους διοικητές ότι η Γραφικά εκπαιδευμένη συνείδησή μου δεν μου επέτρεπε να γίνω στρατιώτης και να υποστηρίζω πολιτικούς σκοπούς. «Είμαι στρατιώτης του Χριστού», εξήγησα, αναφέροντας το εδάφιο 2 Τιμόθεο 2:3. Όταν με παρακίνησαν να το ξανασκεφτώ, είπα ότι η απόφασή μου δεν ήταν της στιγμής, αλλά την είχα πάρει κατόπιν σοβαρής σκέψης και λαβαίνοντας υπόψη την αφιέρωση που είχα κάνει στον Θεό για να εκτελώ το θέλημά του.
Ως αποτέλεσμα, με ανάγκασαν να κάνω αγγαρείες, με άφηναν μέρα παρά μέρα νηστικό επί 20 μέρες, και με έβαζαν να κοιμάμαι στο τσιμεντένιο πάτωμα ενός κελιού το οποίο είχε διαστάσεις ένα επί δύο. Και μοιραζόμουν εκείνο το κελί με άλλους δύο Μάρτυρες! Τότε ήταν που με φώναξαν να βγω από το κελί μου, στο στρατόπεδο της Κορίνθου, για να με εκτελέσουν.
Καθώς πηγαίναμε στον τόπο της εκτέλεσης, ο αξιωματικός ρώτησε: «Δεν θα πεις τίποτα;»
«Όχι», απάντησα.
«Δεν θα γράψεις στους δικούς σου;»
«Όχι», απάντησα ξανά. «Ξέρουν ήδη ότι μπορεί να με εκτελέσουν εδώ».
Φτάσαμε στην αυλή, και με διέταξαν να σταθώ στον τοίχο. Κατόπιν, αντί να δώσει ο αξιωματικός στους στρατιώτες την εντολή να πυροβολήσουν, διέταξε: «Πάρτε τον μέσα». Ήταν μια εικονική εκτέλεση, με σκοπό να δοκιμάσουν την αποφασιστικότητά μου.
Αργότερα, με έστειλαν στη Μακρόνησο, όπου δεν επιτρεπόταν να έχω κανένα άλλο έντυπο εκτός από την Αγία Γραφή. Ήμασταν 13 Μάρτυρες σε ένα μικρό σπίτι ξεχωριστά από τους σχεδόν 500 ποινικούς κρατούμενους. Ωστόσο, με κάποιον τρόπο λαβαίναμε κρυφά τα έντυπα. Λόγου χάρη, μια μέρα μου έστειλαν ένα κουτί λουκούμια. Οι ελεγκτές ανυπομονούσαν τόσο πολύ να δοκιμάσουν τα λουκούμια ώστε δεν είδαν το περιοδικό Σκοπιά που ήταν κρυμμένο από κάτω. «Οι στρατιώτες έφαγαν τα λουκούμια, αλλά εμείς “φάγαμε” τη Σκοπιά!» παρατήρησε ένας Μάρτυρας.
Στα χέρια μας βρέθηκε ένα αντίτυπο του βιβλίου Τι Έκαμε η Θρησκεία για το Ανθρώπινο Γένος;, το οποίο είχε εκδοθεί πρόσφατα στην αγγλική, και κάποιος κρατούμενος που ήταν Μάρτυρας και ήξερε αγγλικά το μετέφρασε. Μελετούσαμε επίσης μαζί τη Σκοπιά, διεξάγοντας κρυφά τις συναθροίσεις μας.
Η τελευταία φυλακή στην οποία με έκλεισαν ήταν της Τίρυνθας, στην ανατολική Πελοπόννησο. Εκεί πρόσεξα ότι ένας φύλακας παρακολουθούσε προσεκτικά καθώς διεξήγα Γραφική μελέτη με κάποιο συγκρατούμενο. Τι έκπληξη ήταν για εμένα όταν, χρόνια αργότερα, συνάντησα εκείνον το φύλακα στη Θεσσαλονίκη! Είχε γίνει Μάρτυρας του Ιεχωβά. Αργότερα, ένα από τα παιδιά του πήγε στη φυλακή, όχι ως φύλακας αλλά ως κρατούμενος. Είχε φυλακιστεί για τον ίδιο λόγο που είχα φυλακιστεί και εγώ.

Σκοπιά 1/11/1998

Ελλαδα: Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να υπάγονται στην αρμοδιότητα των στρατοδικείων και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

12 Δεκεμβρίου 2011

Ελλάδα: Οι αντιρρησίες συνείδησης δεν πρέπει να υπάγονται στην αρμοδιότητα των στρατοδικείων και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας

Η Διεθνής Αμνηστία εκφράζει άλλη μια φορά την έντονη ανησυχία της για τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των αντιρρησιών συνείδησης στην Ελλάδα. Η οργάνωση καλεί τις ελληνικές αρχές να εναρμονίσουν επιτέλους τη σχετική νομοθεσία και πρακτική με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα και συστάσεις και να τερματίσουν αμέσως όλες τις διώξεις, τις ποινές φυλάκισης και τα πρόστιμα εναντίον των αντιρρησιών συνείδησης.

Επίσης, η Διεθνής Αμνηστία έχει επανειλημμένα εκφράσει την έντονη ανησυχία της σχετικά με τις εισηγήσεις της Ειδικής Επιτροπής που εξετάζει τη συνδρομή των προϋποθέσεων αναγνώρισης των ενδιαφερομένων ως αντιρρησιών συνείδησης. Η οργάνωση ζητεί να επανεξεταστεί η εν γένει λειτουργία της Ειδικής Επιτροπής.

Η Διεθνής Αμνηστία υπενθυμίζει στις ελληνικές αρχές ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης είναι σύμφυτο του δικαιώματος στην ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας, οι αντιρρησίες συνείδησης ως πολίτες δεν πρέπει να δικάζονται από στρατοδικεία, ο θεσμός της εναλλακτικής υπηρεσίας πρέπει να είναι καθαρά πολιτικής φύσης, εντελώς εκτός της αρμοδιότητας του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης των αιτήσεων των ενδιαφερομένων για αναγνώρισή τους ως αντιρρησιών συνείδησης), και να μην έχει χαρακτήρα τιμωρίας ή διάκρισης εις βάρος των αντιρρησιών συνείδησης, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει αναγνωρίσει ρητά ότι το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης προστατεύεται από το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων περί ελευθερίας σκέψης, συνείδησης και θρησκείας (υπόθεση Bayatyan v. Armenia, απόφαση 01/06/2011). Έχει επίσης κρίνει ότι παραβιάζεται το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη (Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) όταν δικάζονται αντιρρησίες συνείδησης από στρατοδικεία (υπόθεση Ercep v. Turkey, απόφαση 22/11/2011).

Παρόλα αυτά, η Ελλάδα εξακολουθεί να παραβιάζει κατάφωρα τα δικαιώματα των αντιρρησιών συνείδησης:

• Στις 13/12/2011 ο Γεράσιμος Κορωναίος δικάζεται με την κατηγορία της ανυποταξίας από το Στρατοδικείο Ιωαννίνων, επειδή αρνείται για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης να υπηρετήσει τόσο την στρατιωτική όσο και την εναλλακτική υπηρεσία. Ο Γεράσιμος Κορωναίος κλήθηκε να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία το Φεβρουάριο του 2008. Αρνήθηκε δημόσια να υπηρετήσει, με δήλωση ολικής άρνησης στράτευσης, τον Οκτώβριο του 2009. Σε αυτή τη δήλωσή του κατήγγειλε επίσης ότι, καίτοι πολίτης, η στρατονομία επισκέφθηκε το σπίτι των γονέων του και επιπλέον απείλησε τη μητέρα του με φυλάκιση, για το λόγο ότι γνωρίζει που βρίσκεται ο γιος της και δεν το λέει. Παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας θα παρακολουθήσει τη δίκη.
• Στις 22/09/2011 ο Ευάγγελος Μιχαλόπουλος, ολικός αρνητής στράτευσης για ιδεολογικούς λόγους, δικάστηκε με την κατηγορία της ανυποταξίας σε δεύτερο βαθμό από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης τεσσάρων μηνών με τριετή αναστολή.
• Στις 22/03/2011 ο ιδεολογικός αντιρρησίας συνείδησης, Μπάμπης Ακριβόπουλος, καταδικάστηκε από το Ναυτοδικείο Πειραιά για ανυποταξία σε 8μηνη ποινή φυλάκισης, με διετή αναστολή. Ο Μπάμπης Ακριβόπουλος αρνήθηκε, για λόγους συνείδησης, να υπηρετήσει την τιμωρητική εναλλακτική υπηρεσία.
• Στις 23/02/2011 αναβλήθηκε η εκδίκαση από το Στρατοδικείο Αθηνών της υπόθεσης του ιδεολογικού αντιρρησία συνείδησης, Αβραάμ Πουλιάση, για την κατηγορία της ανυποταξίας. Ο Αβραάμ Πουλιάσης, ο οποίος δεν είναι πλέον υπόχρεος στράτευσης, καθότι 48 ετών σήμερα, κλήθηκε για στρατιωτική θητεία πριν το 1998, όταν δεν υπήρχε ακόμα εναλλακτική υπηρεσία, και αρνήθηκε να στρατευθεί.
• Στις 06/12/2011 ο Κ.Κ. προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, που απέρριψε στις 05/04/2004, κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης της Ειδικής Επιτροπής, την αίτησή του να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης, επειδή ο αιτών «δεν ανήγαγε πειστικά τις απόψεις του για τις οποίες εναντιώνεται στην στράτευση σε γενική αντίληψη περί ζωής, ούτε παρουσίασε δράση και εν γένει στάση ζωής χαρακτηριστικά αντίστοιχη με ιδεολογικές πεποιθήσεις που τον εμποδίζουν να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις». Ο Κ.Κ. είχε καταθέσει την αίτηση αυτή για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης στις 23/05/2003, κατόπιν της κλήσεώς του να υπηρετήσει την στρατιωτική του θητεία. Στις 17/05/2004 κατέθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο Συμβούλιο της Επικρατείας, η οποία εξετάστηκε στις 02/06/2008 και απορρίφθηκε στις 08/03/2010.
• Στις 29/08/2011 απορρίφθηκε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης της Ειδικής Επιτροπής, η αίτηση του Γεώργιου Κεραμυδά να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης, επειδή ο αιτών «δεν συνέδεσε το εσωτερικό του φρόνημα με συγκεκριμένες πράξεις που υπαγορεύονται από τις ιδεολογικές του πεποιθήσεις και εν γένει δεν παρουσίασε στάση ζωής χαρακτηριστικά αντίστοιχη με τις πεποιθήσεις που υποστηρίζει και που τον εμποδίζουν να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ενόπλως». Ο Γεώργιος Κεραμυδάς είχε καταθέσει την αίτηση αυτή για ιδεολογικούς λόγους συνείδησης στις 12/11/2010. Στις 17/10/2011 κατέθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
• Στις 29/08/2011 απορρίφθηκε από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, κατόπιν αρνητικής γνωμοδότησης της Ειδικής Επιτροπής, η αίτηση του Δημήτριου Καμπάση να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης, επειδή ο αιτών «δεν συνέδεσε το εσωτερικό του φρόνημα με συγκεκριμένες πράξεις που υπαγορεύονται από τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις και εν γένει δεν παρουσίασε στάση ζωής χαρακτηριστικά αντίστοιχη με τις θρησκευτικές πεποιθήσεις (Μάρτυρας του Ιεχωβά) που υποστηρίζει και που τον εμποδίζουν να εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις ενόπλως». Τον Οκτώβριο του 2011 ο Δημήτριος Καμπάσης κατέθεσε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
• Στις 04/10/2010 και στις 29/11/2010 εκδικάστηκαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας οι υποθέσεις των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά, Νικόλαου Ταταρίδη και Ευγένιου Κελεσίδη, αντίστοιχα, και εκκρεμούν οι αποφάσεις. Και στις δύο περιπτώσεις οι αιτήσεις για πού έγιναν το 2009 για την υπαγωγή στις διατάξεις της εναλλακτικής υπηρεσίας λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων απορρίφθηκαν με την αιτιολογία ότι είχαν προηγουμένως διαμείνει μια νύχτα σε στρατόπεδο, περιμένοντας την ιατρική εξέταση που θα καθορίσει αν είναι κατάλληλοι για στρατιωτική θητεία.
• Στις 23/01/2012 εκδικάζεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τρίτη φορά η υπόθεση του Χριστιανού Μάρτυρα του Ιεχωβά, Δημήτριου Πιτσικάλη, του οποίου η αίτηση να αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους απορρίφθηκε το 2000 με την αιτιολογία ότι δεν προσήλθε εμπρόθεσμα για τις ιατρικές εξετάσεις.
• Στις 25/01/2010 εκδικάστηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας η υπόθεση του Νικόλαου Βλαχάκη και αναμένεται η απόφαση. Η αίτηση του Νικόλαου Βλαχάκη να αναγνωριστεί ως έφεδρος αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους απορρίφθηκε το 2003 με την αιτιολογία ότι είχε υπηρετήσει ένοπλη στρατιωτική θητεία (πριν γίνει Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά).
• Στις 12/01/2012 δικάζεται από το Ναυτοδικείο Πειραιά με την κατηγορία της λιποταξίας για δεύτερη φορά ο Νικόλαος Ξιάρχος ο οποίος ήταν επαγγελματίας στρατιωτικός και έγινε αντιρρησίας συνείδησης για θρησκευτικούς λόγους αφού βαφτίστηκε Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά. Την πρώτη φορά, τον Σεπτέμβριο του 2008, ο Νικόλαος Ξιάρχος καταδικάστηκε από το Αναθεωρητικό Στρατοδικείο Αθηνών σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με πενταετή αναστολή για λιποταξία. Στις 16/02/2011 εκδικάστηκε από το δικαστικό συμβούλιο του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου Αθηνών η έφεση του Νικολάου Ξιάρχου κατά του παραπεμπτικού βουλεύματος του δικαστικού συμβουλίου του Ναυτοδικείου Πειραιά για την δεύτερη λιποταξία, και τον Μάρτιο του 2011 εκδόθηκε απορριπτικό βούλευμα και του επιβλήθηκε εγγυοδοσία ύψους 3.000 ευρώ την οποία και πλήρωσε. Στην δίκη της 12/01/2012 θα παρευρεθεί παρατηρητής της Διεθνούς Αμνηστίας.
• Στις 12/03/2012 εκδικάζεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας η αίτηση ακύρωσης που υπέβαλε ο Χριστιανός Μάρτυρας του Ιεχωβά, Ωανάσης Καλαϊτσίδης, στις 20/09/2010 κατά της από 13/08/2010 κλήσης για κατάταξη του Α’ Στρατολογικού Γραφείου Θεσσαλονίκης. Ο Ωανάσης Καλαϊτσίδης είχε αναγνωριστεί ως αντιρρησίας συνείδησης και είχε αρχίσει να υπηρετεί εναλλακτική υπηρεσία. Στις 06/03/2003 εγκατέλειψε την υπηρεσία του λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας της μητέρας του και τον Απρίλιο του 2003 ζήτησε από το Α΄ Στρατολογικό Γραφείο Θεσσαλονίκης να του δοθεί αναβολή εκπληρώσεως της εναλλακτικής υπηρεσίας, αλλά τελικώς, αντί της αναβολής του επιδόθηκε σημείωμα κατάταξης στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Πληροφορίες υποβάθρου

Η Ελλάδα, παρά τις βελτιώσεις του Νόμου 3883/2010 και την απόφαση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας για μείωση της διάρκειας της εναλλακτικής υπηρεσίας στους 15 μήνες, εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τις διεθνείς υποχρεώσεις της. Η Ελλάδα συνεχίζει να διατηρεί το θεσμό υπό στρατιωτική αρχή, να δικάζει τους αντιρρησίες συνείδησης σε στρατοδικεία και μάλιστα επανειλημμένα για την ίδια πράξη, να έχει εναλλακτική υπηρεσία τιμωρητικού χαρακτήρα για τη συντριπτική πλειονότητα των στρατεύσιμων, να μην αναγνωρίζει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στους επαγγελματίες στρατιωτικoύς, και να μην παρέχει επαρκή και έγκαιρη πληροφόρηση για το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης και τον τρόπο απόκτησης της ιδιότητας του αντιρρησία συνείδησης.

Με τις επανειλημμένες διώξεις των αντιρρησιών συνείδησης, η Ελλάδα παραβιάζει, εκτός των άλλων, και το Άρθρο 14.7 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο ορίζει ότι «κανένας δεν πρέπει να δικάζεται ή να τιμωρείται ξανά για αδίκημα για το οποίο έχει τελεσίδικα καταδικαστεί ή αθωωθεί σύμφωνα με το δίκαιο και τον κώδικα ποινικής δικονομίας κάθε χώρας». Όσον αφορά τη φυλάκιση των αντιρρησιών συνείδησης, η Ομάδα Εργασίας του Ο.Η.Ε. για την Αυθαίρετη Κράτηση έχει κρίνει ότι συνιστά μια μορφή αυθαίρετης κράτησης (Γνώμη 16/2008 για Τουρκία, Γνώμη 8/2008 για Κολομβία, Γνώμη 24/2003 για Ισραήλ και Γνώμη 36/1999 για Τουρκία).

Αναλυτικά, οι συστάσεις της Διεθνούς Αμνηστίας για τον ελληνικό νόμο για την αντίρρηση συνείδησης στη Δημόσια Δήλωση «Ελλάδα: Νέος νόμος για την αντίρρηση συνείδησης – Νέα χαμένη ευκαιρία;», 13/09/2010 και στην Αναφορά για την Οικουμενική Περιοδική Αξιολόγηση της Ελλάδας από τον ΟΗΕ, 08/11/2010.

Αντίστοιχα, η Διεθνής Αμνηστία απευθύνει συστάσεις για την αντίρρηση συνείδησης σε άλλες χώρες, ενδεικτικά: Τουρκία, Αρμενία, Ισραήλ, ΗΠΑ, Καναδάς, Λευκορωσία, Τουρκμενιστάν, Νότια Κορέα. Επίσης, αυτές τις ημέρες η Διεθνής Αμνηστία, στο πλαίσιο του ετήσιου Παγκόσμιου Μαραθωνίου Γραμμάτων, καλεί σε επιστολές συμπαράστασης προς τον Halil Savda, υπερασπιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αντιρρησία συνείδησης στην Τουρκία, ο οποίος αντιμετωπίζει διαρκή κίνδυνο φυλάκισης, επειδή εκφράζει δημόσια την υποστήριξή του στους αντιρρησίες συνείδησης και την αντίθεσή του στην υποχρεωτική στρατιωτική θητεία.

Γραφείο Τύπου και Προβολής

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επιβεβαιώνει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία

ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑ - ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

7 Ιουλίου 2011

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων επιβεβαιώνει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία

Κοινή Δήλωση της Διεθνούς Αμνηστίας (Amnesty International), της Διεθνούς Φόρου Συνείδησης και Ειρήνης (Conscience & Peace Tax International), της Διεθνούς Επιτροπής Νομομαθών (International Commission of Jurists), του Γραφείου Ηνωμένων Εθνών των Κουάκερων στη Γενεύη (Quaker United Nations Office, Geneva) και της Αντιπολεμικής Διεθνούς (War Resisters International)

Το Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, με την έκδοση μιας ριζοσπαστικής απόφασης (την Πέμπτη) για την υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας (Αριθμός Αίτησης 23459/03, 1/6/2011), αποφάνθηκε ότι τα κράτη έχουν καθήκον να σέβονται το δικαίωμα του ατόμου στην άρνηση εκτέλεσης στρατιωτικής θητείας για λόγους συνείδησης, ως μέρος της υποχρέωσής τους να σέβονται το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας, όπως ορίζεται στο Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Υπό το φως της απόφασης αυτής, οι προαναφερθείσες οργανώσεις καλούν την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, τα μόνα δύο μέρη της Σύμβασης που δεν έχουν ακόμα διατάξεις για την αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, να προβούν σε άμεσα βήματα, ώστε να το πράξουν. Πέραν αυτών, η Αρμενία πρέπει να τροποποιήσει την Νομοθετική Πράξη για την Εναλλακτική Υπηρεσία, ούτως ώστε να διασφαλίσει την πρόβλεψη γνήσιας εναλλακτικής υπηρεσίας καθαρά πολιτικής φύσης, η οποία δεν πρέπει να έχει ούτε αποτρεπτικό ούτε τιμωρητικό χαρακτήρα, σε εναρμόνιση με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα.

Είναι η πρώτη φορά που η αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία αναγνωρίζεται ρητά υπό την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.

Οι προαναφερθείσες οργανώσεις καλωσορίζουν την απόφαση αυτή, στην οποία το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ερμήνευσε αυτό το δικαίωμα σε συμφωνία με την επί μακρόν ερμηνεία των αντίστοιχων διατάξεων του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, του φορέα που συστάθηκε βάσει αυτής της συνθήκης για να παρακολουθεί τη συμμόρφωση των κρατών μερών με τις διατάξεις της.

Η υπόθεση Bayatyan κατά Αρμενίας αφορούσε έναν Μάρτυρα του Ιεχωβά, ο οποίος καταδικάστηκε σε 2,5 έτη φυλάκισης, μετά την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους αντίρρησης συνείδησης. Η Διεθνής Αμνηστία (Amnesty International), η Διεθνής Φόρου Συνείδησης και Ειρήνης (Conscience & Peace Tax International), η Διεθνής Επιτροπή Νομομαθών (International Commission of Jurists), το Γραφείο Ηνωμένων Εθνών των Κουάκερων στη Γενεύη (Quaker United Nations Office, Geneva) και η Αντιπολεμική Διεθνής (War Resisters International υπέβαλαν από κοινού παρέμβαση ως τρίτα μέρη στο Τμήμα Μείζονος Σύνθεσης, η οποία τόνισε την επί μακρόν θέση της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών ότι η αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία προστατεύεται ως μέρος του δικαιώματος στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Οι οργανώσεις τόνισαν επίσης τις συστάσεις της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης και της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης και παρείχαν πληροφορίες στο Δικαστήριο όσον αφορά την αναγνώριση του δικαιώματος στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία στα 47 κράτη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης (http://quno.org/humanrights/CO/coLinks.htm#QUNOPUB).

Υπόβαθρο

Η υπόθεση αφορούσε τον αρμένιο αντιρρησία συνείδησης Vahan Bahatyan, γεννηθέντα το 1983, που ζει στο Ερεβάν, στην Αρμενία. Πρόκειται για Μάρτυρα του Ιεχωβά που αρνήθηκε να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία για λόγους συνείδησης. Το 2001 καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 1,5 έτους. Η ποινή του αυξήθηκε κατά ένα χρόνο, μετά από έφεση που ασκήθηκε από τον Εισαγγελέα για σκληρότερη ποινή, ισχυριζόμενος ότι η αντίρρηση συνείδησης την οποία επικαλέστηκε, ήταν «αβάσιμη και επικίνδυνη». Όταν το Ανώτατο Δικαστήριο της Αρμενίας επικύρωσε την απόφαση αυτή, ο Bayatyan προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για την υπόθεσή του.

Με την προσχώρησή της στο Συμβούλιο της Ευρώπης, το 2000, η Αρμενία δεσμεύτηκε «να υιοθετήσει, εντός τριών ετών από την προσχώρηση, νόμο περί εναλλακτικής υπηρεσίας σύμφωνο με τα ευρωπαϊκά πρότυπα και, στο μεταξύ, να αποδώσει χάρη σε όλους τους αντιρρησίες συνείδησης που καταδικάστηκαν σε ποινές φυλάκισης ή υπηρεσίας σε πειθαρχικά τάγματα, επιτρέποντάς τους να επιλέξουν αντί αυτών -όταν ο νόμος περί εναλλακτικής υπηρεσίας τεθεί σε ισχύ- να εκπληρώσουν είτε άοπλη στρατιωτική θητεία, είτε εναλλακτική πολιτική υπηρεσία». Η Πράξη για την Εναλλακτική Υπηρεσία της 17ης Δεκεμβρίου 2003 προέβλεψε διάταξη για τους αντιρρησίες συνείδησης στη στρατιωτική θητεία, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας μίας «Εναλλακτικής Πολιτικής Υπηρεσίας». Ουδέποτε δόθηκε στον Bayatyan η επιλογή να εκπληρώσει αυτή την υπηρεσία. Επιπλέον, όσοι Μάρτυρες του Ιεχωβά εκπλήρωσαν αυτή την υπηρεσία, διαπίστωσαν ότι δεν ήταν καθαρά πολιτικής φύσης, και περιελάμβανε απαιτήσεις όπως το να ορκίζονται με στρατιωτικό όρκο και να φορούν στρατιωτική ενδυμασία, τα οποία είναι μη αποδεκτά για αυτούς. Περισσότεροι από 80 Μάρτυρες του Ιεχωβά έχουν φυλακιστεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια λόγω της άρνησής τους να υπηρετήσουν αυτήν την «εναλλακτική πολιτική υπηρεσία», η οποία ξεκάθαρα δεν συμφωνεί με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα, εξαιτίας της φύσης της, της διάρκειάς της (42 μήνες, η μεγαλύτερη που ορίζεται από κράτος στον κόσμο, και 1 και 3/4 μεγαλύτερη από τη διάρκεια της στρατιωτικής θητείας) και της στενής της εποπτείας από τις στρατιωτικές αρχές.

Αυτή η απόφαση του 17μελούς Τμήματος Μείζονος Σύνθεσης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου είναι αποτέλεσμα της επανεξέτασης μιας απόφασης του Οκτωβρίου 2009 για την υπόθεση αυτή, από ένα 7μελές Τμήμα το οποίο αποφάνθηκε ότι το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα δεν προστάτευε την αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία.

Το Άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και το Άρθρο 18 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα περιέχουν σχεδόν ταυτόσημες διατάξεις για το δικαίωμα στην ελευθερία της σκέψης, της συνείδησης και της θρησκείας. Όλα τα κράτη που είναι μέρη της Ευρωπαϊκής Σύμβασης είναι επίσης μέρη του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα. Από το 1993, η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, το σώμα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων που συστάθηκε από το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα για να παρακολουθεί τη συμμόρφωση των κρατών με τις διατάξεις του, το έχει ερμηνεύσει ότι περιλαμβάνει το δικαίωμα στην αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία. Αυτή είναι η πρώτη υπόθεση όπου το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έλαβε απόφαση επί του θέματος. Σε προηγούμενες υποθέσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου -όπως η υπόθεση Ulke κατά Τουρκίας, όπου κρίθηκε ότι οι επαναλαμβανόμενες φυλακίσεις και άλλες ποινές που επιβλήθηκαν σε αντιρρησία συνείδησης για την άρνησή του να υπηρετήσει στρατιωτική θητεία αποτελούν απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση- δεν είχε εξεταστεί αυτή καθεαυτή η αντίρρηση συνείδησης στη στρατιωτική θητεία.

ΤΡΙΗΜΕΡΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΤΗ ΜΑΛΑΚΑΣΑ

Δημοσίευμα της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ 27/06/2011 για τη συνέλευση περιφερείας των Μαρτύρων του Ιεχωβα 2011 με βασικό θέμα "Ας έρθει η Βασιλεία του Θεού"

ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΡΑΦΑΤΣΑΣ - ΝΕΚΡΟΣ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΤΡΕΝΟΥ

Η υπόθεση που ακολουθεί μοιάζει απίστευτη,κι όμως αποτελεί πραγματικότητα.Εξηγούνται πολλά με αυτήν και ακόμα περισσότερα ερμηνεύονται σε βάθος.

Τον Ιούνιο του 1971,ο αντιρρησίας συνείδησης Βασίλης Καραφάτσας,από τις Σέρρες,ενώ ήταν υπόδικος στις στρατιωτικές φυλακές Λάρισας,αναμένοντας να δικαστεί από το Στρατοδικείο γιά την άρνηση του να στρατευτεί,βρέθηκε νεκρός στις γραμμές του τρένου.Χωρίς πολλές διατυπώσεις και σχόλια,οι στρατιωτικές αρχές της περιοχής απέδωσαν τον ξαφνικό θάνατό του αντιρρησία σε "αυτοκτονία".Και ο φάκελος της προανάκρισης ,γιά τα αίτια του θανάτου του,μπήκε στο Αρχείο.

Τέσσερις συγκρατούμενοι του Καραφάτσα,αντιρρησίες συνείδησης και αυτοί,κατέθεσαν ότι,από την πρώτη μέρα της εισόδου τους στις φυλακές Λαρίσης,τέθηκαν σε αυστηρή απομόνωση.Και καθημερινά δέχονταν άγριο ξυλοδαρμό,βρισιές και άλλα βασανιστήρια,με σκοπό να μεταπειστούν και να γίνουν στρατιώτες.Κατά την άποψη τους,ο Βασίλης μάλλον υπέκυψε,λόγω του συνεχούς και άγριου ξυλοδαρμού.Και το νεκρό του σώμα μεταφέρθηκε από τις φυλακές και ρίχτηκε στις γραμμές του τρένου.

Ο θάνατός του φόβισε πολύ τη διοίκηση των φυλακών.Έτσι σταμάτησαν τα βασανιστήρια στους άλλους τέσσερις αντιρρησίες συνείδησης,τους οποίους μάλιστα μετέφεραν αμέσως στις Στρατιωτικές Φυλακές Ιωαννίνων,για να μη ζητηθεί η μαρτυρία τους σχετικά με τον ξαφνικό θάνατο του Καραφάτσα.

Η Χούντα προσπάθησε να εμφανίσει το θάνατο του Καραφάτσα αυτοκτονία.'Ομως,η σκηνοθεσία,γιά να γίνει πειστική αυτή η εκδοχή,ήταν τόσο χοντροκομμένη,που δεν έπεισε κανέναν.Όλα τα στοιχεία - και αυθεντικό φωτογραφικό υλικό που συγκέντρωσα - πείθουν ότι ο θάνατος του αντιρρησία συνείδησης επήλθε από τα βασανιστήρια,τα οποία τον υπέβαλαν μέσα στη φυλακή.Νεκρός πιθανότατα,ο Καραφάτσας μεταφέρθηκε και τοποθετήθηκε στις γραμμές του τρένου.Ή μισοπεθαμένος.

Ας παρακολουθήσουμε,όμως τα γεγονότα με τη σειρά που σημειώθηκαν:

Στις 23.6.71,ημέρα Τετάρτη,στις 6 το απόγευμα,ο Βασίλης βρίσκεται νεκρός ή βαριά τραυματισμένος σε αφασία - οι πληροφορίες αλληλοσυγκρούονται.Η θέση όπου βρέθηκε είναι σε μιά σιδηροδρομική γέφυρα του Πηνειού,5 χιλιόμετρα έξω από τα Τρίκαλα.

Ένας πολίτης,που ψάρευε στο ποτάμι,άκουσε βογγητά.Στη συνέχεια ειδοποίησε τον αγροφύλακα της περιοχής ή του χωριού Δροσερό κι οι δύο μαζί σταμάτησαν την αμαξοστοιχία που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση,από την Καλαμπάκα.Το τρένο παραλαμβάνει τον Καραφάτσα και επιστρέφει στον σταθμό Τρικάλων.Ας σημειωθεί ότι αυτή η αμαξοστοιχία είναι η δεύτερη,κατά σειρά,που ερχόταν από κατεύθυνση αντίθετη από τη σιδηροτροχιά όπου υποτίθεται ότι συνέβη το ατύχημα,καθώς πήγαινε προς Καλαμπάκα.Πρέπει να σημειωθεί αυτό,γιατί μας διευκρινίζει αρκετές λεπτομέρειες.Όπως πότε μπορεί να πήρε το τρένο από τη Λάρισα!

Από το σταθμό και μετά,η πληροφορίες αλληλοσυγκρούονται,ως προς το αν βρέθηκε ζωντανός ή νεκρός,με στρατιωτικά ρούχα ή με πολιτικά.Οι αρχές κάνουν πολλές προσπάθειες για να συσκοτισθεί η αλήθεια,και το πετυχαίνουν.

Την επόμενη μέρα ειδοποιούνται οι γονείς του Καραφάτσα,στις Σέρρες,να κατέβουν να πάρουν το πτώμα του παιδιού τους που πέθανε.Οι γονείς,με φίλους τους από τη Θεσσαλονίκη,φτάνουν στα Τρίκαλα το απόγευμα της Πέμπτης,24.6.71.Λίγο αργότερα φτάνει και ο δικηγόρος Τσιτσιλίκης.Στο μεταξύ,έχουν καταφθάσειαπό το πρωί της Πέμπτης και ομόθρησκοι του Καραφάτσα από τη Λάρισσα.Όλοι βρίσκουν τα πνεύματα πολύ ανήσυχα και ταραγμένα,τόσο στο νοσοκομείο όσο και στους στρατώνες.

Ο δικηγόρος Τσιτσιλίκης - ομόθρησκος του Βασίλη - έρχεται σ'επαφή με μερικούς στρατιωτικούς και άλλους παράγοντες.Οι ομόθρησκοι του Καραφάτσα,Κόζαρης,Προκόπης,Λαγουίας,Παλάσκας και άλλοι Θεσσαλονικείς,έχουν και αυτοί επαφές.Από τα όσα λέγονται-και όσα ακούγονται-προκύπτουν αρκετά χρήσιμα στοιχεία για την διαλεύκανση της υπόθεσης.

Ορεινή Σερρών

ΙΑΤΡΟΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΕΛΛΙΠΗΣ

Η ιατροδικαστική έκθεση,κατά πληροφορίες του ίδιου του γιατρού που τη συνέταξε,δεν είναι πλήρης.Όταν ο γιατρός πληροφορείται ότι πρόκειται για έναν αντιρρήσια συνειδήσεως,τινάζεται και λέει ότι τα τραύματα του έκαναν εντύπωση."Πρέπει να κάνω,οπωσδήποτε,αυτοψία χώρου".Ο ιατροδικαστής κ.Παντελιδάκης ζητάει επίμονα και κατ'επανάληψη να κάνει αυτοψία χώρου γιά να συμπληρώσει την έκθεσή του.Αλλά οι στρατιωτικές αρχές δε τον διευκολύνουν.Έτσι κλείνει την έκθεση ελλιπή.Η έκθεση δεν βρέθηκε.Αλλά η αυτοψία του χώρου αποκαλύπτει πολλά για την διελεύκανση της υπόθεσης.

Η ΑΥΤΟΨΙΑ "ΜΙΛΑ" ΓΙΑ ΕΓΚΛΗΜΑ

Ο τόπος,όπου βρέθηκε το σώμα του Βασίλη,είναι μιά γέφυρα,μήκους περίπου 100 μέτρων,στον ποταμό Πηνειό,5 περίπου χιλιόμετρα έξω από τα Τρίκαλα.Είναι αρκετά υψηλή.Σ'όλο το μήκος της είναι σχεδόν ανισόπεδη,με τον ποταμό στο βάθος.Τα διάκενα μεταξύ των σιδηροδοκών της γέφυρας,όπου στηρίζονται οι σιδηροτροχιές,είναι 1,84 μέτρα το ένα από το άλλο.Δηλαδή τα κενά προς τα κάτω μεταξύ του ποταμού και της γέφυρας είναι 1,84 του μέτρου.Το ύψος του κάθε σιδηροδοκού είναι 63 εκατοστά.Η απόσταση από τη σιδηροτροχιά μέχρι τα κιγκλιδώματα της γέφυρας - είναι 1.45 μέτρα.

Από τη σιδηροτροχιά το βαγόνι εξέχει περίπου 60 εκατοστά.Επομένως,μένουν μόνο 85 ή 90 περίπου εκατοστά από το τρένο μέχρι το κιγκλίδωμα της γέφυρας.Τα μέτρα,οι αποστάσεις και οι διαστάσεις είναι απαραίτητο να ληφθούν υπόψη.Γιατί από αυτά αποδεικνύεται,φύσει και πράξει,ότι είναι αδύνατο να συνέβη εκεί το ατύχημα - ή ,κατά το πόρισμα,η αυτοκτονία.Από την πραγματογνωμοσύνη ή αυτοψία του χώρου,αποδυκνείεται ότι το σώμα,νεκρό ή τραυματισμένο,τοποθετήθηκε εκεί εκ των υστέρων.Και ότι το,πιθανότατα,έγκλημα έγινε αλλού.Η προσεκτική εξέταση του χώρου αποκλείει εντελώς την εκδοχή το ατύχημα να σημειώθηκε σ'αυτό το μέρος.

Το μέρος στο οποίο βρέθηκε το σώμα,πάνω στη γέφυρα,είναι ακριβώς στη μέση,όπου υπάρχει η βάση της.Μία βάση από τσιμέντο,όπου στηρίζεται η γέφυρα στο κέντρο.Η τσιμεντένια αυτή βάση της γέφυρας έχει φάρδος περίπου 2,40μ.Στο μέρος αυτό της βάσης το κιγκλίδωμα είναι συμπαγές κι όχι καγκελωτό.Στη τσιμεντένια αυτή βάση της γέφυρας υπάρχει ένας από τους σιδηροδοκούς της,στον οποίο στηρίζεται η σιδηροδρομική γραμμή.Αυτός ο σιδηροδοκός τέμνει στη μέση την τσιμεντένια βάση.Και σχηματίζονται δύο τετράγωνα,που έχει μήκος το καθένα 1,25 και φάρδος 90 εκατοστά με 1 μέτρο.Το ύψος είναι 63 εκατοστά,λόγω του σιδηροδοκού.

Σ'αυτό τον κυβικό χώρο,που σχηματίζεται σαν τετράγωνο κουτί,βρέθηκε νεκρός ή ζωντανός ο Βασίλης.Στις 24 Ιουλίου 1971,το σημάδι του αίματος ήταν εμφανές.Κατά περίεργο τρόπο,αίμα φαινόταν την ίδια μέρα και στην άκρη της ξύλινης τραβέρσας.Κατά τις συζητήσεις ομόθρησκων του Καραφάτσα με αρμοδίους,στο νοσοκομείο,τη μέρα της κηδείας,ειπώθηκε ότι κατά την πτώση αυτός προσέκρουσε πρώτα στον ξύλινο δοκό.Τα γεγονότα,όμως,διαψεύδουν εντελώς την εκδοχή αυτή.Γιατί ο ξύλινος δοκός,κατά τη διέλευση της αμαξοστοιχίας,καλύπτεται εντελώς από την προεξοχή της.Η προεξοχή της αμαξοστοιχίας από τη γραμμή φθάνει περίπου τα 60 εκατοστά και τη καλύπτει τελείως.Επομένως,το αίμα στο μέρος αυτό δημιουργεί υποψία.Ίσως τοποθετήθηκε εκεί για παραπλάνηση ή για άλλοθι.

Η προσεκτική εξέταση του χώρου και των τραυμάτων που παρουσίασε το σώμα του νεκρού αποκλείουν κάθε εκδοχή ότι το δυστύχημα σημειώθηκε σ'αυτή την τοποθεσία.Οι λόγοι είναι οι εξής :

Σε κάθε περίπτωση,με την αμαξοστοιχία σε κίνηση,λόγω της ταχύτητας,το αντικείμενο παρασύρεται τουλάχιστον πάνω από 15 μέτρα.Εάν συνέβη αυτό ,δηλαδή εάν έπεφτε από το παράθυρο ο Καραφάτσας,λόγω των εμποδίων και σιδηροδοκών,δεν ήταν δυνατόν να φτάσει εκεί που βρέθηκε.Φυσικό ήταν να πέσει κάτω στο ποτάμι,από τα κενά της γέφυρας.Εάν πάλι,κατά σύμπτωση,έπεφτε από το παράθυρο,τη στιγμή που περνούσε,στη τοποθεσία αυτή,και πάλι θα έπρεπε να βρίσκεται τουλάχιστον στο άλλο τετράγωνο της τσιμεντένιας βάσης.Αν όχι,σ'άλλα επόμενα κενά,προς το ποτάμι.Δύο μόνο τετράγωνα σχηματίζονται στη βάση.

ΦΟΒΕΡΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ

Τα τραύματα στο σώμα του νεκρού δείχνουν ότι στους γλουτούς είχε πάθει τη μεγάλη ζημιά.Και όχι στο κεφάλι του.Πολύ ύποπτα τραύματα γιά μία τέτοια πτώση,από αμαξοστοιχία σε κίνηση.Και σε τέτοιο ανώμαλο μέρος,αν ληφθεί υπόψη ότι η πτώση δεν έγινε απο τις πόρτες τις αμαξοστοιχίας,που κατά την κίνηση κλείνουν υδραυλικά,αυτόματα.Εάν θεωρηθεί ότι οι πόρτες ήταν ανοιχτές,τότε ευθύνονται οι Σ.Ε.Κ.(σήμερα ΟΣΕ) και πρέπει να αναζητηθεί ευθύνη σε αυτούς.

Το ανακριτικό πόρισμα θέλει τον θάνατο αυτοκτονία.Γιατί;Γιατί φαίνεται,δεν μπορεί να δικαιολογήσει ατύχημα με εκδοχή πτώση από τις πόρτες.Από την πρώτη στιγμή,πάντως,οι ειδικοί αποκλείουν την εκδοχή ότι μπορεί οι πόρτες να ήταν ανοιχτές.Επομένως η πτώση πρέπει να ΄γινε από παράθυρο.Και τα τραύματα πρέπει να ναι διαφορετικά.

Στην εκδοχή,λοιπόν,ότι έπεσε από παράθυρο,τα γεγονότα θα πρεπε να έχουν συμβεί ως εξής:
Γιά να βγει το σώμα του ανθρώπου από το παράθυρο και να πάρει την κλίση γιά την πτώση,με την ταχύτητα της αμαξοστοιχίας,θα έπρεπε να προεξέχει περίπου 70-90 εκατοστά.Στην περίπτωση αυτή,επειδή τα κάγκελα ή τα κιγκλιδώματα της γέφυρας απέχουν μόλις 90 εκατοστά περίπου,εκείνο που θα έβρισκε πρώτα επαφή θα ήταν το κεφάλι του σώματος,οπότε θα είχαμε ή κόψιμο του κεφαλιού ή τέλεια πολτοποίηση του.Αυτή θα ήταν η αναπόφευκτη συνέπεια της εκδοχής αυτής.Εάν πάλι δεχθεί κανείς την εκδοχή ότι κατόρθωσε και έπεσε κάθετα,πάλι,στην περίπτωση αυτή,εκείνο που θα ερχόταν πρώτο σε επαφή με το κάτω ανώμαλο έδαφος θα έπρεπε να είναι το κεφάλι.Το οποίο και θα πολτοποιούνταν.Όλες οι μαρτυρίες,και η ιατροδικαστική,αλλά και όλοι όσοι είδαν τον νεκρό,όπως ο δικήγόρος Τσιτσιλίκης,διαπίστωσαν ότι το κεφάλι δεν είχε πάθει τίποτα.Η ιατροδικαστική έκθεση παρουσιάζει περίεργα τραύματα στους γλουτούς και όχι στο κεφάλι!

Ένας υπάλληλος του σταθμού,ο Χρήστος Νταλούκας,που πρώτος τύλοξε το νεκρό σε μιά κουβέρτα και μαζί με άλλους τον κατέβασαν και τον έβαλαν σε ταξί,βεβαίωσε στον Αθηναίο δικηγόρο Θανάσση Ρέππα και στον Κ.Παλάσκα,ότι το κεφάλι ήταν άθικτο.

Όλα λοιπόν τα περιστατικά,τα γεγονότα και οι καταστάσεις αποκλείουν στο μέρος αυτό πτώση από το παράθυρο αμαξοστοιχίας.Κι ενισχύουν την εκδοχή του εγκλήματος.Που ισχυροποιείται από τις πληροφορίες,ότι προηγήθηκε βάναυση κακοποίηση και εγκατάλειψη του Βασίλη Καραφάτσα χωρίς ιατρική περίθαλψη.

Το ανακριτικό πόρισμα μιλάει γιά αυτοκτονία.Όμως διάφορα άλλα στοιχεία,που παρεμβάλονται στην υπόθεση,διαμορφώνουν βάσιμη αμφιβολία γιά το ίδιο το ανακριτικό πόρισμα.Λέγεται χωρίς να είναι εξακριβωμένο,ότι ο Βασίλης έφυγε από τη Λάρισα στις 16.00 με την υπ'αριθμό 22 αμαξοστοιχία.Στις 16.43,στο σταθμό Παλαιοφαρσάλων,ανέβηκε στην υπ'αριθμόν 252 αμαξοστοιχία Βόλου - Καλαμπάκας,που φτάνει στα Τρίκαλα στις 18.06.Επομένως στη γέφυρα,η αμαξοστοιχία πρέπει να πέρασε στις 18.00 περίπου.Εκείνη τη ώρα,τον Ιούνιο μήνα,είναι ακόμα μέρα.Πως,κανείς επιβάτης,από το μοναδικό βαγόνι,δεν αντιλήφθηκε την πτώση από το παράθυρο;Είναι δυνατό,από τόσους επιβάτες,κανείς να μην αντιλήφθηκε ένα τέτοιο γεγονός;Ακούστηκε η εκδοχή ότι έπεσε από την πίσω θέση του οδηγού.Αλλά αυτό πρέπει να αποκλείεται.Γιατί η πόρτα του οδηγού λόγω των μηχανημάτων,είναι πάντα κλειστή.Αλλά,και στην περίπτωση αυτή,το σώμα θα πρεπε να πέσει όχι στο πλάι,όπως βρέθηκε,αλλά στη μέση των σιδηροτροχιών.

Ας πάρουμε την εκδοχή ότι έπεσε από το παράθυρο του χώρου πίσω από τον οδηγό.Θα δούμε ότι και αυτή δεν ευσταθεί.Γιατί τα παράθυρα αυτά,της 252 αυτοκινητάμαξας,όπως διαπιστώθηκε είναι πολύ στενά.Και δεν μπορεί εύκολα το σώμα ενός νέου να χωρέσει γιά να βγει έξω.

Όλες αυτές οι εκδοχές αποκλείουν την άποψη ότι έγινε δυστύχημα στην αυτοκινητάμαξα.Και συσσωρεύουν υποψίεςγιά συγκάλυψη εγκλήματος.Ένα άλλο σημείο,που προσθέτει αμφιβολία,είναι ότι μετά από λίγα λεπτά,στις 18.07,πέρασε από το ίδιο μέρος η υπ'αριθμόν 253 αμαξοστοιχία,που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση,από τη Καλαμπάκα.Πως τέτοια ώρα ο οδηγός της αμαξοστοιχίας αυτής δεν αντιλήφθηκε το σώμα ενός ανθρώπου;

Η έρευνα μου είχε - και έχει - στόχο να βρει τα στοιχεία που οδηγούν στη αποκάλυψη της αλήθειας,στην πολύ περίεργη αυτή "αυτοκτονία".Στην "αυτοκτονία" ενός αντιρρησία συνείδησης,στον οποίο,αποδεδειγμένα,είχαν γίνει βασανιστήρια.

Εξετάζοντας όλες τις παραπάνω αμφιβολίες-και υποψίες-μπορεί να υποθέσει κανείς ότι:Αυτοί,που είχαν λόγο να συγκαλύψουν το έγκλημα,τοποθέτησαν στο σημείο αυτό τον Βασίλη,σε κατάσταση αφασίας,ή νεκρό,στο διάστημα του χρόνου που θα γίνονταν αντιληπτοί.Δηλαδή μεταξύ της διελεύσεως της αμαξοστοιχίας 253,ώρα 18.07,και της διελεύσεως της 255,ώρα 19.03,η οποία και τον παρέλαβε,μεσολαβεί χρονικόδιάστημα μιάς ώρας,στο οποίο θα μπορούσαν να κάνουν-και έκαναν-άνετα τη δουλειά τους.

Άλλα σημεία,που πρέπει να αναφερθούν γιά το περίεργο αυτό "ταξίδι" του Βασίλη Καραφάτσα από Λάρισα γιά Τρίκαλα :

1.Το φύλλο πορείας για πού τον προόριζε;Γιά Καρδίτσα ή γιά Τρίκαλα;
2.Το υπηρεσιακό εισιτήριο τι ημερομηνία έγραφε,τι ώρα,ποια αυτοκινητάμαξα;
3.Τα προσωπικά του ρούχα που ήταν,ή που βρέθηκαν;
4.Είχε πάνω του 700 περίπου δραχμές.Βρέθηκαν και δόθηκαν στον πατέρα του μόνο 32 δραχμές
5.Πότε έφυγε από τις φυλακές Λάρισας - ημερομηνία και ώρα.
6.Είχε υπογράψει στο βιβλίο αποφυλάκισης;

Όλα αυτά τα στοιχεία,που μπορούν και τώρα να ερευνηθούν,είναι δυνατό να ρίξουν φως στην "αυτοκτονία" αυτή του αντιρρησία συνείδησης.Μιά "αυτοκτονία" η οποία,όπως δείχνουν τα πράγματα,μάλλον είναι έγκλημα.

"ΤΟΝ ΕΔΕΙΡΑ ΣΑΝ ΣΚΥΛΟ..."

Σε συζήτηση του δικηγόρου Θανάση Ρέππα και των Ν.Σιμούδη και Κ.Παλάσκα με τον υπάλληλο-τότε-των Σ.Ε.Κ. Χρήστο Νταλούκα,στο σταθμό Τρικάλων,ο τελευταίος λέει ότι ο πολίτης που ψάρευε στο ποτάμι και ειδοποίησε τον αγροφύλακα ήταν ο Γραμματέας του Ειρηνοδικείου.

Ο Χρήστος Νταλούκας είναι αυτός που πήρε μια κουβέρτα από τον σταθμό και μαζί με άλλους τύλιξε το σώμα.Σε ερωτήσεις δε των τριών,αν ήταν ζωντανός ή πεθαμένος ο Καραφάτσας,πέφτει σε αντιφάσεις.Σε ερώτηση,άν το κεφάλι είχε χτυπηθεί πολύ,λέει ότι ήταν άθικτο κι ότι το είδε ο Σταθμάρχης,που ήταν Αθηναίος.Κι ακόμη,ότι κάποιος Παπαντωνίου,από τα Μεγάλα Καλύβια,γνωρίζει σε τι κατάσταση βρέθηκε ο Καραφάτσας.

Ο αγροφύλακας είναι ο πρώτος που πήγε στο μέρος εκείνο.Επίσης η γυναίκα του αγροφύλακα,το παιδί του Χρήστου Νταλούκα κι ένας ταξιτζής.Μερικοί από αυτούς λένε ότι είδαν τον Βασίλη όχι με στρατιωτικά ρούχα.Ο Χρήστος Νταλούκας αναφέρει ότι επί μιά βδομάδα πηγαινοέρχονταν αξιωματικοί στο Σταθμό για ανακρίσεις.Ήταν ανήσυχοι.

Η Ελένη Ελευσινιώτη ακούει γιά έναν του Α2,ονόματι Χρήστο Κόκο.Ο τελευταίος φαίνεται να έχει άμεση σχέση με τον φόνο του Βασίλη.Το πρόσωπο αυτό είχε σχέσεις με φιλική οικογένεια της Ελευσινιώτη,την οποία και επισκέπτεται μερικές μέρες πριν τον θάνατο του Καραφάτσα,όπου,μεταξύ των άλλων,αναφέρει :

" Σήμερα έδειρα έναν Ιεχωβά σαν σκύλο.Τον έκαμα να βγάζει αίμα από τ'αυτιά του...".Σε ερώτηση της φίλης της Ελευσινιώτη,γιατί το έκανε αυτό-"άνθρωποι είναι και αυτοί"-απαντά:"Δεν πρέπει να τους λυπάται αυτούς κανείς.Γιατί αυτοί δεν παίρνουν όπλο.Εμείς τι είμαστε κορόιδα;"

Το ίδιο πρόσωπο-ο Χρήστος Κόκος-δύο μέρες μετά τον θάνατο του Βασίλη,πάει-κατά τους μάρτυρες-πάλι στο ίδιο σπίτι.Είναι στεναχωρημένος.Και ανήσυχος.Η φίλη της Ελευσινιώτη τον ρωτάει:"Τι έχεις;".Και λέει:"Άφησε.Σήμερα σκοτώθηκε ο διοικητής μου σε αυτοκινητικό δυστύχημα.Κι έχουμε μπελάδες μ'εκείνο τον Ιεχωβά που πέθανε...".Δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες για το πρόσωπο αυτό.Πιθανό να είναι ένας από τους αυτουργούς.

Την ίδια εποχή,στην Κομοτηνή,ένας στρατιώτης από το Κέντρο Τρικάλων-Λαρίσης φέρεται να ομολογεί:"Εκεί σκοτώσαν έναν Ιεχωβά,επειδή δεν ήθελε να πάρει όπλο".Το ίδιο συνέβη και στις Σέρρες.

Σημείωμα Βασίλη που βρέθηκε μέσα στο πορτοφόλι του

Στη δίκη ενός άλλου αντιρρησία συνείδησης,του Πέτρου Δελή,στην έδρα Στρατοδίκης είναι ο Διευθυντής των Στρατιωτικών Φυλακών.Η λεπτομέρεια αυτή αναφέρεται γιατί το συγκεκριμένο πρόσωπο πρέπει να έχει παίξει σπουδαίο ρόλο στην υπόθεση του Βασίλη Καραφάτσα.

Στη δίκη λοιπόν του Πέτρου Δελή,στη διάρκεια της διαδικασίας,παρουσιάζεται το εξής περίεργο φαινόμενο-απόδειξη του τι προηγήθηκε του Στρατοδικείου και αχτίδα φωτός στη σκοτεινή υπόθεση Καραφάτσα:

Ο Δελής εμφανίζεται με στρατιωτικά ρούχα.Και στα χαρτιά της δικογραφίας τον παρουσιάζουν να έχει μετανοήσει.Όταν ο πρόεδρος του Στρατοδικείου τον ρωτάει "Μετανοείς,λοιπόν;θα το πάρεις το όπλο;"αυτός απαντά"Όχι.Δεν έχω μετανοήσει...".
"Μα εδώ έχεις υπογράψει..."
"Αν ήσαστε εσείς στη θέση μου,κ.πρόεδρε,τι θα κάνατε;"
"Ποιά ήταν η θέση σου;"
"Επιτρέπεται να μιλήσω;"
Η άδεια του δίδεται,και λέει:"Με χτυπούσαν μέχρις ότου λιποθύμησα.Συνερχόμουν και αυτοί πάλι άρχιζαν".

Τότε ο πρόεδρος τον διακόπτει:"Καλά...καλά.Πάψε".Και κάνει την τυπική συνοπτική διαδικασία,μ'έναν κατ' επάγγελμα συνήγορο.Η απόφαση:Τέσσερα χρόνια και 11 μήνες φυλακή.Την αποκάλυψη αυτή γιά βασανιστήρια την ακούν πολλοί ομόθρησκοι του Δελή,που παρακολουθούν τη δίκη.

Ο ίδιος ο Δελής είχε πει στους τελευταίους,πριν από τη δίκη,ότι τον Βασίλη τον είχαν βασανίσει περισσότερο.Κι αυτό χωρίς να γνωρίζει το θάνατο του Καραφάτσα.

Το ανακριτικό πόρισμα αποφαίνεται ότι ο Βασίλης αυτοκτόνησε.Και γεννιέται το ερώτημα:Ποιά αληθινά περιστατικά ή μαρτυρικά γεγονότα στοιχειοθετούν το πόρισμα;Ποιά στοιχεία αποδεικνύουν αυτοκτονία;

Έγγραφη μαρτυρία δεν υπάρχει.Αυτόπτες μάρτυρες δεν υπάρχουν.Προφορική μαρτυρία δεν υπάρχει.Πώς κατέληξε λοιπόν το ανακριτικό πόρισμα στην αυτοκτονία;

Αναφέρθηκε τότε ότι ο Βασίλης έφτασε στην αυτοκτονία από έλεγχο της συνείδησης του διότι παρέβη τα της πίστεώς του.Είναι,όμως,αρκετή η εκδοχή αυτή γιά να κλείσει το πόρισμα με δεδομένο την αυτοκτονία;Όταν,μάλιστα,πρόκειται για ευσυνείδητο πρόσωπο και για προσωπικό ζήτημα θρησκευτικής συνείδησης;

Υπάρχουν βάσιμοι λόγοι γιά τους οποίους αποκλείεται ένα τέτοιο πρόσωπο να προβεί σ'ένα απονενοημένο διάβημα όπως η αυτοκτονία.

1.Γιατί ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά γνωρίζει καλά ότι η αυτοκτονία,ενώπιον του Θεού,είναι αμαρτία μεγαλύτερη από κάθε άλλη,όπως θέλει η πίστη του.Στη συνείδηση του,λοιπόν,θα ήταν πολύ πιό ελαφρύ να υποχωρήσει στην πίστη και να ζητήσει συγχώρεση,παρά να αυτοκτονήσει.
2.Ένας αντιρρησίας συνείδησης,προκειμένου να κάνει ένα τέτοιο διάβημα,δεν θα έγραφε τουλάχιστον στους δικούς του,γιά να ελαφρύνει κάπως τη συνείδηση του,όπως συμβαίνει πολλές φορές σε τέτοιες περιπτώσεις;
3.Ένας αντιρρησίας συνείδησης θα άφηνε,γιά δική του πράξη,υπόνοιες,ώστε να ενοχοποιηθούν άλλοι αθώοι άνθρωποι;

Όλοι αυτοί οι λόγοι αποκλείουν την εκδοχή της αυτοκτονίας που δέχεται το πόρισμα.Κι είναι λόγοι ουσιαστικοί,που συνηγορούν γιά την αναψηλάφηση αυτής της υπόθεσης.Έτσι,ώστε ν'αποκαλυφτεί η αλήθεια.Και να στιγματισθούν οι πράξεις ατόμων,που αμαυρώνουν την έννοια των νόμων,της τάξης και της ανθρώπινης υπόστασης και αξιοπρέπειας.

Το τραγούδι του Βασίλη

Ο θάνατος του Βασίλη Καραφάτσα σημειώθηκε στη διάρκεια της Χούντας στην Ελλάδα - και από τη Χούντα.Η Δημοκρατία έχει χρέος να βρει τους ενόχους της δολοφονίας του.Όποιοι κι αν είναι.Όποια θέση κι αν έχουν...



ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ-ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΤΣΑΡΟΥΧΑ "ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ"

Διαμαρτυρία κατά των Μαρτύρων του Ιεχωβά στο Μπουργκάς-Βουλγαρία,17 Απριλίου 2011, Κυριακή‏

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΝΑΝΔΡΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ
Εορτή της ανάμνησης του δείπνου του Κυρίου στη πόλη Μπουργκάς της Βουλγαρίας.Οι τοπικοί Μάρτυρες του Ιεχωβά συγκεντρώνονται ειρηνικά γιά να γιορτάσουν τη μοναδική εορτή τους,που τηρούν μιά φορά τον χρόνο,στην αίθουσά λατρείας τους.Η συνέχεια στις οθόνες σας.Οι υπαίτιοι, από ένα εθνικιστικό κόμμα το ΒΜΡΟ, τράβηξαν αυτά τα βίντεο και κατέγραψαν οι ίδιοι ό,τι έκαναν. - 1 Ιωάννου 3:10-13